Ενα Μικρουλι Περιπλανιεται

Το Μικρούλι ξαναχτυπά!

2011-06-26T09:04:00.001-04:00

...και τσακίζεται.... όπως πάντα.

Η ανάγκη του να τα πω κάπου, στο υπερπέραν μάλλον, με βάζει πάλι σε αυτήν την τόσο αγαπημένη, αλλά και τόσο μακρινή, πια για μένα, θέση. Μπροστά σε μια οθόνη, με καφέ και τσιγάρα στα αριστερά μου να σκέφτομαι τι να πω και πως θα μιλήσω μετά από τόσο καιρό... Ναι, ήρθε η ώρα να μιλήσω...

Αυτό σκέφτηκα και τώρα που κάθησα να γράψω και ένα συναίσθημα με συνεπήρε και πάλι που είχα, τολμώ να πω, σχεδόν ξεχάσει. Δεν ξέρω από που να ξεκινήσω...
Από την αρχή θα μου πείτε, αλλά δεν ακούω κανέναν να μου το λέει ζωντανά, πέρα από το μικρό μου μυαλουδάκι. Όχι ότι χρειάζομαι παρότρυνση... Με τέτοια ξεροκεφαλιά, δεν νομίζω ούτε με παρακάλια να το ξεκινούσα εάν δεν το ένιωθα. Αλλά επειδή είναι η δεύτερη φορά που κάθομαι μπροστά στον αγαπημένο μου υπολογιστή (που πρόσφατα του έκανα format και τρέχει λιγάκι καλύτερα από το τελευταίο χρόνο) και δεν ήμουν σίγουρο ότι το θέλω να μιλήσω ήταν αρκετό για να το κάνω κιόλας. Μάλλον και αυτό το δύσμοιρο (το μυαλό) παιχνίδια παίζει μαζί μου, και έτσι αντί από την αρχή, λέω να κάνω το αντίθετο. Να ξεκινήσω λέγοντας μερικά πράγματα από το τέλος...

Κυριακή 26 Ιουνίου 2011: Η ημέρα του ηλιθίου ξημέρωσε σήμερα για εμένα. Τις τελευταίες μέρες σκεφτόμουν πως ακόμα δεν είχα κάνει την φορολογική μου δήλωση και έτσι για να ησυχάσω την συνείδησή μου, είπα στον εαυτό μου ότι αυτό το ΣΚ θα την κάνω, γιατί όπως ανέφερε στο τέλος και το εκκαθαριστκό σημείωμα κάπως έτσι θα συνεισφέρω και εγώ στα πολλαπλά έξοδα της Ελλαδίτσας. Και έπαθα τα πολλαπλά εγκεφαλικά με το νούμερο... Πλήρης απογοήτευση... Δουλεύω σαν το παλαβό, 12-14 ώρες την ημέρα και δεν μου μένει ΤΙΠΟΤΑ τελικά! Απολύτως τίποτα!

Άρα, εκτός από μικρό και ανόητο, έγινα για άλλη μια χρονιά μικρό, ανόητο και φορολογήσιμο. Το γνώριζα και το περίμενα, δεν αντιλέγω, άλλωστε όλοι μαζί τα φάγαμε, όπως είπε κάποτε και ένας "σοφός", απλώς δεν θυμάμαι ούτε τη γεύση ούτε την όψη των όσων κατανάλωσα. Ας είναι... για καλό μόνο, γιατί με την γνωστή μου απαισιοδοξία στο βρόντο τα βλέπω κι αυτά που θα δώσω και φέτος, μαζί όλα τα υπόλοιπα μικρούλια του Ελλαδιστάν που βλέπουν την πανέμορφη πατρίδα μας να γίνεται βορά στα νύχια όλων των απαρκτικών εκεί έξω και εμείς περιμένουμε να τελειώσει η ταινία και να γραφτεί το THE END για να ξυπνήσουμε από το λήθαργό μας.

Δεν είμαι εναντίων της συνεύρεσης των ανθρώπων στο Σύνταγμα, Αγανακτισμένων και Μη, τουναντίον, αλλά επειδή το αποτέλεσμα δεν το βλέπω και κανείς όταν του χρωστάνε, έστω και με ληστρικούς όρους δανεισμού, δεν τα χαρίζει, θεωρώ πως το πανηγύρι τελείωσε και εμείς δεν λέμε α) να το χωνέψουμε και β) να αντιδράσουμε ουσιαστικά. Και με την αντίδραση, δεν εννοώ την στείρα αναπαραγωγή των δικαιολογημένων αιτημάτων σε μια πλατεία, αλλά εννοώ τη δράση. Τη δράση που ξεκινάει από όλους εμάς και αναπτύσσεται, θεριεύει και ζωντανεύει στις ψυχές κατακλύζοντας το καθημερινό και κάνοντας το αύριο καλύτερο. Γενικολογίες; Δεν νομίζω. Δεν είμαι κακό παιδί. Δεν είμαι άπιστο γαϊδούρι, ούτε εαυτούλης. Μάλλον τους άλλους σκέφτομαι λέγοντας πως πρώτο εγώ το μικρούλι πρέπει να κάνω ό,τι μπορώ για να είμαι σωστότερο απέναντι στους άλλους. Από το πρακτικό και ουσιαστικό, μέχρι το θεωρητικό μέρος της καθημερινής μου συναλλαγής με τους συμπολίτες μου. Τεσπα...ας αλλάξω θέμα.

Τι άλλα; Χμ... Είπα να "αθληθώ" και νωρίς-νωρίς το πρωί ανέβηκα στην ταράτσα του μικρούλικου σπιτιού μου (δεν παραπονιέμαι, έχω ένα ταβάνι να με πλακώσει σαν έρθει το τσουνάμι), για να ποτίσω τις γλαστρούλες που με κόπο και προσοχή τοποθέτησα εκεί πάνω πριν από περίπου 3 εβδομάδες και να την πλύνω. Ή έτσι λέω, γιατί κυρίως τα πόδια μου έπλυνα, καθώς μουλιάσανε όσο πλατσούριζα μέσ' στα νερά σαν παιδί!

Κοιτώντας προς τα πίσω αναρωτιέμαι που βρίσκομαι όλο αυτόν τον καιρό και έχω σωπάσει. Σίγουρα είμαι σε ένα γραφείο, κάπου στην Αθήνα, να πνίγω τον καημό μου για όσα συμβαίνουν, για όσα άλλα εξελίσσονται και με αφορούν άμεσα, για όσα δεν γνωρίζω και κάποια στιγμή θα γίνουν. Κυρίως με ενοχλεί που δεν είμαι ξέγνοιαστο (και πόσους ακόμα άλλωστε) με αποτέλεσμα ούτε ένα μπάνιο της προκοπής να μην έχω κάνει ακόμα. Ουπς! Αυτό ήταν ψέμα.... Ναι, το παραδέχομαι. Βούτηξα πριν από 2 Σαββατοκύριακα το θεϊκό μου κορμί στο Κρητικό πέλαγος, αλλά επειδή ήταν 10 το βράδυ και επειδή ο ήλιος δεν με είδε δεν το μέτρησα. Συγνώμη, λάθος μου! Γιατί στην ψυχή μου μέτρησε το ζεστό νερό που με έλιωσε όταν μπήκα μέσα. Θυμάμαι πως άστραφτε το δέρμα μου κάτω από το φως της σελήνης, κάνοντάς το να λαμπυρίζει σαν ασήμι και αναρωτήθηκα γιατί δεν έχω μνήμες τότε που (θα'θελα!) ήμουν δελφίνι, ψαράκι, μαλάκιο μέσα σε κάποιο όστρακο ή απλώς φύκι, αλλά η μνήμη μου σταματά κάπου στα 3-4 έτη της ύπαρξής μου από ως άλλος ένας μαλ.... του ανθρώπινου γένους.

Έφυγε εκείνος και όλα σταμάτησαν. Ο πατέρας μου. Τον έχασα 16 Μαίου 2009. μου λείπει ΑΦΑΝΤΑΣΤΑ, αλλά πέρα από το εγωιστικό συναίσθημα, δεν έχω πλέον τον φίλο μου μαζί μου, δεν είναι κοντά να μου πει "Ξύπνα! Μην Φοβάσαι, εγώ είμαι εδώ!". Πλέον είμαι ΕΓΩ εδώ και πρέπει ΕΓΩ να μπορώ, να αντέχω, να ξυπνάω, να γερνάω. Εγώ χωρίς δεκανίκια. Χωρίς συναισθηματικές εξαρτήσεις και πολλές-πολλές ανάγκες.

Δεν είμαι πια το μικρούλι λέει ο καθρέπτης της ψυχής μου. Γέρασα απότομα.

Κάπου εδώ ήρθε η ώρα να σιωπάσω και πάλι. Ελπίζω να τα ξαναπούμε σύντομα.

Στο επανειδήν!

It was a really good year

2009-07-08T00:00:00.022-04:00

Αφιερωμένο εξαιρετικά στον Καλύτερό Μου Φίλο.

Στον ΜΟΝΑΔΙΚΟ, ΑΝΕΠΑΝΑΛΗΠΤΟ, ΥΠΕΡΟΧΟ, Πατέρα μου...

Δεν υπάρχουν λόγια να εκφράσω πόσο σε αγαπώ και πόσο απίστευτα μου λείπεις.

Με σημάδεψες όσο κανείς και θα'σαι για ΠΑΝΤΑ ΜΕΣΑ ΜΟΥ

Όπως είπες.... "...στην αστραπή που λέγεται ζωή...

Και μετά τι;

2008-12-18T00:00:00.004-05:00

Δεν ξέρω ποιο από όλα τα γεγονότα που βιώσαμε και συνεχίζουμε να βιώνουμε καθημερινά με έχει φέρει σε αυτήν την τόσο τραγική κατάσταση, ώστε πλέον να αισθάνομαι μόνο την πλήρη ανυπαρξία ως πιθανή διέξοδο. Το τι ακριβώς μπορεί να συμβαίνει στο μυαλό και τη ζωή του κάθε Έλληνα για να θέλει να πάρει "τα όρη και τα άγρια βουνά" δεν θέλω να το εξετάσω ή να το κρίνω αυτή τη στιγμή. Σιωπηλό θέλω να παραμείνω και τις περισσότερες ώρες της ημέρας θέλω να καλωσορίσω τον ύπνο, ως λύτρωση στο αδιέξοδο της σκέψης που ποτέ δεν ησυχάζει. Θα ήθελα να πάψω να σκέφτομαι για λίγο. Ούτε τα σοβαρά ούτε τα γελοία, ούτε τα ουσιαστικά, ούτε τα ανούσια. Τίποτα. Ενώ η κάθε σκέψη μου μοιάζει με διακοπή της σιωπηλής ροής του προγράμματος που επιζητώ, η "ευχή" της ανυπαρξίας μου φαντάζει ύβρις και κοινή ομολογία της δειλίας μου. Δειλιάζω να κοιτάξω στα μάτια τα άλλα μικρούλια και να πω κι εγώ "πάμε παρακάτω". Πώς προχωράς; Πού πας; Από που αντλείς δυνάμεις; Πού θέλεις να φτάσεις; Τα μέσα, ο προορισμός, η εσωτερική αναζήτηση αλλά κυρίως ο στόχος είναι άγνωστα θέματα πλέον και προβλέπω ότι θα αποτύχω σε αυτές τις "εξετάσεις" και ως γνήσιο φυτό, που τρέμει την αποτυχία, θέλω να τις αποφύγω και έτσι οδηγούμαι με μαθηματική ακρίβεια στην ανυπαρξία της νεκρής σκέψης. Τίποτα το απλό, καθημερινό δεν με φέρνει προ των ευθυνών μου να συνεχίσω, ή να θέλω να συνεχίσω να βιώνω αυτήν την παραζάλη, και να αισθάνομαι και τυχερό που την αισθάνομαι-έστω κι αν δεν μπορώ να την ελέγξω. Εκτός από τα ατελείωτα τσιγάρα με γεύση μέντας που καπνίζω συνεχώς πρέπει να πήρα και δόσεις από τα ναρκωτικά της πραγματικότητας, γιατί τόση μαυρίλα δεν δικαιολογείται ούτε από ΕΜΟ, ούτε κι από "πολιτικά συνειδητοποιημένο" πολίτη "δημοκρατικού" έθνους. Ο μόνος φόβος που έχω είναι η συνειδητοποίηση ότι το μόνο δεδομένο σε αυτήν την αδιέξοδη και μάταιη πορεία μας είναι το Τίποτα που ως άλλο "φως" μοιάζει να μας περιμένει στο βάθος του τούνελ της ζωής. Και έτσι, ολοένα και περισσότερο, σε συνδυασμό με το αυξημένο υπαρξιακό μου άγχος τελευταία, νιώθω να μου φταίνε τα πάντα, όσα κάποτε ίσως γνώρισα και όλα όσα ποτέ δεν πρόκειται να αξιωθώ να ζήσω. Και επειδή ρέστα σε δανεικό τραπέζι δεν δίνει κανείς, όπως κι άλλα πράγματα, πραγματικά δεν αισθάνομαι καθόλου, μα καθόλου, καλά. Για την ακρίβεια δεν αισθάνομαι τον εαυτό μου ικανό να αντεπεξέλθει στο οτιδήποτε. Νιώθω τα μέλη μου μουδιασμένα και πέρα από την απέραντη λύπη ένα μυδίασμα τρεμοπαίζει στα χείλη μου ειρωνικά, χλευάζοντας την "ουσία" για την οποία όλοι κόπτονται. Ένα μούδιασμα σε όλο μου το κορμί και μια αίσθηση βίαιης εισαγωγής μεταλλικού αντικειμένου σε μυϊκό ιστό. Ίσως κάποιος ιατροδικαστής να αποφανθεί εάν ήταν σφαίρα, μαχαίρι ή απλώς απέραντη βλακεία... Εγώ δηλώνω: ~Οut of service~

Όνειρα γιαλατζί....

2008-12-14T12:00:00.002-05:00

Μικρέ Φωκίωνα τα είπες όλα... ή τουλάχιστον όσα έχουν κάποια σημασία. Χαίρομαι επίσης που σχολιάζεις την "καυτή" και "οργισμένη" επικαιρότητα με την κατάλληλη δόση καυστικότητας και κρατάς το κείμενό σου "ζωντανό," παρά την οσμή "θανάτου" που αναγκαστικά αναδύει...

Τι να σου πω κι εγώ το Μικρούλι... Φυσικό επακόλουθο των ημερών μας όλο αυτό το άμορφο και άσχημο αποτέλεσμα που βιώνουμε. Το μεγαλύτερο όμως πρόβλημα είναι ότι, κατά την ταπεινή μου άποψη, στο συνοικιακό μικρό μας μπουρδελάκι χάσαμε την τσατσά (την "έκανε" πριν δει πελάτες) και άφησε το φωτάκι να αναβοσβήνει σε όλες τις κομματικές παραλλαγές της καθημερινής μας παραζάλης. Έτσι η κάθε «ιερόδουλη» ζητάει τα δικά της και ο κάθε «πελάτης» τα κάνει γυαλιά-καρφιά εάν δεν του προσφερθούν τα όσα ζητήσει. Δυστυχώς, η ιστορία μας διδάσκει ότι σε κάθε "τραγική" στιγμή, σαν κι αυτή που ζούμε, η συνειδητοποίηση του μεγέθους της ξεφτίλας που είμαστε αναγκασμένοι να ξεπεράσουμε μοιάζει με απροσπέλαστη θάλασσα και εμείς καραβοκύρηδες σε πεισματάρικο σαπιοκάραβο. Το κακό είναι ότι ως γνήσιοι ρομαντικοί, ορισμένα μικρούλια από εμάς, έχουμε και την ψευδαίσθηση / απαίτηση (πες το όπως θες) να ξεπεράσουμε, με δανεικά όνειρα, τα δεδομένα που εμείς κληρονομήσαμε από την "τυχερή" γενιά των γονιών μας και θα κληροδοτήσουμε στα δικά μας παιδιά και ίσως και στα εγγόνια μας (για όσους φιλοδοξούν να κάνουν ή ήδη έχουν...)

Η ανάγκη να ξεράσουμε τα εσώψυχα μας και την χρόνια καταπιεσμένη οργή που νιώθουμε, δυστυχώς δεν βρίσκει άλλη διέξοδο εκτός από αυτή της γενικής κατακραυγής, και άκρως αναμενόμενο θα προξενήσει κι άλλες φθορές στην πορεία της. Αλλά οι «παραπλανηθέντες» δημόσιοι λειτουργοί, τα λογιστικά «λάθη» των μαύρων ταμείων, οι «υποσχέσεις» εξυγίανσης του δημόσιου φορέα και των εκφραστών του από τους έχοντες και κατέχοντες την εξουσία (1η, 2η, 3η ή και 4η) δεν φαίνεται να έχει τελεσφορήσει. Ίσως και δυστυχώς, κι αυτό το παιχνίδι να είναι καλοστημένο και από κάποιους καλά οργανωμένο ώστε να αποτύχει με το μεγαλύτερο δυνατό πολιτικό «κόστος» ώστε να οδηγηθούν ανυποψίαστοι και μη στο μέλλον που κάποιους φαίνεται να εξυπηρετεί. Με προετοιμάζω λοιπόν να «διαβάζω» πίσω από τις λέξεις τα σημεία των καιρών ώστε να μην καταρρεύσει, και αυτή τη φορά, υπό το βάρος της εν γένει αδιαφορίας που μας διέπει ως παγκόσμια "κοινότητα" και αυτή η κοινωνική αναταραχή, αλλά να έχει κάποιο, έστω και ελάχιστο, αποτέλεσμα.

Αρνούμαι να υπακούσω στη λογική που λέει «Εάν δεν είναι στην αυλή μας δεν είναι δικό μας το πρόβλημα!» Μέγα λάθος κύριες και κύριοι. Όπως και με τους χρηματοπιστωτικούς παγκοσμιοποιημένους κανόνες, έτσι και οι σημερινές παγκόσμιες "αγορές" μοιράζονται κοινές "ανησυχίες" έστω κι αν οι εκφάνσεις τους είναι για πολλούς κοινωνικά κατακριτέες. Όπως διαφαίνεται, με την ανάγκη που έχουν οι σημερινοί καρεκλο-κένταυροι να κρατήσουν τα ηνία της παραπαίουσας κατάστασης, η ορμή της όποιας κατακλυσμιαίας κοινωνικής κατακραυγής και επιρροής, δεν θα μείνει εντός εθνικών, φυλετικών, πολιτικών, ή ιδεολογικών ορίων. Ξαφνικά, το καπάκι στη χύτρα της συνείδησης του καθενός μας θα ανατιναχτεί και θα πάρει σβάρνα ότι άφησε όρθιο, ή σε υποστυλώματα, το άγχος της επιβίωσης. Όπως και η «παγκόσμια οικονομική κρίση» έτσι και αυτή η «κοινωνική αναταραχή» (άμεσο αποτέλεσμα της πρώτης ή απλώς συμπορευόμενη αλλά διαφορετική μορφή έκφανσης της ίδιας έλλειψης εμπιστοσύνης του "επενδυτικού" ή "πελατειακού" κοινού) προμηνύει το αποτέλεσμα της εγχώριας ή παγκόσμιας καθυστερημένης επανάστασης της μεσαίας αστικής τάξης μπροστά στην κατάφορη αδικία του: «Γιατί όχι κι εγώ;»

Ειλικρινά, ελπίζω, να μην συνεχίζουμε να παρακολουθούμε από απόσταση και σαν «υπνωτισμένοι» την εν δυνάμει αλλαγή και να μην «προβληματιστούμε» άλλο ένα βράδυ καθισμένοι αναπαυτικά απέναντι από την καινούργια τηλεόραση plasma που χρεώσαμε στην καρτούλα που προλάβαμε να ξετινάξουμε πριν πιάσει πάτο η ανασφάλειά μας και το «θρησκευτικό» μας φρόνημα και ξεχάσουμε τη ρήση: "Έχει ο Θεός..."

Δυστυχώς, ως πηγή στέρεψε κι αυτός και έπαψε να δίνει πίστωση σε όνειρα γιαλατζί...

Η επόμενη ημέρα...

2008-11-07T20:00:00.002-05:00

Ο Ομπάμα κινείται γρήγορα για την προεδρική μετάβαση

Ο εκλεγέντας (από το βράδυ της Τρίτης, 4ης Νοεμβρίου, 2008) νέος Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Barack Ομπάμα, κινείται με γοργούς ρυθμούς από χθές προκειμένου να συμπληρώσει τα νέα στελέχη της διοίκησής του και να χαράξει την απάντησή του για την παγκόσμια οικονομική κρίση.

Ταυτόχρονα με την προγραμματισμένη πρώτη του μετεκλογική επίσκεψη στο Λευκό Οίκο κάλεσε να συγκληθεί το δικό του οικονομικό γνωμοδοτικό συμβούλιο προκειμένου να συνεδριάζει για την εξεύρεση λύσης με έντονα τα σημάδια της επιδείνωσης των δημοσιονομικών προοπτικών της χώρας.

Με την παγκόσμια οικονομία να παραπαίει, τα ανησυχητικά στοιχεία του αμερικανικού Υπουργείου Εργασίας, σήμερα Παρασκευή, να φωτογραφίζουν τους δείκτες σε κάθετη πτώση μετά τις έντονες απώλειες θέσεων εργασίας στο εσωτερικό, τις χρηματοπιστωτικές αγορές σε παρατεταμένη κρίση, και τους ξένους ηγέτες σε απόλυτη απόγνωση, όλος ο πλανήτης προσδοκά από τη νέα κυβέρνηση Ομπάμα να στελεχώσει τη διοίκησή της και να θέσει τις κατάλληλες βάσεις ώστε να επιδείξει πώς θα καταφέρει να διαχειριστεί την κατάσταση.

Ως απάντηση, ο νεο-εκλεγής Πρόεδρος Ομπάμα πρέπει να καταφέρει να ισορροπήσει μεταξύ της συνεργασίας του με τον άκρως αντιδημοφιλή πρόεδρο Μπους (του οποίου οι πολιτικές αποφάσεις έφεραν, κατά τους αναλυτές, τη χώρα ένα βήμα πριν τη διάλυση και ισχυροποίησαν την παγκόσμια κατακραυγή) και του αγώνα του για την πολυ-υποσχόμενη "αλλαγή" στην πορεία της χώρας. Αλλά καλώς ή κακώς η μεταβατική περίοδος στην εξουσία της χώρας θα λάβει τέλος σε 2, ½ μήνες πριν μπορέσει να προδιαγράψει τη δική του πορεία και να προτείνει τα όποια δικά του διορθωτικά έκτατα ή μόνιμα μέτρα.

Ως κερασάκι στην τούρτα του χάους, είναι οι απότομες πτώσεις στις παγκόσμιες χρηματοοικονομικές αγορές και η σημερινή άνοδος του Dow Jones κατά 282 μονάδες δεν κατάφερε να ισοσκελίσει την πτώση της Πέμπτης, όπου ο δείκτης Dow Jones παρουσίασε πτώση στο βιομηχανικό μέσο όρο της τάξεως τον 443 μονάδων, ή σχεδόν στο 5 τοις εκατό, συγκεντρώνοντας ένα διήμερο απώλειών σε περίπου 1.000 σημεία.

Προχωρώντας γρήγορα για τη μετάβαση, ο Ομπάμα ανακοίνωσε την επιλογή του στο πρόσωπο του Rahm Emanuel ως τον πιο κατάλληλο επικεφαλή για το προσωπικό του Λευκού Οίκου (ο επίσημος τίτλος είναι "Chief of Staff"), διότι όπως ο Ομπάμα τόνισε "...έχει βαθιές γνώσεις για την πρόκληση που αποτελούν τα οικονομικά ζητήματα που είναι μπροστά μας αλλά και στο κέντρο της προσοχής της διοίκησής μας.''

TREASURY CHIEF (Υπουργός Οικονομικών)

Σε έναν μακρύ κατάλογο με τις επικείμενες συναντήσεις, το νέο κυβερνητικό επιτελείο αναζητά το κατάλληλο πρόσωπο για τη θέση του Υπουργού των Οικονομικών. Με βάση τα ειδησιογραφικά πρακτορεία η συγκεκριμένη απόφαση του Ομπάμα θεωρείται εξαιρετικά κρίσιμη, ως προς την επιλογή του συγκεκριμένου Υπουργού, και εξετάζει τις περιπτώσεις, μεταξύ άλλων, των Η. Lawrence Summers, ο οποίος κατείχε το συγκεκριμένο αξίωμα κατά τη διάρκεια της θητείας του Bill Clinton, καθώς και του Timothy F. Geithner, που είναι ο νυν Πρόεδρος της New York Federal Reserve Bank.

Ακόμη καθώς ο Ομπάμα κινείται προς την ανάληψη της εξουσίας, καταλυτικά τον βοηθούν τα εκλογικά αποτελέσματα της περασμένης Τρίτης καθώς στις "δημοκρατικές" πολιτείες πρόσθεσε και τη Βόρεια Καρολίνα--που σύμφωνα με τους ανάλυτές των εκλογών ο Ομπάδα κατάφερε να διεξάγει εκεί μια εξαιρετική καμπάνια καταφέρνοντας να κερδίσει την εμπιστοσύνη των ψηφοφόρων--μια πολιτεία που δεν είχε ψηφίσει Δημοκρατικό υποψήφιο για πρόεδρο από το 1976.

Συγκεκριμένα, η ψηφοφορία ανέδειξε τον Δημοκρατικό υποψήφιο ως νικητή (στη Βόρεια Καρολίνα τα αποτελέσματα έδωσαν 49,9 τοις εκατό στον Ομπάμα και 49,5 τοις εκατό στον John McCain). Κατά την εκλογή του ως ο 44ος πρόεδρος της χώρας, ο Ομπάμα έχει συγκεντρώσει επίσημα μέχρις στιγμής 364 ψήφους εκλεκτόρων υπέρ αυτού και ο McCain μόλις 162, ενώ με 12 ακόμη έδρες να μένουν να αποφασιστούν (11 έδρες στο Μιζούρι και μια στην Νεμπράσκα).

Ο Ομπάμα έδωσε την πρώτη του μετεκλογική συνέντευξη τύπου σήμερα Παρασκευή, νωρίς το απόγευμα, αλλά παρέμεινε σε μεγάλο βαθμό εξαφανισμένος από τα μάτια του αμερικανικού κοινού από την Πέμπτη καθώς η πρόσφατα εμπλουτισμένη Μυστική Υπηρεσία τον μεταφέρει από το Σικάγο όπου χρειάζεται. Νωρίτερα, κατέληξε στο περιφερειακό αρχηγείο του FBI στο Σικάγο για να λάβετε την πρώτη του ενημέρωση ως ο νέος προέδρος της χώρας από τον Mike McConnell, διευθυντή των εθνικών μυστικών υπηρεσιών.

Αλλά η μεταβίβαση της εξουσίας λαμβάνει χώρα σε δύο μέτωπα, με τον πρόεδρο Μπους να καλεί τα μέλη του προσωπικού του Λευκού Οίκου στο South Loan (το "νότιο λιβάδι" του Λευκού Οίκου) όπου και δεσμεύτηκε να προβεί σε μια "άνευ προηγουμένου προσπάθεια για να διασφαλιστεί η ομαλή μετάβαση της εξουσίας κατά την πρώτη μεταβίβαση της προεδρίας μετά από τις επιθέσεις στις 11 Σεπτεμβρίου του 2001".

ΜΕΤΑΒΑΣΗ

O Bush είπε ότι θα καλωσόριζε τον Ομπάμα στον Λευκό Οίκο μετά την εκλογή του και αυτή τη Δευτέρα είναι κανονισμένη η πρώτη τέτοια συνάντηση μετά τις πρόσφατες προεδρικές εκλογές.

"Έχουμε μπροστά μας οικονομικές προκλήσεις που δεν θα παύσουν για να αφήσουν το νέο Πρόεδρο να εγκατασταθεί," είπε ο Μπους. "Αυτή θα είναι και η πρώτη μεταβατική περίοδος σε περίοδο πολέμου τις τελευταίες τέσσερις δεκαετίες.''

Ο Ομπάμα, ο οποίος αρνήθηκε να παραστεί ως Πρόεδρος στην παγκόσμια οικονομική σύνοδο κορυφής κανονισμένη να λάβει χώρα στις 15 Νοεμβρίου 2008 στην Washington, DC, είπε ότι προσβλέπει στη συνάντηση με τον Μπους και την Πρώτη Κυρία Λόρα Μπους, σε αυτό που θα μπορούσε να είναι η μοναδική ευκαιρία να βρεθούν τετ-α-τετ με τον νυν Πρόεδρο και τον διάδοχό του πριν από τις 20 Γενάρη ημέρα ορκωμοσίας του νέου προέδρου των ΗΠΑ.

"Τον ευχαριστώ για την προώθηση με το πνεύμα του δικομματισμού που είναι απαραίτητο για την αντιμετώπιση των προκλήσεων που αντιμετωπίζουμε ως έθνος,'' είπε ο Ομπάμα, προσθέτοντας ότι η σύζυγός του, Μισέλ, θα έρθει μαζί του, κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του στο Οβάλ Γραφείο (Oval Office) και στους υπόλοιπους χώρους της μελλοντικής τους Προεδρικής κατοικίας. Οι δύο κόρες τους δεν θα τους ακολουθήσουν φεύγοντας από το σχολείο για αυτό το ταξίδι.

Κανένας νέος Πρόεδρος των ΗΠΑ, στη σύγχρονη εποχή, δεν έχει δεχθεί τόσες πιέσεις για να κυβερνήσει στην ουσία πριν από την επίσημη ορκωμοσία του. Με αυτό κατά νου, ο Ομπάμα και ο εκλεγέντας Αντιπρόεδρος Joe Biden θα συναντηθούν την Παρασκευή με τα μέλη του νέου οικονομικού γνωμοδοτικού συμβουλίου για την εξεύρεση μέτρων που θα ανακουφίσουν τη μεσοαστική τάξη και την εισροή κεφαλαίων στην αγορά.

Η ομάδα, που συναρμολογήθηκε για να προσφέρει ευρείου φάσματος οικονομικές συμβουλές, περιλαμβάνει τον δισεκατομμυριούχο επενδυτή Warren Μπουφέ, τον Summers και τον προκάτοχός του ως γραμματέας του αμερικανικού εθνικού θησαυροφυλακίου, Robert E. Rubin, τον Paul A. Volcker, πρώην πρόεδρο του Federal Reserve και τον Eric E. Schmidt, διευθύνοντος συμβούλου του γίγαντα Google.

Στους συμμετέχοντες περιλαμβάνονται επίσης ο Δήμαρχος Antonio R. Villaraigosa του Λος Άντζελες και η Κυβερνήτης του Michigan Jennifer M. Granholm.

Αυστηρό χρονοδιάγραμμα

Ενώ ο Ομπάμα εστιάζει σε μεγάλο βαθμό στην οικονομία, οι συμβούλοί του τονίζουν ότι εργάζεται για όλους τους τομείς της κυβέρνησής του. Αφιέρωσε την Πέμπτη το απόγευμα στην πραγματοποίηση και λήψη τηλεφωνικών κλήσεων, με το χρόνο του να διαιρείται με τον ίδιο ακριβή προγραμματισμό που χρησιμοποίησε κατά την άκρως πειθαρχημένη προεδρική του εκστρατεία.

Από το γραφείο του στο κέντρο του Σικάγο, μίλησε σε εννέα ηγέτες του κόσμου, συμπεριλαμβανομένου του Προέδρου της Γαλλίας Νικολά Σαρκοζί, του Gordon Brown Πρωθυπουργού της Βρετανίας, του Πρωθυπουργού του Ισραήλ Εχούντ Ολμέρτ και της Καγκελαρίου της Γερμανίας Άνγκελα Μέρκελ.

Ο Ομπάμα προσπαθεί να οικοδομήσει την ομάδα του εν μέσω εικασιών, όπως συνήθως αντιμετωπίσουμε στην Ουάσιγκτον κατά τη διάρκεια μιας μετάβασης, για το ποιος θα καλύψει τη νέα διοίκηση, όπου οι ανταλλαγές πληροφοριών και ονομάτων είναι εξίσου συχνές και με ελάχιστη σχέση με την πραγματική διαδικασία επιλογής.

Για παράδειγμα, ορισμένοι στην Ουάσιγκτον εστιάζονται σε δημοσιεύματα που ανακοινώνουν τον πρώην Υπουργό Εξωτερικών Colin L. Powell, ένα διάσημο δημοκρατικό αφρο-αμερικανό που ενέκρινε την εκλογή Ομπάμα πριν από τις πρόσφατες εκλογές, ως το νέο Υπουργό Εκπαίδευσης. Την είδηση άφησε να διαρεύσει ένας από τους πιο στενούς φίλους του Πάουελ την Πέμπτη.

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Ακόμη, καθώς αυτός κοιτάζει μπροστά στο ποιος θα τον περιβάλλει μετά την ανάληψη των καθηκόντων του, ο Ομπάμα είναι επίσης σε συνεργασία με τους δημοκρατικούς ηγέτες του Κογκρέσου, οι οποίοι κάνουν σχέδια για την κατασκευή δύο οικονομικών κινήτρων. Το πρώτο μέτρο οικονομικής ενίσχυσης θα είναι μικρότερο, ίσως μέχρι και $ 100 δισ. δολλάρια, για να περάσει στη σύνοδο αυτού του μήνα για να πάρει την υπογραφή του Μπους. Το δεύτερο θα είναι μεγαλύτερο, συμπεριλαμβανομένων των φορολογικών περικοπών για τους χαμηλούς και μέσου εισοδήματος εργαζόμενους, και θα είναι έτοιμο μέχρι τα τέλη Ιανουαρίου 2009.

Ο Ομπάμα είναι το συντονισμό με τους Δημοκρατικούς του Κογκρέσου για τη δημιουργία οικονομικών σχεδίων τα οποία θα περιλαμβάνουν περισσότερα οφέλη για ανέργους, κουπόνια τροφίμων, ενισχύσεις στις οικονομικά ταλαιπωριμένες πολιτείες και πόλεις, καθώς και δαπάνες για έργα υποδομής που δημιουργούν νέες θέσεις εργασίας και κρατούν ανθρώπους στις δουλειές του. Ο επικεφαλής Emanuel δήλωσε "Κανείς δεν θέλει ποτέ μια κρίση να πάει χαμένη. Είναι μια ευκαιρία να κάνουμε σημαντικά πράγματα που θα μπορούσαν διαφορετικά να μη γίνουν," είπε σε μια συνέντευξή του. "Το 1974 και το 1978 ποτέ δεν ασχοληθήκαμε αρκετά με αυτές τις κρίσεις και η εξάρτησή μας από το ξένο πετρέλαιο, ποτέ δεν άλλαξε.''

Το στρατόπεδο Ομπάμα είναι υπό το καθεστώς πίεσης από την υπάρχουσα δημόσια διοίκηση, σύμφωνα με πολλούς αξιωματούχους εξοικειωμένους με την κατάσταση, ειδικά από τον υπουργό Χένρι Πώλσεν, που επιμένει στη συμπαραγωγή του προγράμματος "bailout," το οποίο παραμένει αντι-δημοφιλές μεταξύ των αμερικανών ψηφοφόρων, παρά την ευρεία συναίνεση ότι ήταν ουσιώδες για την αποτροπή της οικονομικής κατάρρευσης. Το Υπουργείο Οικονομικών έχει διαθέσει χώρους γραφείων, έως τώρα αχρησιμοποίητους, για τους συμβούλους και εκπροσώπους του Ομπάμα.

Όλα τα παραπάνω είναι ειδήσεις.

Η ταπεινή μου άποψη είναι ότι το μέλλον μας προβλέπεται ιδιαίτερα δυσοίωνο, ανεξάρτητα πολιτικής παράταξης ή πολιτικού αρχηγού...

Όπως και στην Ελλάδα, δεν κυβερνούν αυτοί άλλωστε...

Σφήνα από το παρελθόν...

2008-10-29T12:00:00.000-04:00

Από τις αρχές του 20ου αιώνα, έχει να πλεύσει όχημα/βαγόνι (σαν αυτό της φωτογραφίας). Κάποια από αυτά χρησιμοποιούνται ακόμα για τον αθλητισμό και είναι γνωστά ως ιστιοφόρα της γης.

Η φωτό προέρχεται από το Μπρούκλιν, στη Νέα Υόρκη. Ιστιοπλοΐα στο έδαφος / γη είναι η πράξη κατά την οποία άνθρωποι μετακινούνται σε όλη την γη σε τροχοφόρα οχήματα που κινούνται με αιολική ενέργεια, μέσω της χρήσης ενός ή περισσοτέρων πανιών (προκειμένου το όχημα να αποπλεύσει). Αν και η συγκεκριμένη μορφή θαλαμηγών γης, υφίστανται από την Αρχαία Αίγυπτο, η σύγχρονη μορφή του συγκεκριμένου αθλήματος γεννήθηκε στο Βέλγιο το 1898.

Αυτά...

Οικονομικό Ανάθεμα!

2008-10-24T12:00:00.000-04:00

Τα πιο δυνατά μυαλά τα έκαναν ΣΚΑΤΑ!
...και τώρα τα αδύναμα, τρέχουν να μαζέψουν τα διαλυμένα τους όνειρα...

ΑΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧ ΠΑΝΑΘΕ ΜΑ ΣΑΣ ΟΛΟΥΣ!!!

Τα βρήκα και τα διανέμω...

2008-07-31T12:00:00.000-04:00

Ποιό είναι αυτό που εκφράζει εσένα περισσότερο;

Collected Quotes from Albert Einstein

"Any intelligent fool can make things bigger, more complex, and more violent. It takes a touch of genius -- and a lot of courage -- to move in the opposite direction."
"Imagination is more important than knowledge."
"Gravitation is not responsible for people falling in love."
"I want to know God's thoughts; the rest are details."
"The hardest thing in the world to understand is the income tax."
"Reality is merely an illusion, albeit a very persistent one."
"The only real valuable thing is intuition."
"A person starts to live when he can live outside himself."
"I am convinced that He (God) does not play dice."
"God is subtle but he is not malicious."
"Weakness of attitude becomes weakness of character."
"I never think of the future. It comes soon enough."
"The eternal mystery of the world is its comprehensibility."
"Sometimes one pays most for the things one gets for nothing."
"Science without religion is lame. Religion without science is blind."
"Anyone who has never made a mistake has never tried anything new."
"Great spirits have often encountered violent opposition from weak minds."
"Everything should be made as simple as possible, but not simpler."
"Common sense is the collection of prejudices acquired by age eighteen."
"Science is a wonderful thing if one does not have to earn one's living at it."
"The secret to creativity is knowing how to hide your sources."
"The only thing that interferes with my learning is my education."
"God does not care about our mathematical difficulties. He integrates empirically."
"The whole of science is nothing more than a refinement of everyday thinking."
"Technological progress is like an axe in the hands of a pathological criminal."
"Peace cannot be kept by force. It can only be achieved by understanding."
"The most incomprehensible thing about the world is that it is comprehensible."
"We can't solve problems by using the same kind of thinking we used when we created them."
"Education is what remains after one has forgotten everything he learned in school."
"The important thing is not to stop questioning. Curiosity has its own reason for existing."
"Do not worry about your difficulties in Mathematics. I can assure you mine are still greater."
"Equations are more important to me, because politics is for the present, but an equation is something for eternity."
"If A is a success in life, then A equals x plus y plus z. Work is x; y is play; and z is keeping your mouth shut."
"Two things are infinite: the universe and human stupidity; and I'm not sure about the the universe."
"As far as the laws of mathematics refer to reality, they are not certain, as far as they are certain, they do not refer to reality."
"Whoever undertakes to set himself up as a judge of Truth and Knowledge is shipwrecked by the laughter of the gods."
"I know not with what weapons World War III will be fought, but World War IV will be fought with sticks and stones."
"In order to form an immaculate member of a flock of sheep one must, above all, be a sheep."
"The fear of death is the most unjustified of all fears, for there's no risk of accident for someone who's dead."
"Too many of us look upon Americans as dollar chasers. This is a cruel libel, even if it is reiterated thoughtlessly by the Americans themselves."
"Heroism on command, senseless violence, and all the loathsome nonsense that goes by the name of patriotism -- how passionately I hate them!"
"No, this trick won't work...How on earth are you ever going to explain in terms of chemistry and physics so important a biological phenomenon as first love?"
"My religion consists of a humble admiration of the illimitable superior spirit who reveals himself in the slight details we are able to perceive with our frail and feeble mind."
"Yes, we have to divide up our time like that, between our politics and our equations. But to me our equations are far more important, for politics are only a matter of present concern. A mathematical equation stands forever."
"The release of atom power has changed everything except our way of thinking...the solution to this problem lies in the heart of mankind. If only I had known, I should have become a watchmaker."
"Great spirits have always found violent opposition from mediocrities. The latter cannot understand it when a man does not thoughtlessly submit to hereditary prejudices but honestly and courageously uses his intelligence."
"The most beautiful thing we can experience is the mysterious. It is the source of all true art and all science. He to whom this emotion is a stranger, who can no longer pause to wonder and stand rapt in awe, is as good as dead: his eyes are closed."
"A man's ethical behavior should be based effectually on sympathy, education, and social ties; no religious basis is necessary. Man would indeeded be in a poor way if he had to be restrained by fear of punishment and hope of reward after death."
"The further the spiritual evolution of mankind advances, the more certain it seems to me that the path to genuine religiosity does not lie through the fear of life, and the fear of death, and blind faith, but through striving after rational knowledge."
"Now he has departed from this strange world a little ahead of me. That means nothing. People like us, who believe in physics, know that the distinction between past, present, and future is only a stubbornly persistent illusion."
"You see, wire telegraph is a kind of a very, very long cat. You pull his tail in New York and his head is meowing in Los Angeles. Do you understand this? And radio operates exactly the same way: you send signals here, they receive them there. The only difference is that there is no cat."
"One had to cram all this stuff into one's mind for the examinations, whether one liked it or not. This coercion had such a deterring effect on me that, after I had passed the final examination, I found the consideration of any scientific problems distasteful to me for an entire year."
"...one of the strongest motives that lead men to art and science is escape from everyday life with its painful crudity and hopeless dreariness, from the fetters of one's own ever-shifting desires. A finely tempered nature longs to escape from the personal life into the world of objective perception and thought."
"He who joyfully marches to music rank and file, has already earned my contempt. He has been given a large brain by mistake, since for him the spinal cord would surely suffice. This disgrace to civilization should be done away with at once. Heroism at command, how violently I hate all this, how despicable and ignoble war is; I would rather be torn to shreds than be a part of so base an action. It is my conviction that killing under the cloak of war is nothing but an act of murder."
"A human being is a part of a whole, called by us _universe_, a part limited in time and space. He experiences himself, his thoughts and feelings as something separated from the rest... a kind of optical delusion of his consciousness. This delusion is a kind of prison for us, restricting us to our personal desires and to affection for a few persons nearest to us. Our task must be to free ourselves from this prison by widening our circle of compassion to embrace all living creatures and the whole of nature in its beauty."
"Not everything that counts can be counted, and not everything that can be counted counts." (Sign hanging in Einstein's office at Princeton)

Περιέργως, το διάβασα... Εσύ μπορείς;

2008-07-07T12:00:00.003-04:00

Cna yuo raed tihs? Olny 55 plepoe out of 100 can.

i cdnuolt blveiee taht I cluod aulaclty uesdnatnrd waht I was rdanieg. The phaonmneal pweor of the hmuan mnid, aoccdrnig to a rscheearch at Cmabrigde Uinervtisy, it dseno't mtaetr in waht oerdr the ltteres in a wrod are, the olny ip roamtnt tihng is taht the frsit and lsat ltteer be in the rghit pclae. The rset can be a taotl mses and you can sitll raed it whotuit a pboerlm. Tihs is bcuseae the huamn mnid deos not raed ervey lteter by istlef, but the wrod as a wlohe. Azanmig huh? yaeh and I awlyas tghuhot slpeling was ipmorantt! if you can raed tihs cunqwrtinos!!!

To "πειραγμένο" βιολογικό μου ρολόϊ

2008-07-01T12:00:00.004-04:00

Σήμερα, 1η Ιουλίου 2008, άνοιξα τα μάτια μου στις 6:00 το πρωί! Μα ακριβώς στις 6!!! Χωρίς ξυπνητήρι (έχω μέρες να ακούσω τον χτύπο του--μάλλον κείτεται κάπου στα "περίχωρα" του κρεβατιού) και χωρίς κάποιον ήχο ή άλλο εξωτερικό ερέθισμα. Επίσης, ενώ συνήθως δεν θυμάμαι τα όνειρά μου, σήμερα θυμάμαι όχι ένα, αλλά δύο (!!!) παρακαλώ... Και τα δύο όνειρα σχετίζονται με τις πράξεις του "ένδοξου" παρελθόντος. Αλλά δεν είναι τα όνειρα που με προβληματίζουν. Αυτά με τον έναν ή τον άλλο τρόπο αποτελούν "δεδομένα" και δεν χρειάζονται ανάλυση. Εκείνο που με έχει τελείως αποδιοργανώσει είναι η δυνατότητά μου να αποκτήσω ένα "σταθερό" ωράριο ύπνου. Το μυαλό μου είτε "τρέχει" με ιλιγγιώδεις ταχύτητες ή παραμένει αδρανές σε εξωτερικά ή εσωτερικά ερεθίσματα. Με άλλα λόγια, η εγκεφαλική υπερλειτουργία διαδέχεται την πλήρη αδράνεια και τούμπαλιν.

Αυτή η άστατη--αλλά σταθερή--κατάσταση (τη βιώνω τους τελευταίους 3-4 μήνες) με έχει φέρει σε δύσκολη θέση. Δεν μπορώ να βάλω σε "σειρά" τις σκέψεις μου, αναμοχλεύω παλιές ιστορίες, χαίρομαι ή λυπάμαι χωρίς προφανές λόγο, ενώ ο ύπνος μου έχει κυριολεκτικά χάσει την πρότερη ικανότητά του να με ξεκουράζει και να με αναζωογονεί. Ελέγχω το πρόγραμμά μου και ενώ τα πράγματα, είναι αλήθεια, έχουν αλλάξει αρκετά από πέρυσι, καθώς από τα μέσα Μαρτίου δουλεύω από το σπίτι μου (ιδανική κατάσταση θα σκεφτείτε, αλλά δυστυχώς δεν είναι έτσι...), εξακολουθώ να είμαι απασχολημένο με τα "εργασιακά" θέματα και να δουλεύω σε συνεχόμενους ρυθμούς. Είναι κι αυτό μια εξήγηση. Το ότι βρίσκομαι στο σπίτι μου και ο υπολογιστής μου είναι ανοιχτός καθ' όλη τη διάρκεια της ημέρας / και της νύχτας, δεν μου αφήνει περιθώρια να "αφήσω" τη δουλειά στο γραφείο, αλλά την "κουβαλάω" μαζί μου συνεχώς. Το θετικό είναι ότι δεν είναι ανάγκη να ντύνομαι κάθε πρωί και να τρέχω πανικόβλητο σε κάποιο γραφείο, ότι μπορώ να καπνίζω όποτε μου κάνει κέφι (στους εργασιακούς χώρους απαγορεύεται αυστηρά το κάπνισμα), ότι μπορώ να πηγαίνω τουαλέτα όποτε μου καπνίσει, να σταματώ για να μαγειρέψω ή να παρακολουθήσω ειδήσεις, κτλ. Γενικώς εάν δεν υπήρχαν κάποια "οικονομικής" φύσεως δυσκολίες θα έλεγα ότι το συγκεκριμένο σύστημα είναι όνειρο... Αλλά, τότε γιατί δεν έχω ύπνο, ή τον συναντώ σε τελείως ακατάλληλες ώρες;

Έχω απλώς καταλήξει στο συμπέρασμα ότι βιολογικό ρολογάκι μου τα' χει ελαφρώς "παίξει!"

Ειδικά τις τελευταίες (αρκετές) εβδομάδες περνάω τις νυχτερινές ώρες διαβάζοντας βιβλία ή τα online ειδησιογραφικά πρακτορεία, παρακολουθώντας ειδήσεις, ταινίες, εκπομπές, σειρές, μιλώντας με φίλους / φίλες στην Ελλάδα, ή αλλού (που για εκείνους έχει ήδη ξημερώσει και σαν καλά παιδιά βρίσκονται στις δουλειές τους), κτλ. Γενικώς δεν κοιμάμαι όταν η πόλη ησυχάζει. Όταν ξημερώσει, πρέπει να δουλέψω, οπότε αγκαλιάζω το φραπέ στο γιγάντιο ποτήρι / βάζο που διαθέτω, και ξεκινάω τις επαγγελματικές επαφές μέσω email ή τηλεφωνικών συνομιλιών. Και όταν μετά τις 6-7 το απόγευμα φάω, λόγω υψηλών επιπέδου σακχάρου στο αίμα (το 'χω διασταυρώσει με φίλο γιατρό) έρχεται ο Μορφέας και με παίρνει μέχρι τις 12-1 το βράδυ (στις καλύτερες περιπτώσεις) όπου και πάλι ανοίγω τα μάτια μου και ο κύκλος της ζωής συνεχίζεται... Άλλες πάλι φορές περνάνε και 2 μέρες που είμαι ξύπνιο σερί και τότε πάλι ο ύπνος έρχεται μόνο για λίγες ώρες (4-6) και είμαι πάλι όρθιο με άγνωστες συνέπειες σε εμένα το ίδιο και τους συνανθρώπους μου! :-)

Χμ... Δεν έχω ιδέα τι άλλο πρέπει να σκαρφιστώ, εκτός από το να καθυστερώ τον Μορφέα (όπως έκανα και χθές) προκειμένου να κοιμάμαι πιο αργά (χθες τον "πήρα" κατά τις 11:30 μ.μ.) ώστε να ανοίξω τα μάτια μου σε μια πιο "φυσιολογική" ώρα, μιας και δε δουλεύω νυχτοφύλακας οπότε να κερδίζω τουλάχιστον το ψωμί μου από την ικανότητά μου να κουράζομαι πιο δύσκολα σε σχέση με άλλους οργανισμούς...

Για τους περίεργους, σαν εμένα, εδώ μπορείτε να διαβάσετε τί είναι το βιολογικό ρολόϊ.

Τι είναι το βιολογικό ρολόϊ;

Το βιολογικό ρολόϊ είναι συνδεδεμένο με τον κιρκαδικό ρυθμό, ο οποίος αποτελεί περίπου τον 24-ωρο κύκλο των φυσιολογικών διεργασιών των έμβιων όντων, συμπεριλαμβανομένων φυτών, ζώων, μυκητών και κυανοβακτηρίων. Ο όρος "κιρκαδικός" προέρχεται από τις Λατινικές λέξεις "περίπου" και "πεθαίνει η ημέρα" που κυριολεκτικά σημαίνει "για μια ημέρα." Η επίσημη μελέτη των βιολογικών χρονικών ρυθμών, όπως η καθημερινή, η εβδομαδιαία, η εποχιακή και η ετήσια ονομάζεται χρονοβιολογία (chronobiology).

Υπό την αυστηρή έννοια, οι κιρκαδικοί ρυθμοί δημιουργούνται ενδογενώς, αν και μπορεί να διαφοροποιούνται από εξωγενείς παράγοντες, όπως η θερμοκρασία και το ηλιακό φως. Η πρώτη ενδογενούς κιρκαδική ταλάντωση παρατηρήθηκε στα 1700 από την γαλλίδα επιστήμονα Jean-Jacques d'Ortous de Mairan που πρόσεξε ότι οι είκοσι τέσσερις ώρες εξελίξης στην κίνηση των φύλλων των φυτών συνεχίστηκε ακόμα και όταν αυτά είχαν απομονωθεί από εξωτερικά ερεθίσματα. Οι κιρκαδικοί ρυθμοί μπορούν να καθοριστούν με βάση τρία κριτήρια:

- Ο ρυθμός παραμένει σε σταθερές συνθήκες (για παράδειγμα συνεχές σκοτάδι) με διάρκεια περίπου 24 ώρες
- Η περίοδος του ρυθμού μπορεί να επαναπροσδιοριστεί από έκθεση στο φως ή το σκοτάδι
- Ο ρυθμός είναι θερμικά εξαρτημένος, με την έννοια ότι προχωρά με τον ίδιο ρυθμό μέσα σε ένα εύρος θερμοκρασιών

Οι Κιρκαδικοί ρυθμοί είναι σημαντικοί για τον καθορισμό του ύπνου και των διατροφικών συνηθειών όλων των ζώων, συμπεριλαμβανομένων και των ανθρώπων. Υπάρχουν σαφή πρότυπα της δραστηριότητας των εγκεφαλικών κυμάτων , των ορμονικών παραγωγών, της κυτταρικής ανάπλασης και άλλων βιολογικών δραστηριοτήτων που συνδέονται με αυτό τον ημερήσιο κύκλο.

Ο ρυθμός είναι συνδεδεμένος με τον κύκλο του φωτός και του σκοταδιού. Τα ζώα που εκτρέφονται σε πλήρες σκότος για μεγάλα χρονικά διαστήματα, τελικά λειτουργούν με έναν "ελεύθερα τρέχοντα" ρυθμό. Κάθε "ημέρα" του κύκλου του ύπνου τους οδηγείται πίσω ή μπροστά (ανάλογα με το κατά πόσον η ενδογενής περίοδος είναι μεγαλύτερη ή μικρότερη από 24 ώρες. Οι περιβαλλοντικές επιρροές σε κάθε ημέρα επαναφοράς των ρυθμών αποκαλούνται Zeitgebers (από τα γερμανικά, που κυριολεκτικά σημαίνει "Χρονοδότες" - "Time Givers").

Οι οργανισμοί με ελεύθερη λειτουργία εξακολουθούν να έχουν μια ενοποιημένη σειρά του κύκλου ύπνου-ξύπνιου σε ένα περιβάλλον που προστατεύεται από τα εξωτερικά ερεθίσματα, αλλά ο ρυθμός δεν είναι "εκπαιδευμένος" και μπορεί να είναι εκτός φάσης με άλλα κιρκαδικού, ή ultradian, ρυθμών όπως η θερμοκρασία και η πέψη. Σχετικές έρευνες επηρέασαν το σχεδιασμό του περιβάλλοντος των διαστημικών οχήματων, και οδήγησαν τους επιστήμονες να κατασκευάσουν περιβάλλοντα που μιμούνται τον κύκλο του φωτός και του σκοταδιού, καθώς τα συγκεκριμένα περιβάλλοντα έχει αποδειχθεί να είναι ιδιαίτερα ωφέλιμα για τους αστροναύτες.

Το κιρκαδικό "ρολόι" στα θηλαστικά βρίσκεται στο suprachiasmatic πυρήνα (SCN), μια διακεκριμένη ομάδα κυττάρων που βρίσκεται στον υποθάλαμο του εγκεφάλου. Η καταστροφή του SCN έχει ως αποτελέσματα την πλήρη απουσία ενός τακτικού ρυθμού. Το SCN λαμβάνει πληροφορίες σχετικά με το φωτισμό του περιβάλλοντος μέσα από τα μάτια.

Φαίνεται ότι ο SCN πυρήνας λαμβάνει τις πληροφορίες την ημέρα από το μήκος του αμφιβληστροειδούς. Κατόπιν ερμηνεύει τις πληροφορίες και αυτό περνά στην επίφυση (μια δομή του εγκεφάλου που μοιάζει με μπιζέλι και βρίσκεται στον επιθάλαμο), η οποία στη συνέχεια εκρίνει την ορμόνη μελατονίνη ως απάντηση. Η έκκριση μελατονίνης φτάνει στο πιο έντονο στάδιό της κατά τη διάρκεια της νύχτας και είναι χαμηλότερη κατά τη διάρκεια της ημέρας.

Πρόσφατα, προέκυψαν αποδεικτικά στοιχεία ότι ο κιρκαδικός ρυθμός έχει βρεθεί σε πολλά άλλα κύτταρα του σώματος εκτός του SCN πυρήνα ή "master clock". Επιπλέον, το ήπαρ, για παράδειγμα, φαίνεται να ανταποκρίνεται στη διατροφή και όχι στο φως. Κύτταρα από πολλά μέρη του σώματος φαίνεται να έχουν "ελεύθερους" ρυθμούς.

Η αναστάτωση στους κιρκαδικούς ρυθμούς έχει συνήθως αρνητικές επιπτώσεις σε βραχυπρόθεσμο ορίζοντα. Πολλοί ταξιδιώτες έχουν βιώσει την γνωστή κατάσταση ως "jet lag," συνδεδεμένη με συμπτώματα όπως η κόπωση, ο αποπροσανατολισμός και οι αϋπνία.

Προς τα πού πας; Ψιτ.... Κύριος;;; (ή Κυρία... χμμ...)

2008-06-20T12:00:00.002-04:00

Σκεπτόμουν κι άλλους τίτλους.
"Δουλειά δεν είχε ο διάολος..."
"Εδώ ο κόσμος χάνεται και το μ... χτενίζεται"

Φτάνει. Δεν θα προσπαθήσω να βάλω τάξη.

Το πήρα απόφαση.

Θα τα πω όπως μου βγαίνουν, κι όποιον πάρει ο Χάρος...
(για να εξηγούμαστε, δεν το εύχομαι σε κανέναν!!!)

Εδώ και μέρες είμαι μπροστά στον υπολογιστή προσπαθώντας να πάρω μια απόφαση. Να την κάνω, ή να κρατηθώ; Η παλάμη μου έχει βγάλει κάλλους... Όχι, δεν εννοώ από τη γνωστή μαλακία που με δέρνει (αυτή δεν έχει νόημα, ούτως ή άλλως), αλλά από την γύμνια και το μούδιασμα που νιώθω στο μυαλό όσο το συλλογιέμαι...

"Δεν έχει νόημα" λέω ενσυνείδητα κάποιες στιγμές και "στο καπάκι" (αυτό το λεξιλόγιό μου με αφήνει άλαλο κι εμένα το ίδιο ώρες-ώρες) με πιάνει εκείνο το ανεξήγητο υπεραισιόδοξο συναίσθημα, κάνοντάς με να βροντοφωνάζω "ΦΥΣΙΚΑ ΚΑΙ ΕΧΕΙ!"

Προς τι τόσος αλληλοσπαραγμός και το καλο-φάγωμα με τις ίδιες μου τις σάρκες; Χμμμ... Είπα να γράψω κάτι... Κάτι πιο μεγάλο από τις συνήθεις δυο αράδες που με τρώνε και τις ξερνάω σε τούτο το μικρούλι ιστολόγιο, αλλά συνάμα πολύ πιο ρηχό από άλλους συγγραφείς.

Σε βλέπω. Μην χαμογελάς. Κατηγορηματικά στο λέω: ΔΕΝ ΤΗΝ ΨΩΝΙΣΑ! Μάλλον τουναντίον! Εάν μου επιτρέπεται κάτι τέτοιες ώρες ο αυτοσαρκασμός που συνήθως με διέπει. Ακριβώς γιατί δεν έχω καμία εμπιστοσύνη στο λέγειν (δικό μου ή άλλων--ιδιαίτερα μετά από ανάγνωση κάποιων σκουπιδιών--κατά την ταπεινή μου γνώμη) αλλά μόνο στο πράτειν, δεν ξέρω εάν οι σκέψεις, οι εμπειρίες, τα φανταστικά, ή τα υπαρκτά σενάρια που ξεπηδούν αυτόματα από μέσα μου, θα έχουν κάποιο νόημα να τα αφηγηθώ ή να τα μοιραστώ με άλλους ("μικρούς" ή "μεγάλους").

Φυσικά δεν εννοώ το νόημα της "κάθαρσης." Αυτό το κεφάλαιο έχει κλείσει οριστικά από τότε που σε ηλικία 7 ετών έλαβα την υποτιμητική ματιά της δασκάλας και μια ωραιότατη ωριαία αποβολή για το "θράσος" μου να ομολογήσω δημοσίως στην τάξη ότι εάν ο Αδάμ και η Εύα μας έκαναν την "τιμή" να είναι οι πρόγονοί μας, τότε το δίχως άλλο, εκτός από κουτοπόνηροι (κάτι το μήλο, κάτι το πλευρό) οι πρόγονοί μας ήταν άκρως "αμαρτωλοί" διασταυρώνοντας το ανθρώπινο είδος μεταξύ τους. Με άλλα λόγια, πώς γίναμε όλοι οι υπόλοιποι; Μάνα και παιδιά συνουσιάζονταν μεταξύ τους; Αυτό τόλμησα να ξεστομίσω το αθεόβοφο στα 7 μου και έφαγα την "κάθαρση" της αποβολής και τις κατάπληκτες ματιές των συμμαθητών μου. Πέρα όμως από τα ανούσια παιδικά "τραύματα" και τα πιο ανούσια παθήματα ως ανήλικος ενήλικας, αισθάνομαι ότι δεν έχω άλλο τρόπο να εκφράσω τις ανασφάλειες, τις ελπίδες και τους φόβους μου εάν δεν "κρυφτώ" πίσω από τον αόρατο μανδύα της ανωνυμίας των χαρακτήρων που ξεπηδούν κάθε δευτερόλεπτο σαν ταυτόχρονοι πρωταγωνιστές στην τωρινή μου ζωή.

Το'χω χάσει... Μην το σκέπτεστε. Το γνωρίζω ήδη. Αλλά ούτε τριάντα τζούρες σερί να'χα τραβήξει, χάνοντάς το, όσο πάει χαμογελώ ηδονικά στην ψευδαίσθηση, στον παραλογισμό και στην παράνοιά μου.

Χμ... Σοβαρή η πάθηση, δεν λέω... Αλλά εδώ σε θέλω κάβουρα. Να το εκμεταλλευτώ το Χαμένο Μικρούλι και να τα "ξεράσω" αυτά που έχω, ή να τα πάρω μαζί μου, πνίγοντάς τα στη δύνη της καθημερινότητας που μας ξερνάει από μόνη της σε πεζοδρόμια και σταυροδρόμια;

Ιδού η απορία μου, καλοί μου άνθρωποι.
Φυσικά δέχομαι, για την ακρίβεια αποζητώ τις συμβουλές σας.

Εάν έχετε και σπόρια, ακόμα καλύτερα. Με έχει τρελάνει το στομάχι στο γουργούρισμα και ως γνωστόν "Νηστικό αρκούδι δεν χορεύει" ακόμα και μικρούλι...

Ό,τι προλαβαίνω πριν μπουν για τα καλά οι ζέστες...

2008-05-29T12:00:00.004-04:00

Στο βάθος φως...

Το καλοκαιράκι έχει ήδη κάνει την αισθητή την παρουσία του καθώς ορισμένα καθυστερημένα μικρούλια, σαν και του λόγου μου, ίσα που προλαβαίνουν να φυλάξουν χειμωνιάτικα ρούχα και διαθέσεις στις ναφθαλίνες της περασμένης σεζόν. Στερνή μου γνώση να σε είχα πρώτα...

Πριν ομολογήσω περίτρανα ότι για άλλη μια χρονιά δεν κατάλαβα για πότε πέρασε κι η Άνοιξη, οφείλω να παραδεχτώ ότι το 2008 «μπήκε» με ένα τεράστιο χαμόγελο και με έχει αφήσει ξέπνοο να προσπαθώ να συνειδητοποιήσω τι απ’ όσα ζω είναι αποτέλεσμα δικού μου αγώνα, καλής ή κακής κρίσης, μοίρας, τύχης, ή πιο φιλοσοφημένα, αποτέλεσμα της αέναης προσπάθειάς μου να ισορροπήσω μεταξύ φθοράς κι αφθαρσίας. Ήταν στραβό το κλίμα, το ’φαγε κι ο γάϊδαρος...

Και τώρα στο ψητό!

Από πού να πρωτοξεκινήσω; Χμ... Δεν θέλω να κουράσω με περιττές πληροφορίες, οπότε ως ειδησιογραφικό πρακτορείο θα παραθέσω τα νέα σε τίτλους. Οι χαριτωμενιές με μαράνανε τρομάρα μου!...

Οικογένεια = Υγιής (από εδώ που βρίσκομαι, το μόνο που μετράει)
Φίλοι = Στον κόσμο τους (χωρίς ίχνος ειρωνείας – να ’ναι όλοι τους καλά όπου κι αν βρίσκονται σε τούτο τον πλανήτη!)
Δουλεία* = Στο ψάξιμο (άντε να μου κάτσει κάτι καινούργιο επιτέλους...)
Σπίτι = Συγυρισμένο (μετά από βδομάδες με ’πιασε η προκοπή και το ’γλυψα!)
Διάθεση = Ανεβασμένη (εδώ κι αρκετό καιρό, κι ας μην καταλαβαίνω απολύτως τα πώς και τα γιατί με τα όσα έχουν συμβεί)
Παθήματα = Πολλά!!! (από που να αρχίσω... Άστο, δεν με παίρνει...)
Μαθήματα = Κανένα!!! (καθώς ως γνήσιο ζαβό δεν λέω να βάλω μυαλό...)

*ο τόνος δεν έχει μπει λανθασμένα...

Κανένα ψιλό για τα διόδια;......

2008-03-07T12:00:00.001-05:00

Ο Αμερικανός επενδυτής Γουόρεν Μπάφετ ξεπέρασε τον Μπιλ Γκέιτς στη λίστα των πλουσιότερων ανθρώπων στον κόσμο, σύμφωνα με την ετήσια ανακοίνωση του Forbes.

Ο 77χρονος Μπάφετ, ιδιοκτήτης της Berkshire Hathaway, είδε τον πλούτο του να εκτοξεύεται από τα 52 δισεκατομμύρια δολάρια στα 62 δισεκατομμύρια μέσα σε ένα χρόνο, αποκαθηλώνοντας τον Μπιλ Γκέιτς από την πρώτη θέση έπειτα από 13 χρόνια στην κορυφή. Αιτία αύξησης της περιουσίας είναι κατά κύριο λόγο η αύξηση της τιμής της μετοχής της εταιρείας του Μπάφετ.

Συνολικά, 1.125 άνθρωποι μπήκαν φέτος στη λίστα των δισεκατομμυριούχων, σε σχέση με τους 946 της προηγούμενης χρονιάς, με συνολικό πλούτο που φτάνει τα 4,4 τρισεκατομμύρια δολάρια. Από το σύνολο των δισεκατομμυριούχων, 469 είναι Αμερικανοί, ενώ οι Ρώσοι κατέλαβαν τη δεύτερη θέση φέτος, με 87 δισεκατομμυριούχους.

Αξίζει να αναφερθεί ότι στην τρίτη θέση βρίσκεται η Ινδία με 53 δισεκατομμυριούχους, τέσσερις εκ των οποίων βρίσκονται στην πρώτη δεκάδα, ενώ και η Τουρκία βρίσκεται ψηλά στην κατάταξη με 35 δισεκατομμυριούχους κατά τη διάρκεια του 2007.

Και η Ελληνική εκπροσώπιση; Αααααααααααααααα ορίστε για να μην λέτε!!!

Τέσσερις 'Eλληνες δεσπόζουν στη λίστα του Forbes με τους πιο πλούσιους ανθρώπους του κόσμου. Κοινό τους χαρακτηριστικό τα δισεκατομμύρια των δολαρίων που ανέρχεται η περιουσία τους. Πρώτος Έλληνας και 68^ος της σχετικής λίστας είναι ο Σπύρος Λάτσης με περιουσία που αγγίζει τα 11 δισ. δολάρια. Έχει αποκτήσει το διδακτορικό του από το LSE (London School of Economics), ενώ έχει μετοχές στον τραπεζικό κλάδο, σε εταιρείες διυλιστηρίων, στον κλάδο της αγοράς ακινήτων, στη ναυτιλία και στον τομέα των ταξιδιών πολυτελείας. Του ανήκει ο τραπεζικός όμιλος EFG International, στον οποίο θυγατρική είναι και η Eurobank. Επίσης, κατέχει μεγάλο μερίδιο των Ελληνικών Πετρελαίων.

Στην δεύτερη θέση και 707^ος στη λίστα του Forbes είναι ο Γεώργιος Οικονόμου, αυτοδημιούργητος με περιουσία που ανέρχεται στα 1,7 δισ. δολάρια. Έχει σπουδάσει στο ΜΙΤ (Massachusetts Institute of Technology) με τις επιχειρηματικές δραστηριότητες να επικεντρώνονται στη ναυτιλία. Υπήρξε ο άνθρωπος που «οδήγησε» την ελληνικές ναυτιλιακές εταιρείες ξηρού φορτίου στη Wall Street ενώ η εταιρεία του DryShips συγκαταλέγεται στο δείκτη Nasdaq από το 2005. Στην Τρίτη θέση βρίσκεται ο επίσης αυτοδημιούργητος Γαβριήλ Παναγιωτίδης με περιουσία 1,3 δισ. δολαρίων. Ο κ. Παναγιωτίσης, στην 897 θέση στη λίστα, ξεκίνησε τη ναυτιλιακή του καριέρα πριν από 30 χρόνια, ενώ σήμερα επωφελείται από την εκτόξευση του συγκεκριμένου κλάδου. Του ανήκει το 52% της TORM, με στόλο 85 δεξαμενόπλοιων. Τέλος η περιουσία 1,2 δισ. δολαρίων του κ. Ιωάννη Κούστα τον φέρνει στην 962^η θέση της σχετικής λίστας και τέταρτο πλουσιότερο Έλληνα. Σπούδασε στο Imperial College του Λονδίνου ενώ είναι διευθύνων σύμβουλος της ναυτιλιακής Δαναός της οποίας είναι κατά 80% μέτοχος. Απέκτησε την εταιρεία από τον πατέρα του Δημήτριο ο οποίος την είχε ιδρύσει το 1972. Κατέχει μεταπτυχιακό και διδακτορικό δίπλωμα στην επιστήμη των υπολογιστών.

Όλα αυτά και ακόμα ψάχνω τα τρύπια παντελόνια μου για τα ψιλά των διοδίων....

Άτιμη κοινωνία.... Που άλλους τους ανεβάζεις κι άλλους τους ρίχνεις στα Τάρταρα....

ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ

Women Rights.... χμμμμμμ.... ποιός ήρθε;

2008-03-06T12:00:00.008-05:00

Ευρεία υποστήριξη για τις κυβερνητικές δράσεις και τη δραστηριοποίηση των Ηνωμένων Εθνών για την πρόληψη των διακρίσεων

Σύμφωνα με μια νέα δημοσκόπηση του μη-κερδοσκοπικού οργανισμού WorldPublicOpinion.org που διεξήχθη σε 16 έθνη σε όλο τον κόσμο, διεπιστώθει μια ευρεία συναίνεση ότι είναι σημαντικό για τις "γυναίκες να έχουν πλήρη ισότητα δικαιωμάτων" και οι περισσότεροι υποστηρίζουν ότι η ουσιαστική ισότητα είναι μείζον πολιτικό ζήτημα. Αυτό είναι αλήθεια και για τις μουσουλμανικές χώρες καθώς και για τις χώρες της Δύσης.

Σε όλες σχεδόν τις χώρες οι περισσότεροι άνθρωποι αντιλαμβάνονται ότι στη διάρκεια της ζωής τους οι γυναίκες έχουν αποκτήσει περισσότερα δικαιώματα και η ανισότητα φθήνει. Παρ 'όλα αυτά, οι μεγάλες πλειοψηφίες θα ήθελαν οι κυβερνήσεις τους και τα Ηνωμένα Έθνη να αναλάβουν ενεργό ρόλο στην πρόληψη των εκάστοτε διακρίσεων και ιδιαίτερα αυτών εναντίων των γυναικών.

Η δημοσκόπηση που κυκλοφόρησε πριν από τη Διεθνή Ημέρα της Γυναίκας (8 Μαρτίου), μια ημερομηνία που αναγνωρίζεται από τα Ηνωμένα Έθνη και που καθιερώθηκε σε ολόκληρο τον κόσμο. Επίσης, το τρέχον έτος σηματοδοτεί την 60η επέτειο από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ κατά την οποία υιοθετήθηκε η Οικουμενική Διακήρυξη των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, στο δεύτερο άρθρο του οποίου δηλώνεται ότι όλοι έχουν τα ίδια δικαιώματα και τις ίδιες ελευθερίες, ανεξάρτητα από το φύλο, καθώς και τη φυλή, τη γλώσσα, τη θρησκεία, ή άλλο καθεστώς.

Η δημοσκόπηση των 14.896 ερωτηθέντων διεξήχθη από το WorldPublicOpinion.org και αποτελεί μια ερευνητική μελέτη που αφορά ερευνητικά κέντρα από όλο τον κόσμο, ενώ διοικείται από το Πρόγραμμα για τη Διεθνή Πολιτική Συμπεριφορά (PIPA) από το Πανεπιστήμιο του Maryland. Συνεντεύξεις πραγματοποιήθηκαν σε 16 έθνη, συμπεριλαμβανομένων και αρκετών μεγάλων χωρών: το Αζερμπαιτζάν, την Κίνα, την Αίγυπτο, τη Γαλλία, τη Μεγάλη Βρετανία, την Ινδία, την Ινδονησία, το Ιράν, το Μεξικό, τη Νιγηρία, τα παλαιστινιακά εδάφη, τη Ρωσία, τη Νότια Κορέα, την Τουρκία, την Ουκρανία και τις ΗΠΑ. Τα έθνη που περιλαμβάνονται στην έρευνα αντιπροσωπεύουν το 58% του παγκόσμιου πληθυσμού.

Garbage Warrior - Ο Νώε της "νέας" κιβωτού...

2008-03-02T12:00:00.006-05:00

Ναι, υπάρχουν και "τρελοί" σε αυτήν την πλευρά του πλανήτη που αψηφούν δυσκολίες και πολεμούν για τα πιστεύω τους.

Δείτε το τρέϊλερ της ταινίας, προς γνώσην και συμόρφωσην!

Shot over three years in the USA, England, India and New Mexico, Garbage Warrior is a feature- length documentary film telling the epic story of maverick architect Michael Reynolds, his crew of renegade house builders fron New Mexico, and their fight to introduce radically different ways of living. A snapshot of contemporary geo-politics and an inspirational tale of triumph over buereaucracy, Garbage Warrior is above all an intimate portrait of an extraordinary individual and his dream of changing the world!

H ταινία Garbage Warrior προβλήθηκε στις 22 Φεβρουαρίου στον κινηματογράφο Σινεάκ, πλ. Δημαρχείου, Πειραιάς, στο πλαίσιο του 7ου Διεθνούς Φεστιβάλ Kινηματογράφου Ecocinema. Για περισσότερες πληροφορίες, επισκεφθείτε την ιστοσελίδα του Φεστιβάλ (www.ecocinema.gr) ή τον ιστότοπο του σκηνοθέτη (www.GarbageWarrior.com)

Ελπίζω να σας δωθεί η ευκαιρία να παρακολουθήσετε ολόκληρο το ντοκιμαντέρ όταν αυτό προβληθεί ευρέως και στην Ελλάδα.

Καλό σου ταξίδι...

2008-02-18T00:00:00.002-05:00

Δεν γνωρίζω εάν το μέλλον μας προβλέπεται δυσoίωνο (βλ. προηγούμενο post), αλλά η αλήθεια είναι ότι το παρόν με επανέφερε στην "πραγματικότητα" σαν ένα δυνατό χαστούκι που παρέλειψε η "δόλια μάνα" να εναποθέσει στο μικρούλι μαγουλάκι μου όσο ήταν ακόμα καιρός...

Εκείνος έφυγε αυτήν την Κυριακή το μεσημέρι...
Δεν ήταν το γνωστό "ιατρικό λάθος" αλλά μάλλον το γνωστό "όποιου του μέλει να πνιγεί ποτέ του δεν πεθαίνει"....

Τον αγαπούσα πολύ... Από τους πιο δραστήριους, ικανούς και έξυπνους ανθρώπους που είχα την ευτυχία να γνωρίσω... Ελπίζω να διατηρηθεί ζωντανός μέσα στην καρδιά πολλών που είχαν την τύχη να βρεθούν δίπλα του και να ακούσουν τις απόψεις του για τη ζωή, τον άνθρωπο, την τέχνη, την ευτυχία, την καριέρα, τις φιλοδοξίες, τις αξίες, τις αρχές και την παιδεία που διανέμονταν πάντα απλόχερα από τα χείλη του...

Είμαι χαρούμενο που είχα την τύχη να τον γνωρίσω αλλά είμαι ευτυχισμένο που δεν δίστασα την τελευταία φορά που τον είδα να τον αγκαλιάσω και να του πω "Σας Αγαπώ".

Χωρίς περικοπές, αμηχανίες και περιττά σχόλια. Απλά "Σας αγαπώ"

Σας αγαπώ κ. Γιάννη και θα σας θυμάμαι πάντα ως έναν από τους ανθρώπους που με τα λόγια και τις πράξεις τους δε μου έδωσαν άλλη επιλογή.

Πέρα από το να σας βάλω στην καρδιά μου... Για πάντα...

Στην αγαπημένη μου φιλεναδίτσα και κόρη του δεν έχω να πω τίποτα άλλο πέρα από το ίδιο, βροντερό "ΣΕ ΑΓΑΠΩ ΚΟΡΙΤΣΙ ΜΟΥ!"

Να'σαι καλά και να θυμάσαι ότι η απόσταση που μου στερεί τη δυνατότητα να σε έχω στην αγκαλιά μου αυτή τη στιγμή μου κοστίζει πολύ... Πάρα πολύ... Αλλά είμαι ευτυχισμένο να γνωρίζω ότι είσαι από τους πολύ τυχερούς ανθρώπους που έχει κοντά της όχι μόνον έναν, αλλά πάρα πολλούς φίλους να σε αγαπούν και να σε νοιάζονται...

Σου εύχομαι πάντα να κουβαλάς μια καρδιά γεμάτη και ανοιχτή σαν τη μυρωδιά της άνοιξης.

Σαν εκείνη του πατέρα σου...

Σε αγαπώ,
Το Μικρούλι Σου....

αμαν-αμαν.... εεεε.... Παιδιά, την "κάνω" για λιγάκι και θα'ρθω να σας πω τι είδα...

2008-02-14T12:00:00.001-05:00

Ρώσοι επιστήμονες υποστηρίζουν ότι το ταξίδι στο χρόνο μπορεί να είναι, θεωρητικά, υπόθεση μηνών.

Τα ταξίδια στο χρόνο έχουν πολύ συχνά αποτελέσει το αντικείμενο μυθιστορημάτων σεναρίων και αν δινόταν η ευκαιρία, πολλοί θα τα δοκίμαζαν. Νέα μελέτη Ρώσων επιστημόνων έρχεται να ταράξει τα νερά της επιστημονικής κοινότητας αναφέροντας ότι ένα τέτοιο ταξίδι θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί σε μερικούς μήνες.

Η Ιρίνα Αρέφεβα και ο Ίγκορ Βόλοβιτς, μαθηματικοί, παρατήρησαν ένα φαινόμενο που συντελείται ως αποτέλεσμα της χρήσης του μεγάλου επιταχυντή στοιχειωδών σωματιδίων (Large Haldron Collider - LHC) του κέντρου πυρηνικών ερευνών CERN της Γενεύης. Ο LHC είναι το μεγαλύτερο επιστημονικό όργανο του κόσμου σήμερα, διαμέτρου 27 χιλιομέτρων.

Σύμφωνα με τη θεωρία των δύο επιστημόνων, η σύγκρουση ατόμων μέσα στον LHC μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα τις συνθήκες δημιουργίας μιας τρύπας στο μέλλον. Στη μελέτη τους, οι δύο επιστήμονες υποστηρίζουν ότι οι συγκρούσεις μεταξύ πρωτονίων μέσα στον LHC μπορούν να προκαλέσουν τη δημιουργία μηχανών του χρόνου (χώρο-χρονικές περιοχές με κλειστές χρονοειδείς καμπύλες) που καταρρίπτουν τη νομοτέλεια. Οι δύο Ρώσοι μάλιστα θεωρούν ότι η ίδια διαδικασία μπορεί να προκαλέσει τη δημιουργία μιας μαύρης τρύπας.

TA ΛΕΜΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ!!!! Ciaoooooooooooooooooooo! :-)

Πληροφορίες: Kαθημερινή, New Scientist, Digital Trends, The Independent

Απ'τη Κική και το Κοκό, ποιόν να διαλέξω;;;

2008-02-10T12:00:00.000-05:00

Καλημέρα ή Καλησπέρα από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού!

Ο ανταποκριτής του "μικρού Καναλιού" Μικρούλι έχοντας λάβει ομόφωνη λαϊκή εντολή σας μεταφέρει τις τελευταίες εξελίξεις, όπως αυτές έχουν διαμορφωθεί, καθώς και την εσωτερική αναστάτωση σε στρατόπεδα Δημοκρατικών και Ρεπουμπλικάνων, το τελευταίο χρονικό διάστημα.

Πάρε πάρε κόσμε.... Εδώ το ζεστό πράμααααααααααα!!!

Ο Γερουσιαστής Barack Obama κέρδισε αποφασιστικά σημαντικές νίκες έναντι της Hillary Rodham Clinton στις πολιτείες της Ουάσιγκτον (όχι το Washington, DC), της Nebraska, και της Λουϊζιάνα, χθες ημέρα Σάββατο, δίνοντας του ένα εντυπωσιακό προβάδισμα στη μάχη που διεξάγεται αυτό το μήνα, όταν ο "διαγωνισμός" για το Δημοκρατικό χρίσμα (διορισμός νέου Δημοκρατικού ηγέτη πριν τις εθνικές εκλογές των Ην. Πολιτειών) αναμένεται να ευνοήσει τον ίδιο το προσεχές διάστημα.

Οι επιτυχίες του Obama έρχονται να επικυρώσουν ένα ισχυρό πλεονέκτημά του έναντι της κ. Κλίντον στη συγκέντρωση των απαραίτητων οικονομικών πόρων, παρέχοντας το σημαντικό "καύσιμο" για το "διορισμό" του που ακόμα αμφισβητείται. Φυσικά τα αποτελέσματα είναι ακόμα αμφίρροπα και αναμένεται να δούμε πολλά πράγματα ακόμα μέχρι να διευθετήσει η κ. Κλίντον τις σπατάλες που προέκυψαν μετά το ντέρπι της περασμένης "Σούπερ" Τρίτης, όπου οι δυο υποψήφιοι συγκρούστηκαν κατά μέτωπο από τη μια ακτή στην άλλη.

Σήμερα Κυριακή, κ. Obama και η κ. Κλίντον ειναι αντιμέτωποι στις προκριματικές εκλογές (caucuses) που λαμβάνουν χώρα στην πολιτεία του Maine.

Αξίζει να σημειωθεί, ότι ενώ αναμένετο ο κ. Obama να κερδίσει την κούρσα του Σαββάτου, το περιθώριο που του εξασφάλισαν οι τελευταίες 3 νίκες ήρθε ως ευχάριστη έκπληξη στο στρατόπεδο Obama, ιδιαίτερα για τη Νεμπράσκα και την Ουάσινγκτον, η οποία προσέφερε χθες το μεγαλύτερο αριθμό αντιπροσώπων. Συγκεκριμένα, ο κ. Obama αιχμαλώτισε χθες το 68% των ψήφων, σε σύγκριση με την κ. Κλίντον, που έλαβε περιπου το 32%.

"Κερδίσαμε στη Λουϊζιάνα, που κέρδισε τη Νεμπράσκα, και μας κέρδισε την Ουάσινγκτον," αναφέρει ο κ. Obama σε διάρκεια ομιλίας του χθες στη Βιρτζίνια (φωτο από το Δείπνο των Δημοκρατών του Τζέφερσον, στο Richmond, VΑ). "Κερδίσαμε το Βορρά, και κερδίζουμε όλοι μαζί και το Νότο. Μαζί πιστεύω ότι μπορούμε να κερδίσουμε την Τρίτη και στη Βιρτζίνια, αν είστε έτοιμοι να αγωνιστούμε για τη μεγάλη αλλαγή."

Παρά τις σημαντικές νίκες του, στο Δημοκρατικό Κόμμα οι αντιπρόσωποι καθορίζονται αναλογικά με τον πληθυσμό μιας πολιτείας, και οι συνεργάτες της κ. Κλίντον διατηρούν ισχυρή πεποίθηση ότι η επικράτηση της κ. Κλίντον σε πολιτείες με μεγάλο αριθμό αντιπροσώπων θα είναι καθοριστικής σημασίας για τις μετέπειτα εξελίξεις εσωτερικά. Το Associated Press εκτιμά ότι ο κ. Obama κέρδισε 69 αντιπροσώπους με τις τελευταίες 3 νίκες του το Σάββατο, ενώ η κ. Κλίντον κέρδισε 40 αντιπροσώπους.

Η προσοχή των πολιτικών αναλυτών έχει τώρα εστιαστεί στην πολιτεία του Maine όπου σήμερα Κυριακή κόσμος προσέρχεται στις κάλπες. Συνέχεια θα έχουν οι πολιτείες της Βιρτζίνια, του Μέριλαντ και επίσης το District of Columbia (εδώ κυρία! Εδώ!), στις οποίες διεξάγονται τα primaries (προκριματικές) την ερχόμενη Τρίτη, 12 Φεβρουαρίου. Αναλυτές εκτιμούν ότι κ. Obama έχει το προβάδισμα στη Virginia και στο Maryland.

Σύμβουλοι της κ. Κλίντον έχουν προβλέψει ότι η ίδια δεν θα μπορέσει να κερδίσει οποιαδήποτε από τις προκριματικές εκλογές του Φεβρουαρίου, και δηλώνουν έτοιμοι για την μεγάλη αναμέτρηση της 4ης Μαρτίου, όταν οι ψηφοφόροι του Ρόουντ 'Αιλαντ, του Οχάϊο και ιδιαίτερα του Τέξας προσέρχονται στις κάλπες και αποφασίσουν ποιος από τους δύο Δημοκρατικούς μονομάχους θα λάβει το επόμενο μεγάλο μπλοκ αντιπροσώπων.

Εάν η κ. Κλίντον κερδίσει την πολιτεία του Maine, θα μπορέσει αυτό ως γεγονός να βοηθήσει και ψυχολογικά και οικονομικά το αμβλύ άκρο νικών που αναμένονται από τον κ. Obama στις 10 ψηφοφορίες που θα διεξαχθούν μεταξύ της περασμένης Τρίτης και της 4ης Μαρτίου.

Χθες Σάββατο, με τις δημοσκοπήσεις τόσο κοντά, το κοινό έτρεξε με ενθουσιασμό στις κάλπες, ανεβάζοντας τα ποσοστά της προσέλευσης και φυσικά το ενδιαφέρον των καναλιών.

Συγκεκριμένα, αναφέρθηκε από την εφημερίδα Omaha World-Herald ότι στη Νεμπράσκα, οι διοργανωτές σε δυο τοποθεσίες εξαιτίας του υπερβολικού αριθμού προσερχόμενων εγκατέλειψαν τις παραδοσιακές συνταγές και ζήτησαν από τους ψηφοφόρους να ρίχνουν στις κάλπες ακόμα και πρόχειρα αποκόμματα από φωτοτυπίες ψηφοδελτίων στο κουτί. Στο Sarpy County, προάστιο της Omaha, η κίνηση στο Highway 370 ήταν τόσο αυξημένη που χιλιάδες ψηφοφόροι εμφανίστηκαν σε ενα μέρος όπου οι διοργανωτές είχαν προγραμματίσει να δεχθούν μόλις μερικές εκατοντάδες.

Στην πολιτεία της Ουάσιγκτον, το Δημοκρατικό Κόμμα αναφέρει ρεκόρ αριθμού προσέλευσης, σχεδόν το διπλάσιο από τον προβλεπόμενο σε σύγκριση με το 2004 - έτος ρεκορ! - όταν 100,000 Δημοκρατικών πήγαν να ψηφίσουν.

Είναι δεδομένο φυσικά ότι η εκστρατεία του κ. Obama ξόδεψε πολλά χρήματα σε τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές διαφημίσεις και στις τρεις πολιτείες.

Στο στρατόπεδο των Ρεπουμπλικανών, μετά την περασμένη Σούπερ Τρίτη, ο κ. McCain είναι αδιαφιλονίκητος πρωταγωνιστής έχοντας κερδίσει την υποψηφιότητά του για το χρίσμα του Αμερικανού προέδρου. Ο κύριος ανταγωνιστής του, Mitt Romney, υπέκυψε στις αποδόσεις του αντιπάλου του και ανακοίνωσε την οριστική αναστολή της καμπάνιας του την περασμένη Πέμπτη.

Για όσους τα νούμερα παίζουν ρόλο, η τελευταία ψηφοφορία του Σαββάτου έδωσε στον κ. McCain 703 έδρες συνέδρων, στον κ. Huckabee 190 έδρες, και στον κ. Paul μόλις 42.

Χεστήκατε Θα Μου Πείτε..... Αλλά όπως τα'βλέπω στην Ελλάδα, τι να πώ;;;;
Ο αγών συνεχίζεται...

ΧΡΟΝΙΑ ΥΓΙΗ & ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΑ ΠΑΣΠΑΛΙΣΜΕΝΑ ΜΕ ΑΓΑΠΗ

2007-12-22T12:00:00.000-05:00

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΣ Ο ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟΣ ΧΡΟΝΟΣ

Merry Christmas and a happy New Year

Joyeux Noël et bonne année

Frohe Weihnachten und ein schönes neues Jahr

Buon Natale e felice anno nuovo

Feliz Navidad y próspero año nuevo

Bom Natal e feliz Ano Novo

Békés karácsonyt és boldog új évet

Glædelig jul og godt nytår

God Jul og godt nyttår

God jul och gott nytt år

Prettige kerstdagen en een gelukkig nieuwjaar

Häid Jõule ja õnnelikku uut aastat

God Jul og godt nyttår

Wesolych Swiat i szczesliwego Nowego Roku

Έκθεση 5: Προς τα πού πάω;

2007-12-18T12:00:00.000-05:00

Προς τα...πευκάκια;
(εδώ κωλύομαι να ολοκληρώσω τη φράση)

Καλύτερα να τα πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Δεν εννοώ από την εκσπερμάτιση ή τη γέννηση, αλλά μάλλον από την αποφράδα μέρα μετά το πέρας του Πανεπιστήμιου ή της σχολής που με κόπο ή άνετα *δεν παίζει κανένα ρόλο* κατάφερες να ολοκληρώσεις.

Ξυπνάς με απανωτά ρίγη και αναρωτιέσαι πώς γίνεται και ενώ ο δείκτης της θερμοκρασίας είναι ιδιαίτερα ευνοϊκός αρχές καλοκαιριού, εσύ αισθάνεσαι σαν βαρυποινίτης που μόλις του ανακοίνωσαν ότι η 30ετή του κάθειρξη ήταν ένα «λάθος» και οι κραυγές απόγνωσης που έβγαζε πριν από 16 χρόνια σχετικά με την αθωότητά του τελικά εισακούστηκαν. «Σας ζητούμε ταπεινά συγνώμη και σας επιστρέφουμε πίσω στη ζούγκλα του καθημερινού αγώνα επιβίωσης.»

- Εμπρός;

- Ποιος ήρθε;

- Α, τίποτα. Για τα κοινόχρηστα ήταν...

Όχι, δεν τα’χεις χαμένα. Είναι επιτέλους αλήθεια. Μετά από 16 χρόνια συνεχής εκδούλευσης είσαι επιτέλους «ελεύθερος» να αντικρίσεις κατάματα την αλήθεια που τόσο έντεχνα σου έκρυβαν τα πιο αγαπημένα σου πρόσωπα: Τα δύσκολα έπονται.

Δεν το συνειδητοποιείς αμέσως όμως. Τα όσα βιβλία αποστήθισες –να τα διάβασες χρησιμοποιώντας κριτική σκέψη είναι μάλλον «χλωμό» με βάση το ισχύον σύστημα παιδείας— δεν σε είχαν καταστήσει ενήμερο των συνθηκών που καλείσαι να αντιμετωπίσεις. Οι συζητήσεις με φίλους, οικογενειακά πρόσωπα και λοιπούς «φτωχούς» συγγενείς, δεν σε είχαν ουσιαστικά μεταλλάξει σε εκείνον το απαισιόδοξο γεμάτο ενοχές νέο που τόσο έντεχνα ΜΜΕ και πολιτικές σκοπιμότητες θα ήθελαν να επιτύχουν. Η αλήθεια είναι ότι κάτι είχες υποψιαστεί, αλλά όσα κι αν γνώριζες (π.χ. ότι το κράτος παραπαίει, ότι κάθε χρόνο και χειρότερα τα οικονομικά της οικογένειας, ότι το τραπέζι δεν γεμίζει με ευχές αλλά με κουπόνια και αρκετές ώρες κακοπληρωμένης δουλειάς, ότι σύνταξη της προκοπής δεν θα εισπράξεις ποτέ, ή ότι το να παρανομείς—για ψιλοπράγματα, δεν εννοώ τίποτα σοβαρό—και να μην αξιολογείσαι με βάση τις δυνατότητες και τα προσόντα σου αλλά με βάση ποιον γνωρίζεις, πόσο καλά τον γνωρίζεις, και τι παίρνει ή σκοπεύει να πάρει από εσένα για να συνεχίζει να σε γνωρίζει, δεν ήταν αποσυντόνιστες εκφάνσεις της καθημερινότητας αλλά ουσία), δεν νοούσες να τα παραδεχτείς, να τα εμπεδώσεις και το τελειωτικό, να τα αποδεχτείς. Παρέμενες ρομαντικός και αισιόδοξος όπως έλεγαν κάτι ηλικιωμένοι σε ένα καφενείο μια Κυριακή, που αρνείται να αποδεχτεί μια κοινωνία που κληρονομεί για τα χάλια στα οποία την παραλαμβάνει.

"Όχι, κύριε! Εγώ θα κάνω τη διαφορά!" βροντοφώναζες υποσυνείδητα, ευχόμενος το μυαλό και φυσικά ο αστάθμητος παράγοντας τύχη να συνεχίσουν να είναι με το μέρος σου και να σε καταστήσουν δυνατό και άξιο αντίπαλο των εκάστοτε εξουσιαστών και συμφεροντολόγων. Κούνια που σε κούναγε...

Η ώρα που ανέμενες έφτασε πριν πιεις μια γουλιά καφέ και δυστυχώς όπως ήταν αναμενόμενο σε έπιασε στον ύπνο! Απόφοιτος αλλά άνεργος, νέος αλλά αδημιούργητος, αισιόδοξος αλλά ανυπόμονος, ερωτευμένος αλλά με πόθο ανεκπλήρωτο. Κάπως έτσι η οργή όρμησε με όση φόρα σου επιφύλασσε χρόνια τώρα και έπνιξε. Φωνή δεν έβγαινε. Ανάσα μηδέν. Πανικός! «Και τώρα ΤΙ;»

Οι ειδικοί «πανικολόγοι» και λοιποί παπαρολόγοι, συμβουλεύουν ψυχραιμία. Ψυχραιμία ενώ είσαι πανικοβλημένος. Πως θα το καταφέρεις αυτό το παράδοξο, ένας Θεός ξέρει. Βάζεις το κεφάλι (το πάνω) ανάμεσα στα πόδια σου μπας και ανεβάσεις λιγάκι ακόμα αίμα στον εγκέφαλο, που δυσλειτουργεί τις κανονικές ημέρες όχι τώρα με τον πανικό σε πλήρη έκφανση, παίρνεις βαθιές εισπνοές, διατάζεις τους μύες σου (μεταξύ των οποίων και την καρδιά σου) να σταματήσουν να υπερλειτουργούν και προσπαθείς να ηρεμήσεις. Μα το άδικο μυαλό σου δεν ηρεμεί. Συνεχίζει να σε αγχώνει και να σε γεμίζει ενοχές. «Τώρα θα ξεκουραστείς; Τώρα, μετά από τόσα χρόνια προετοιμασίας; Εσύ, που γαλουχήθηκες να πιάσεις την πέτρα και (με το συμπάθιο) να τη στύψεις σαν λεμονόκουπα;»

ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΩΡΑ!

- Ποιός πέθανε;

- Η εμπιστοσύνη και η αδράνεια!

ΥΣ. Δωράκι με το CD της Καθημερινής: Θαύμασε κοσμάκι τα χάλια μας!

Εμβόλιμο! ...κοινώς... σφήνα!

2007-11-17T12:00:00.000-05:00

Το αναρτημένο βίντεο είναι έκθεση ιδεών από μόνο του!

Παρακολουθείστε ένα από τα καλύτερα που βρήκα στο YouTube με τον Frank Caliendo.
Από την ιστοσελίδα του μπορείτε να στείλετε στο κινητό σας, τα αγαπημένα σας ringtowns δωρεάν. Διαλέξτε από Robert DeNiro, Al Pacino, Dr. Evil, G.W. Bush, Robin Williams, Jack Nicholson, και πολλών πολλών άλλων.

Αυτοδιαφημίζεται ως ο σχιζοφρενής μίμος.
Κορυφαίος ως Πρόεδρος! (...χωρίς γυαλιά ηλίου - θα καταλάβετε...)

Καλή σας διασκέδαση!

Έκθεση 4 (διαθέτουμε και σχετικό βίντεο! Προς το τέλος...)

2007-11-10T12:00:00.000-05:00

- Να το πάρει το ποτάμι;
- Ε, να το πάρει φυσικά! Τέτοιο που είναι...

Παρακολουθώντας τις ειδησιογραφικές εξελίξεις σε Ελλάδα, ΗΠΑ, και τον υπόλοιπο πλανήτη (βλ. Πακιστάν) κατέληξα στο συμπέρασμα ότι ούτε ο τεμαχισμός της Πεντέλης, ούτε η εκλογή προέδρου στο ΠΑ.ΣΟ.Κ, ούτε τα συμπεράσματα του Κέντρου Εκπαιδευτικής Έρευνας για τις ελλείψεις και αδυναμίες των μαθητών Α' Λυκείου που σε ποσοστό 92,3% "ξεχνάει" να χρησιμοποιεί τα σημεία σχολιαστικής στίξης, ενώ τα ορθογραφικά και συντακτικά λάθη είναι πυκνότατα, με ξαφνιάζουν αρκετά ώστε να ασχοληθώ περαιτέρω μαζί τους*.

Το νέο που με έκανε να αναφωνήσω μοναχούλι μου "ΝΑ ΤΑ ΜΑΣ!!!" ήταν η χθεσινή ωριαία εκπομπή Larry King Live, όπου ο γνωστός δημοσιογράφος παρουσίασε με πρωτοφανή σοβαρότητα ένα πάνελ ομιλητών με θέμα ταμπού για τα αμερικανικά δεδομένα: τα Άγνωστης Ταυτότητας Ιπτάμενα Αντικείμενα (Unidentified Flying Objects) ή UFO!

Με μαρτυρίες γνωστών πολιτικών και ηθοποιών (όπως αυτή της Shirley McClain - φωτό) και σειρά εν αποστρατεία αεροπόρων και άλλων στρατιωτικών, επιστημόνων και ερευνητών, η εκπομπή ανήγγειλε τη συνέντευξη τύπου που θα λάβει χώρα αυτή τη Δευτέρα (12/11/2007) στην πόλη που κατοικώ προς το παρόν (Washington, DC) με θέμα: "UFO Close Encounters - The Reality as Seen by Former High Level Government and Military Officials." Την ημερίδα επιμελήθηκε ο Steven Μ. Greer M.D., υπεύθυνος για το The Disclosure Project το οποίο από το 1993 προσπαθεί να φέρει το θέμα στην επικαιρότητα και το Κογκρέσο στη γωνία προκειμένου να πάρει τους πιστούς των UFO στα σοβαρά.

Συγκεκριμένα, ειδικοί από 7 χώρες θα συναντηθούν δίπλα από την πόρτα του αμερικανικού Κογκρέσου, στο National Press Club, για να μοιραστούν εμπειρίες και να ανταλλάξουν απόψεις σχετικά με το "φαινόμενο" των UFOs. Τη συζήτηση θα συντονίσει ο πρώην Governor (Διοικητής) της Arizona, Fife Symington. Η ομάδα των ερευνητών, στρατιωτικών και λοιπών "ουφολόγων" (χεχεχεχεχε!!!), θα "ανοίξει" τις σελίδες πρώην μυστικών φακέλων συμπεριλαμβανομένων 2 πολυσυζητημένων υποθέσεων που ερευνήθηκαν στο παρελθόν από την κυβέρνηση των ΗΠΑ.

Η πρώτη περίπτωση αφορά έναν Περουβιανό πιλότο της Πολεμικής Αεροπορίας που εξαπέλυσε πυρά εναντίον αγνώστου ταυτότητας ιπτάμενου αντικειμένου όταν τα ραντάρ του αεροπλάνου του υπέδειξαν τον "εισβολέα." Ο ίδιος καταθέτει ότι τα πυρά δεν "άγγιξαν" το ιπτάμενο αντικείμενο, το οποίο εξαφανίστηκε με κατεύθυνση τη στρατόσφαιρα μετά από μερικές περιστροφές υπεροχής γύρω από τον άξονά του.

Η δεύτερη περίπτωση αφορά έναν Ιρανό πιλότο της Πολεμικής Αεροπορίας που ενώ ήταν έτοιμος να ανοίξει πυρ εναντίον αγνώστου ταυτότητας ιπτάμενου αντικειμένου ξαφνικά τα συστήματα του αεροπλάνου του δεν υπάκουαν στις εντολές του και οι ενδείξεις τους δεν ήταν πλέον ακριβείς.

Στο ερώτημα, πώς και τα UFO δεν έχουν προσγειωθεί ποτέ στο Λευκό Οίκο, ο Larry King και η Shirley McClain επανέφεραν στην επικαιρότητα, κείμενο του πρώη Προέδρου των ΗΠΑ, Χάρρυ Τρούμαν (στη φωτογραφία), ο οποίος σε επίσημη συνέντευξη τύπου ενώ ήταν Πρόεδρος, "ομολόγησε" την ύπαρξη αγνώστου ταυτότητας ιπτάμενου αντικειμένου, το οποίο εμφανίστηκε στην περίφημη προεδρική αυλή του Αμερικανικού Προέδρου και έφερε τον πανικό σε υπαλλήλους ασφαλείας και παρατρεχάμενους!

Σύμφωνα με τη γνώμη ειδικών, οι περιπτώσεις και μαρτυρίες των αυτόπτων μαρτύρων υποδεικνύουν το σοβαρότατο φαινόμενο της παντελής έλλειψης εμπιστοσύνης που δείχνει η κοινωνία σε όσους "αποκαλύπτουν" την δική τους αλήθεια με μαρτυρίες, εικόνες, ηχογραφήσεις και βίντεο.

Αλλά οι χιλιάδες μαρτυρίες για εμφανίσεις και προσγειώσεις ιπτάμενων δίσκων είναι παλαιό φαινόμενο και δεν απέχει και πολύ η εποχή που μαρτυρίες κατέφθαναν καθημερινά στα γραφεία των Αρχών. Το φαινόμενο είχε πάρει τέτοιες διαστάσεις, ώστε η Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ αναγκάστηκε να τους δώσει μια επίσημη ονομασία. Έτσι τα χαρακτήρισε 'Αγνωστης Ταυτότητας Ιπτάμενα Αντικείμενα (UFO).

Γιατί εκδηλώθηκε τέτοιο ενδιαφέρον για τους ιπτάμενους δίσκους; Κύριος λόγος ήταν ότι τα τέλη της δεκαετίας του 1940 ήταν μια εποχή τεχνολογικών επιτευγμάτων και οραμάτων. Από τη μια η ανθρωπότητα είχε ζήσει την καταστροφή της Χιροσίμα και του Ναγκασάκι, στην Ιαπωνία, από την ατομική βόμβα, τα τζετ έκαναν τις πρώτες τους πτήσεις σπάζοντας το φράγμα του ήχου και τα ταξίδια στο διάστημα φάνταζαν δυνατά χάρη στους πυραύλους. Παράλληλα μια σειρά από φουτουριστικά αεροπλάνα άρχισαν να δοκιμάζονται από την αεροπορία των ΗΠΑ. Οι Πτέρυγες του Νόρθροπ και το Chance-Vought V-173 έμοιαζαν εκπληκτικά με τα σημερινά βομβαρδιστικά Stelth B-2. Το αεροδυναμικό σχήμα τους, που έμοιαζε με δίσκο, τροφοδότησε τη φαντασία ορισμένων όσων πίστευαν ότι ανώτεροι εξωγήινοι πολιτισμοί γνώριζαν τα μυστικά των διαστρικών ταξιδιών και μας επισκέπτονταν συχνά.

Κάπως έτσι φτάσαμε στον 21ο αιώνα. Οι αναφορές για την εμφάνιση διαστημοπλοίων δεν έχουν σταματήσει. Σε όλα τα μήκη και πλάτη της Γης υπάρχουν ομάδες από λάτρεις των εξωγήινων οι οποίες ερευνούν κάθε σημάδι που θα επιβεβαιώσει την ύπαρξή τους. Στις ΗΠΑ έχει συσταθεί το Εθνικό Κέντρο Αναφοράς UFO, το οποίο ενημερώνεται καθημερινά για τις εξωγήινες επισκέψεις. Σύμφωνα με τα στοιχεία του, μόνο το 2003 καταγράφηκε η παρουσία 3.960 UFO πάνω από τις ΗΠΑ. Από τα στοιχεία προκύπτει ότι οι εξωγήινοι προτιμούν την ηλιόλουστη πολιτεία της Καλιφόρνια, όπου εμφανίζονται περισσότερο. Σήμερα οι ρετρό ιπτάμενοι δίσκοι είναι τόσο σπάνιοι όσο και πριν από το 1947. Τα UFO του 21ου αιώνα είναι φωτεινές μπάλες που κινούνται μόνες τους ή σε σμήνη και κάνουν την εμφάνισή τους κοντά σε εμπόλεμες ζώνες όπως το Ιράκ ή η Γιουγκοσλαβία.

Και στην Ελλάδα; Μία απ' τις αξιοσημείωτες αναφορές αποκαλήφθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου, 1990 στην περιοχή της Αταλάντης, λίγο έξω από τη Λαμία. Σύμφωνα με τις μαρτυρίες των κατοίκων, εντοπίστηκαν δώδεκα ή δεκατρία ιπτάμενοι δίσκοι, που πετούσαν ο ένας πίσω από τον άλλο. Κάποια στιγμή το ένα απ' αυτά τυλίχτηκε στις φλόγες και προσγειώθηκε σε παρακείμενο λόφο. Μαζί του προσγειώθηκαν και άλλα δύο, ενώ τα υπόλοιπα είχαν σχηματίσει γύρω του ένα ενεργειακό πεδίο που εμπόδιζε τη φωτιά να εξαπλωθεί στο διπλανό πευκοδάσος. Τελικά η πυρκαγιά έσβησε και τα σκάφη απογειώθηκαν για να συναντήσουν το υπόλοιπο σμήνος. Την επόμενη μέρα το Κέντρο Έρευνας και Τεχνολογίας της Αεροπορίας συνέλεξε, μετά από υπόδειξη των κατοίκων, μερικά μεταλλικά κομμάτια. Στο πόρισμα αναφερόταν ότι τα κομμάτια ανήκαν σε κάποιο παλιό δορυφόρο. Ή μήπως όχι;

Και το ερώτημα έρχεται αυτόματα στο μυαλό και του μεγαλύτερου σκεπτικιστή: Εάν όντως αυτά τα φαινόμενα είναι υπαρκτά και η εξήγησή τους εάν όχι ανύπαρκτη το λιγότερο δεν είναι ευχάριστη, τί ακριβώς φοβούνται οι κυβερνήσεις του κόσμου τούτου και δεν ανακοινώνουν τις επισκέψεις των αστρικών γειτόνων μας; Τον πανικό ή τα αποτελέσματά του; Ή μήπως το κρατούν επτασφράγιστο μυστικό μέχρι να μας "τελειώσει" ο πόλεμος εναντίον της τρομοκρατίας, όπως μας τελείωσε ο Ψυχρός Πόλεμος και ο Πόλεμος των Άστρων; *εννοώ αυτόν με γήινους ανταγωνιστές!*

Το σίγουρο είναι ότι όσο υπάρχουν άνθρωποι, και ανεξήγητα φαινόμενα για το περιορισμένο μυαλό και λογική μας, οι θρησκευόμενοι και μη αυτού του πλανήτη, αγκαλιά με τους αισιόδοξους, κινδυνολόγους, ανοιχτόμυαλους, και περίεργους, θα φέρνουν το θέμα των "άγνωστων επισκεπτών" στην επικαιρότητα μέχρι την "αποκάλυψη" του συνταρακτικού δεδομένου. Ποιό είναι αυτό; 'Οτι μπορεί και να μην είμαστε μόνοι μας σε αυτό ή το διπλανό Σύμπαν. Ότι μπορεί τα στοιχεία που συγκεντρώθηκαν και έφτιαξαν θάλασσες, βουνά και βιολογικούς οργανισμούς, να δημιούργησαν κι άλλους οργανισμούς, με ή χωρίς μεγάλα μάτια, *αλλά σίγουρα με πιο ανεπτυγμένη νόηση,* που τους τρώει η περιέργεια να δουν τι συμβαίνει στο μπλε διαστημόπλοιο (3ος πλανήτης δεξιά) και τι μας έχει πιάσει και τα'χουμε κάνει κουλουβάχατα! Αξιοσημείωτο είναι ότι το Βατικανό έχει δημιουργήσει ειδική ομάδα επιστημόνων με αποκλειστικό σκοπό την έρευνα, καταμέτρηση και διαστάυρωση στοιχείων σχετικά με τους άγνωστους επισκέπτες μας!

Ο φόβος ότι τα σενάρια επιστημονικής φαντασίας θα πάψουν να αποτελούν σενάρια αλλά συμβάντα και πως και μόνο η σκέψη ότι δεν είμαστε μοναχούλια μας θα πανικοβάλουν τόσο την κοινή γνώμη ώστε να ανατρέψουν κυβερνήσεις και οικονομίες δεν είναι καινούργιος, αλλά υπάρχει δεκαετίες τώρα. Το τί θα συμβεί εάν τα σενάρια γίνουν όντως αντικείμενο καθημερινών συζητήσεων και οι εικόνες κατακλύσουν τα ειδησιογραφικά πρακτορεία είναι άγνωστο (λέμε τώρα...) αλλά σίγουρα ενδιαφέρον.
Το μέλλον θα δείξει...

*Η διαπίστωση βέβαια ότι το 73% των δεκαεξάρηδων δεν διαθέτει αλληλουχία στα γραπτά του είναι τραγική για την ανταγωνιστικότητα και το μέλλον των Ελλήνων, με τις τόσο σοβαρές αδυναμίες που παρατηρήθηκαν στην επιχειρηματολογία των κειμένων τους, αλλά όπως και να το εξετάσει κανείς, μαθαίνουμε αυτά που μας ταΐζουν!

Έκθεση 3

2007-10-13T12:00:00.000-04:00

Θέμα: Το Περιβάλλον

"Όσοι είναι έξω απ' το χορό πολλά τραγούδια ξέρουν" έλεγαν οι παλιοί.

Πέρα από τα μέχρι στιγμής 12,316 blog-μέλη του Blog Action Day τον τελευταίο καιρό, όλο και περισσότεροι φέρελπεις περιβαλλοντολόγοι και ειδήμονες μαθαίνουν τα βήματα ενός χορού με την ονομασία «Περιβάλλον» και καταφεύγουν σε φιγούρες μεμψιμοιρίας και δυσοίωνων προβλέψεων για το μέλλον του «γαλάζιου» πλανήτη. Η αλήθεια όμως, που τείνει να μας διαφύγει, όσο «σκληρή» κι αν ακουστεί, είναι μία: Ο πλανήτης Γη, είτε κατοικείται από δεινόσαυρους, είτε από ανθρώπους, είτε έχει πράσινα δάση και γαλαζοπράσινες θάλασσες, είτε δηλητηριώδη αέρια και κανένα ίχνος μοριακής ζωής, είναι μια χαρά! Ό,τι κι αν περιδιαβαίνει τις στεριές ή τα υγρά του κιτάπια, ο πλανήτης μας συνεχίζει να αποτελεί μια μπαλίτσα φωτιάς και αερίων που «ταξιδεύει» το ουράνιο στερέωμα σε έναν κυκλικό χορό αγάπης γύρω από τον ήλιο που τον γέννησε και θα τον αφανίσει σε μερικά εκατομμύρια χιλιάδες χρόνια (η ελπίδα πεθαίνει τελευταία).

Άρα, γιατί τόσος ντόρος; Για το τίποτα; Όχι, φυσικά. Όσο υπάρχει αιτία θα υπάρχει και λόγος. Φωνάζουμε για να «σώσουμε» ΕΜΑΣ και το φιλικό προς εμάς περιβάλλον. Προς το παρόν τουλάχιστον, αλλά τα πράγματα αλλάζουν με ταχύτατους ρυθμούς. Παλεύουμε γιατί χρειαζόμαστε οξυγόνο για να μπορούμε να αναπνεύσουμε και νερό / τροφή για να διατηρήσουμε τη «ζωντανή» μας ύλη. Άρα στην ουσία, χρειάζεται και εμείς να «χορέψουμε» μπας και σώσουμε τους εαυτούς μας. Εάν δεν αντισταθούμε στα ίδια μας τα τομάρια, εάν δεν αποφασίσουμε να ενωθούμε παγκοσμίως και να παλέψουμε εναντίον μας (!!!) -εξωφρενικό δεν ακούγεται;- θα το πληρώσουμε με τον αφανισμό μας (πολύ πριν αυτόν που μας επιφυλάσσει ο ήλιος μας).

Άρα ό,τι κάνουμε, πρέπει να το κάνουμε με ένα εξαιρετικά εγωιστικό κίνητρο.

Αυτό της επιβίωσης!

Μέσα στα εκατομμύρια χρόνια της εξέλιξης, τα είδη των οργανισμών που αναπτύχθηκαν πάνω στο Γήινο στερέωμα προσαρμόστηκαν σε συγκεκριμένα περιβάλλοντα, τα οποία μπορούν να τα τροφοδοτούν με τις πρωτεΐνες που οι οργανισμοί τους έχουν ανάγκη. Εάν αυτές οι πρωτεΐνες εκλείψουν, σε απλά ελληνικά «τη βάψαμε!» Αλλά ό,τι και να λέμε στους εαυτούς μας, ο πλανήτης ήταν και θα είναι μια χαρά χωρίς εμάς πάνω στην κασίδα του. Το ζήτημα είναι ότι σαν γνήσια, αλλά λογικά, παράσιτα πάνω σε έναν εξαιρετικά φιλόξενο ξενιστή οργανισμό (πλανήτης Γη), δεν μπορούμε να επιβιώσουμε χωρίς το ζωογόνο πρωτογενές στερέωμα που μας παρέχει το μπλε μας «διαστημόπλοιο». Πώς λοιπόν θα διατηρήσουμε τον οικοσύστημα που μας επιτρέπει να συνεχίζουμε να ονειρευόμαστε και να αγχωνόμαστε για τα καθημερινά; Με λίγα λόγια πως θα συνεχίσουμε να ζούμε χωρίς τις βλαβερές συνέπειες που προκαλούμε στο περιβάλλον του ξενιστή οργανισμού και κατ’ επέκταση στους εαυτούς μας;

Εκεί έγκειται και το πιο καυτό ζήτημα των τελευταίων δεκαετιών:

Η Σωτηρία Του Περιβάλλοντος.

«Θέλει δε ελθεί η ημέρα του Κυρίου, ως κλέπτης εν νυκτί. Καθ’ ην οι ουρανοί θέλουσι παρέλθει με συριγμόν, τα στοιχεία δε πυρακτούμενα θέλουσι διαλυθεί και η γη και τα εν αυτή έργα θέλουσι κατακαεί»

(Β΄ Πέτρου γ΄ 10).

Για την ολική καταστροφή, «την Ώρα Μηδέν» και τη συντέλεια του υπαρκτού μας κόσμου μας έχουν προειδοποιήσει πολλάκις οι επιστήμονες. Για όσους πιστεύουν στα στοιχεία και όχι στις εικασίες, αυτή η εξέλιξη είναι και το μόνο αποδεδειγμένο (για μένα πλέον αυτονόητο) βήμα πριν δούμε τον Άγιο Πέτρο στην Πύλη να μας καλωσορίζει (εσάς τουλάχιστον) και να μας συγχαίρει (συνεχίζω το βλάσφημο) που τα κάναμε σαν τα μούτρα μας.

Στο σημερινό κυκεώνα, την υπνηλία μας, ή αν θέλετε την εθελοτύφλωσή μας, έρχεται για άλλη μια φορά να μας την αφυπνίσει η φωνή της επιστήμης και να μας διδάξει ότι η ετικέτα «σύγχρονος πολιτισμός» (που η ίδια εφεύρε) μας οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην ολική μας καταστροφή. Αλλά αυτή η ετικέτα, έχει προλάβει να προβάλει και το μοντέλο της μοντέρνας θεώρησης. Της πίστης (όχι δεν μιλώ για τη θρησκευτική) ότι η τεχνολογική εξέλιξη σε συνδυασμό με την κοινή λογική και την ορθή πολιτική βούληση μπορεί και να είναι ο μοναδικός τρόπος να σώσουμε τα τομάρια μας (για μερικές δεκαετίες ακόμα τουλάχιστον). Να είναι άραγες το καλαμπόκι αντίβαρο του πετρελαίου, ο ήλιος, το νερό και ο άνεμος οι «υγιείς» πηγές ενέργειας που χρειαζόμαστε, ο "συνειδητοποιημένος" τρόπος ζωής και δράσης (ό,τι κι αν σημαίνει αυτό) το «εργαλείο» για την μελλοντική μας παρουσία; Μπορεί και να'ναι έτσι.

Εάν θελήσουμε να δούμε πέρα από το κατώφλι μας, τρόποι υπάρχουν. Όσο ρεαλιστικό ή τρομακτικό κι αν ακουστεί: ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΣΤΙΑΣΟΥΜΕ ΣΤΟ ΚΕΡΔΟΣ. Προκειμένου να έχουμε κέρδος «ζωής» για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, όσο αντιστεκόμαστε και καταναλώνουμε τα «πράσινα» είδη, τόσο οι μεγαλύτερες πολυεθνικές εταιρίες διαχείρισης του παγκόσμιου πλούτου και θα συνεχίσουν να «εξετάζουν,» να παράγουν και να αναθεωρούν τον τρόπο δράσης και την πηγή των εισοδημάτων τους.

Μην γελιέστε ούτε για ένα δευτερόλεπτο. Οι επιχειρήσεις δεν έχουν συναισθήματα. Όλα κρίνονται εκ του αποτελέσματος και ουδείς οργανισμός / εταιρεία δεν θα υιοθετήσει πιο φιλικές προς το περιβάλλον δράσεις γιατί ένας μέτοχος έπαθε ξαφνική κρίση συνείδησης για το μελλοντικό χαμό μας. Τουναντίον! ΑΛΛΑ, εάν μυριστούν ΚΕΡΔΟΣ τότε θα δράσουν.

Λυπηρό; Όχι και τόσο. Όσο ο κόσμος ευαισθητοποιείται (το κοινό αποτελείται από όλους εμάς) τόσο οι εταιρείες θα «εφεύρουν» νέα και φιλικά προς το περιβάλλον προϊόντα και υπηρεσίες για να προσεγγίσουν το "δύσκολο" συνειδητοποιημένο κοινό με το εισόδημα, και να εξασφαλίσουν τα απαραίτητα χρήματα που ρέουν από εμάς - το κοινό στόχος - (όπου κι αν αυτό βρίσκεται). Αλλά επειδή στα αναπτυσσόμενα κράτη έχει μεγαλύτερη αξία να έχεις να βάλεις φαγητό στο τσουκάλι, από το να εξετάζεις εάν η ντομάτα είναι βιολογική ή το κρέας ήρθε από φιλική προς το περιβάλλον κτηνοτροφική μονάδα, το «βάρος» πέφτει στον άτυχο «συνειδητοποιημένο» πολίτη του εκσυγχρονισμένου κόσμου (θα’λεγα κάτι τώρα...) που διατηρεί ακόμα την ψευδαίσθηση του λέγειν και του πράττειν.

Άρα ελπίδα υπάρχει, όσο το ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ (GREEN) πουλάει. Όσες περισσότερες επικοινωνιακές στρατηγικές συνειδητοποίησης "καταναλώνουμε" και όσο περισσότεροι ευαίσθητοι υπάρχουν για τον "πλανήτη μας που κινδυνεύει," τόσο περισσότερες ευκαιρίες δίνουμε στους εαυτούς μας, και στους υπόλοιπους λιγότερο τυχερούς αυτού του είδους, να δουν μια ακόμα μέρα και ίσως *το τονίζω* ΊΣΩΣ να ζήσουν να δουν τα εγγονάκια τους. Συμπέρασμα;

Ας συνεχίσουμε την αντίδραση γιατί τελικά είναι η ΜΟΝΗ δράση.

Κι ας ελπίσουμε ότι πέρα από επιστήμονες, εφευρέτες, και εταιρείες, θα πιέσουμε με τη δράση μας και τις "συνειδητοποιημένες" κυβερνήσεις να δράσουν προς το συμφέρον όλων μας, αναθεωρώντας τις πρακτικές τους και υιοθετώντας μεθόδους κινήτρων που (ας ελπίσουμε) θα είναι προς το συμφέρον όλων μας.

My comment on Mr. Dimas blog for the environment:

There is nothing more encouraging than our voices (civilian and political) taking a step beyond nagging and becoming the force behind the necessary solutions for today’s most pervasive world-wide problem; The ENVIRONMENT.

A “problem” that mankind is the cause of and has recently begun to realize and now tries, to resolve. In other words, we want to release our toxic waste against our consciousness; may nature be as kind as we certainly not have been to “her”.

Modern-age demands public awareness on “hot” issues such as saving the future generations of this blue planet, building a green-culture and using environmental-friendly applications. But it is true that whatever one might do, or can do, begins and ends with the conviction that life, on this planet at least, and our survival are one and the same.

Mother Earth does not care if volcanoes, dinosaurs, mammals or aliens populate its lands and seas.
Human race, on the other hand, DOES!

Hence, beginning a discussion that draws the political landscape and brings views from around the globe into this horrific realm, the one today’s “master-minds” are attempting to reverse, is not just advised; it is REQUIRED! That is, if we are serious and we do wish to witness any change.

Thus, I would like to congratulate Mr. Dimas and his team for joining and promoting this initiative. May his followers and fellow political appointees be as “sensitive” to our need to survive as modern-times demand.

Best wishes to us all!

Mikrouli…
(one of the million little-ones of our blue planet)

'Εκθεση 2

2007-09-28T12:00:00.000-04:00

"Μπόρα είναι, θα περάσει."

Αμ δεν το βλέπω....

Δεν ξέρω εάν και σε εσάς συμβαίνει κάτι παρόμοιο, αλλά κάθε Παρασκευή τρέχω σαν το τρελό πατσαβουράκι να προλάβω όσα η εβδομάδα δε μου δίδαξε ότι "Δεν έχω χρόνο να τελειώσω!"

Από συμφωνίες, ραντεβού και τιμολόγια, μέχρι καταθέσεις προτάσεων τα ψώνια της βδομάδας και το 1,000ο επεισόδιο τoυ Seinfeld*

Νομίζω ότι ζω μια "Μεγάλη Παρασκευή" κάθε εβδομάδα, που δυστυχώς επαναλαμβάνεται χωρίς μεγάλες διαφοροποιήσεις και χωρίς (αυτό είναι το μόνο σίγουρο) καμία προειδοποίηση.

Μέχρι να πω "Καλημέρα" στο φύλακα της εισόδου του κτιρίου που στεγάζεται ο υπαρκτός (και ανύπαρκτος) κόσμος μου, να πιω μια γουλιά καφέ (ετοιματζίδικο, μη φανταστείτε πολυτέλειες) και να κατορθώσω να ξυπνήσω από το λήθαργο της τελετουργίας Ξύπνησα - Ντύθηκα - Έτρεξα - Έφτασα, το ηλεκτρονικό μου ταχυδρομείο είναι φίσκα στα Επείγοντα και ΚΑΤΕπείγοντα μηνύματα, από συναδέλφους, συνεργάτες, πελάτες και φυσικά το ευτράπελο, εμού του ιδίου! (Ναι, όσο κι αν σας ακούγεται εξωφρενικό, στέλνω email στον εαυτό μου, να μου θυμίσω να κάνω κάτι την επόμενη μέρα, μέσα στον πανικό της προηγούμενης! Θα σας προλάβω και θα πω, Όχι, το ημερολόγιο με τις υπενθυμίσεις του δεν είναι αρκετό...)

Η τελευταία Παρασκευή που κατάφερα να κλείσω τον υπολογιστή της δουλειάς πριν τις 6:30 μμ και να πάω σπιτάκι μου να αράξω την αρίδα μου στον καναπέ (επισημαίνω ΧΩΡΙΣ να πάρω τον laptop της δουλειάς στο σπίτι για να εργαστώ και το Σαββατοκύριακο!) χρονολογείται περίπου στα δεν-έχω-ιδέα μ.Χ. Χρονολογία με νόημα! Την ίδια χρονιά μετονομάστηκε ο «γνωστός» σε «άγνωστος» στρατιώτης, ο Μαμαλάκης κέρδισε την πρώτη του τηλεοπτική καταξίωση, η Ελληνική κυβέρνηση τήρησε ΌΛΑ όσα υποσχέθηκε στην προεκλογική της εκστρατεία και ο μήνας του μέλιτος έγινε Σαββατοκύριακο στο εξοχικό (και πολύ σου είναι... το εξοχικό!)

Το σίγουρο είναι ότι η παρούσα «έκθεση» ΔΕΝ είναι προϊόν γκρίνιας. Τουναντίον! Συνειδητοποίηση είναι, ενός φαινομένου που απλώς θέλω να μοιραστώ με τα λοιπά «μικρούλια» αυτού του πλανήτη, ψάχνοντας να βρω μια άκρη στο κουβάρι της Αριάδνης, που ανάθεμα την ώρα της, πήγε και ερωτεύτηκε το Θησέα για να την εγκαταλείψει στη Νάξο με τον "χικ-χικ" Διόνυσο. Σκότωσε ο χέστης, ο Θησέας, το Μινώταυρο (το τονίζω το χέστης, μιας και χρειάστηκε ένα όνειρο και μερικές μαλαγανιές από το Διόνυσο για να εγκαταλείψει την Αριάδνη) και την έκανε αλλά γαλλικά από την πατρίδα του Καζαντζάκη (αυτός ήρθε πολύ αργότερα βέβαια, μην σας μπερδέψω μιας που έχουμε και τα 50-χρόνια από το θάνατό του, αυτή την εβδομάδα) και όπου φύγει-φύγει ο τετραπέρατος.

Τα’δε τα σκούρα, εδώ που τα λέμε. Σου λέει, "αυτή η οχιά είχε τη λύση του προβλήματός μας από την αρχή και άφηνε τα τρυφερούδια (7 Αθηναίους & 7 Αθηναίες) στο έλεος του αδηφάγου Μινώταυρου τόσο καιρό". Μα καλά τόσο ζντουπ ήταν και οι Αθηναίοι, που ακούν λαβύρινθο και δεν σκέφτονται «ένα σκοινί, μια κιμωλία, μια σακούλα χαλικάκια ρε παιδιά!»

Αναπάντητο θα μου μείνει το ερώτημα, τι έτρωγε ο Μινώταυρος πριν την κατανάλωση Αθηναίων... Χμ...

Για όσους το ’παιξαν άρρωστοι στο σχολείο, τα παλικάρια και τα κοριτσόπουλα από την Αθήνα, ήταν το τίμημα που ο Μίνωας ανάγκασε τους Αθηναίους να πληρώνουν για 9 χρόνια, μιας και σκότωσαν το γιο του τον Ανδόγεω και αυτός τους κήρυξε πόλεμο και τους νίκησε.

Τι σόι ληγμένα «έπιναν» η αρχαίοι μας πάντως δεν ξέρω...

Δεν στέρευε η φαντασία τους με τίποτα!

Το σίγουρο είναι ότι από καιρό πρέπει να έχουν τελειώσει, ιδιαίτερα εάν κρίνω από κάτι ιστορίες δι’ αγρίους που μας ταΐζουν στο ελληνικό τηλεοπτικό στερέωμα.

Ξέφυγα ολίγον τι, αλλά βάζω στοίχημα, ότι Παρασκευή το ανακοίνωσαν στο Θησέα ότι θα συναντήσει το Μινώταυρο. Παρασκευή θα συνάντησε και το ταυράκι μας τον άλλο κόσμο. Όσο για την Αριάδνη, ε, μυαλό θέλει; Παρασκευή θα ξύπνησε στη Νάξο και έμαθε από χειρόγραφο σημείωμα του Θησέα ότι πάει για τσιγάρα και επιστρέφει.

Ευτυχώς το νέο της αμόρε Διόνυσος (ο οποίος εθεάθη με τον Πάνα ένα δειλινό – εννοείται Παρασκευής!) την ενημέρωσε ότι ο Θησέας της έπεφτε λίγος και ήταν καιρός να πιει ένα ποτηράκι να ξεχάσει το κακό που τη βρήκε... και να’ρθει να του κάτσ... ε... να του κάνει παρέα στο καπηλειό.

Κάπως έτσι καταλήγει κανείς στο πολιτικό στερέωμα...

Αλλά αυτό δεν είναι της παρούσης.

*τοπικό τηλεοπτικό έδεσμα

Panas in position to ask the goat if he is her God

Επιστροφή στα θρανία!

2007-09-15T12:00:00.000-04:00

Έκθεση 1^η

Θέμα: Πώς σας φάνηκε η επιστροφή σας στο σχολείο?

Τέλειωσε και αυτό το καλοκαίρι και χάρηκα πολύ που είδα τους φίλους μου και πάλι στο προαύλιο με μαλλιά ανακατεμένα, μερικά δόντια να λείπουν ή καινούργια να έχουν κάνει την εμφάνισή τους, και τη δασκάλα ίδια και απαράλλαχτη όπως την αφήσαμε τον Ιούνιο. Αλλά εμένα, άλλο με «καίει» να μοιραστώ σήμερα, με αφορμή την παρούσα έκθεση ιδεών.

Αυτό που έμαθα, είναι ότι οι καλοκαιρινοί ξέγνοιαστοι μήνες είναι για τους λίγους. Για να γίνω πιο συγκεκριμένο, το φετινό καλοκαίρι ήταν όμορφο για όσους κατάφεραν και γλίτωσαν το τσουρούφλισμα εν μέσω διακοπών (δεν εννοώ από τον ήλιο καθώς για αυτό υπάρχει γιατροσόφι και λέγεται γιαούρτι-δροσερό εάν γίνεται). Για τους πολλούς, η Μεγαλόχαρη επιφύλασσε μια άλλη έκπληξη, τραταρισμένη με ένα είδος γλυκοπικρόξινου ηδύποτου, ονόματι "Η Ελλάδα Καίγεται Πριν Από Εθνικές Εκλογές".

Για τις πρόσφατες τραγικές εικόνες που όλοι παρακολουθήσαμε, δεν έχω να πω πολλά. Τα πολλά τα είπαν όλα εκείνοι οι ειδικοί αναλυτές, και υπεύθυνο-ανεύθυνοι τούτου του άμοιρου τόπου. Όλα για το ζήτω, ενώ μέχρι και τα ξένα ΜΜΕ έδωσαν στην Ελλαδίτσα μας το ρόλο που της ανήκει, κλείνοντας «πρώτο τραπέζι πίστα» και παρακολουθώντας με «κομμένη την ανάσα» τις εξελίξεις μέσα από πρωτοσέλιδα, ολοσέλιδα αφιερώματα, «αποκλειστικά» ρεπορτάζ και διαδικτυακές μοιρολατρίες που δεν οδηγούσαν πουθενά.

Χωρίς μάχιμες πολεμίστρες, παρακολούθησα και εγώ σαν μικρούλι, από την ασφαλή θέση του θεατή--πρωτίστως λόγω απόστασης και δευτερευόντως λόγω δειλίας--τον «άμαχο» πληθυσμό της πατρίδας μου να συνειδητοποιεί τις αμέτρητες αδυναμίες της χώρας μας, ενώ κινδυνεύει να γίνουν όλα στάχτη και μπούρμπερη, να παρακαλεί, να μάχεται, να παρακολουθεί, να αναλύει, αλλά κυρίως να ικετεύει τον Ύψιστο να λυπηθεί την γη που του έδωσαν οι πρόγονοί του να πατεί με δύναμη, θάρρος και αυταπάρνηση και να προσπαθεί να δώσει στους επιτήδειους το μάθημα που τους αξίζει.

Σενάριο επιστημονικής φαντασίας δηλαδή...

Μάρτυς μου ο Τουτάτης (όπως φανερώνει το όνομά του, το οποίο προέρχεται από τη ρίζα τούτα, που σημαίνει "λαός", ήταν ο "πατέρας του λαού", ο θεός της φυλής), πρώτα θα πάει η Google στο φεγγάρι και μετά η Ελλάδα στον 21^ο αιώνα. Δεν μπορώ να περιγράψω ούτε την οργή, ούτε τη λύπη μου, και ευχαριστώ εκ βάθους καρδιάς όσους κατά κοινή ομολογία είχαν τα απαραίτητα cohones* και «stepped on the “hot” plate» κινδυνεύοντας, ή ακόμα και χάνοντας τη ζωή τους, για να σώσουν μια χώρα που ανακοινώνει τον εαυτό της σε Κατάσταση Έκτατης Ανάγκης, δανείζεται πυροσβεστικά αεροπλάνα και δυνάμεις κατάσβεσης από τις γείτονες, ή πιο μακρινές δυνάμεις, και δεν έχει στις νομαρχίες καταχωρημένα τα στοιχεία που της είναι απαραίτητα για να «πατάξει» τον πύρινο εχθρό...

Το κέρατό τους το βερνικωμένο δηλαδή!!!

Ούτε υδροφόρες, ούτε οχήματα, ούτε τίποτα... Και να τρέχει ο λαός (όσος τουλάχιστον ξεσηκώθηκε από τον καναπέ, σεζλόνγκ, και τηλεοράσεις) που δεν άντεξε τις εικόνες φρίκης και τη μυρωδιά του καμένου, με τις μάνικες, τα λάστιχα και τους κουβάδες, να περισώσει ανθρώπους, ζώα, σπίτια, δάση και καλλιεργήσιμες εκτάσεις. Και μετά σου φταίει το κράτος... ΦΥΣΙΚΑ ΚΑΙ ΣΟΥ ΦΤΑΙΕΙ!!! Το κράτος ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΕΜΕΙΣ. Δεν είναι το Κράτος αυτεξούσιος και ανεξάρτητος οργανισμός. Εμείς το ψηφίζουμε (άντε να το δούμε και αυτό το επεισόδιο, καθώς όπως είπε κάποτε και η φιλόσοφος Θεοπούλα «Κόβεται το Σεξ?»), εμείς το κληρονομούμε και εμείς το αφήνουμε να πάει να πνιγεί.

Έλεος πια.

Έλεος...

*Εάν κυρία δεν γνωρίζετε τι σημαίνει η λέξη “cohones” μάλλον ήρθε η ώρα να έχουμε μια ανοιχτή συζήτηση με την υπόλοιπη τάξη (χωρίς ή και με τους γονείς μας παρόντες), αλλά κυρίως με καλεσμένο κανένα πιο «περπατημένο» φίλο ή φίλη σας.

Υποσημείωση:

Κυρία σας παρακαλώ να κάνετε την καρδιά της πέτρα και να με συγχωρέσετε για την όχι και τόσο κόσμια γλώσσα του παραπάνω κειμένου...

Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων για την κατανόηση.

Με σεβασμό,
Το Μικρούλι σας!

(σλουρπ...σλουρπ...) Δεν είναι ώρα τώρα να πάω σπίτι με κανένα μηδενικό! :-)

ΧΡΟΝΙΑ ΣΑΣ ΠΟΛΛΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ!!!!

2006-12-23T12:00:00.000-05:00

- Έτσι... Έτσι... Κι άλλο.... Μαστίγωσέ με Santa!!! Δεν έχεις ιδέα πως μ'αρέσει!!!!!!
- Γκλουπ!!!!

---

Παίδες,

Χρόνια σας / μας πολλά με υγεία, ευτυχία και πολλές αγκαλίτσες και φιλάκια
από όσους σας αγαπούν και σε όσους αγαπάτε!!! Να'στε πάντα καλά!

Φιλιά,
Το μικρούλι... ξαναχτύπησε...

To μικρούλι πέθανε...

2006-11-20T00:00:00.000-05:00

Καλή σας συνέχεια...

Έσπασα. Σε χίλια κομμάτια.

Δεν έχω τίποτα να πω. Δεν έχω άποψη για τίποτα.

Αυτό το μικρούλι ψόφησε.

Κηδεία δεν θα γίνει.

Θα το κάψουνε και η στάχτη του θα εξαφανιστεί από ξαφνικό αγέρι.

Σας ευχαριστώ θερμά και εκ των προτέρων για την κατανόηση.

Να είστε πάντα καλά και ευτυχισμένοι.

Νέα από το Εκλογικό "Μέτωπο"

2006-11-08T00:00:00.000-05:00

Φίλες και φίλοι,

Δεν ξέρω εάν σας έπρηξαν τα ειδησιογραφικά πρακτορεία με ειδήσεις σχετικά με τα αποτελέσματα των εκλογών στην χώρα της "ευκαιρίας" αλλά εδώ τα πράγματα παραμένουν "νηφάλια"...

Για όσους δε γνωρίζουν την πολιτική κατάσταση στην Αμερική, να σας πω εν συντομία ότι 2 είναι τα κυρίαρχα στρατόπεδα: Δημοκρατικοί εναντίον Ρεπουμπλικανών

Σημαντικό δεδομένο, ο "πλανητάρχης" είναι Ρεπουμπλικάνος.
Άλλο σημαντικό δεδομένο, πέρα από το Λευκό Οίκο, στην Αμερική υπάρχει η Βουλή των Αντιπροσώπων (House of Representatives) και η Γερουσία (Senate) και οι δύο μαζί ονομάζονται Κογκρέσσο (Congress). Μέχρι σήμερα, την πλειοψηφία και στα δύο όργανα την είχαν οι Ρεπουμπλικάνοι, εξασφαλίζοντας μια πιο "εύκολη" ζωή για τον "πλανητάρχη" και στα εσωτερικά και στα εξωτερικά θέματα. Αλλά οι εκλογές έχουν τη "δύναμη" να αλλάζουν τος ισορροπίες και απ'όσο γνωρίζω μέχρι στιγμής, οι Δημοκρατικοί γνώρισαν τη νίκη στη Βουλή των Αντιπροσώπων (House of Representatives) σήμερα. Ακόμα παίζονται 3 κρίσιμες έδρες για τη Γερουσία (Senate) αλλά εάν και εκεί κερδίσουν οι "αντίπαλοι" του "πλανητάρχη" τα πράγματα αναμένονται ιδιαίτερα ενδιαφέροντα το επόμενο διάστημα!

Για πρώτη φορά από το 1994, οι Δημοκρατικοί αποκτούν την πλειοψηφία στη Βουλή των Αντιπροσώπων και η Νάνσι Πελόσι (σκληροπυρηνική Δημοκρατική από την Καλιφόρνια) αναμένεται να είναι η πρώτη γυναίκα Πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων.

Στη Γερουσία τα πράγματα είναι μέχρι στιγμής κρίσιμα, καθώς 3 έδρες θα κρίνουν το αποτέλεσμα και εάν οι Δημοκρατικοί κερδίσουν αυτές τις 3 θεσούλες, η Γερουσία γίνεται "Μπλε" (το χρώμα των Δημοκρατικών).

- Οι Δημοκρατικοί κρατούν τις θέσεις τους στη Γερουσία σε Νιου Τζέρσεϊ και Μέριλαντ, ενώ αποσπούν από τους Ρεπουμπλικανούς τις θέσεις σε Πενσιλβάνια, Ροντ Αϊλαντ και Οχάιο.

- Οι Δημοκρατικοί προσβλέπουν και στις θέσεις γερουσιαστή σε Τενεσί, Μιζούρι και Βιρτζίνια, ωστόσο οι Ρεπουμπλικανοί κρατούν γερά και η μάχη αναμένεται να κριθεί στις λεπτομέρειες.

- Παραμένει στη Γερουσία, εξασφαλίζοντας άνετα την επανεκλογή της, η Χίλαρι Κλίντον.

- Ο γερουσιαστής Τζόζεφ Λίμπερμαν, ο οποίος έχασε στις εσωκομματικές διαδικασίες για το χρίσμα των Δημοκρατικών τον περασμένο Αύγουστο, επανεκλέγεται στο σώμα ως ανεξάρτητος. Έχει δηλώσει ότι θα παραμείνει στο στρατόπεδο των Δημοκρατικών.

- Επανεξελέγη κυβερνήτης της Καλιφόρνια ο Ρεπουμπλικανός Αρνολντ Σβαρτζενέγκερ, με μεγάλη διαφορά από τον αντίπαλό του, υποψήφιο των Δημοκρατικών, Φιλ Αγγελίδη.

Έχασε ο Έλλην από τον Εξολοθρευτή και έτσι, δεν θα τον έχουμε κυβερνήτη... (και κλάμα η κυρία...) Πολύ χρήμα έπεσε στην καμπάνια του, αλλά όπως και να το κάνεις, άλλη μούρη να έχεις τον πολλά-βαρύ Σβατσ στο πλευρό σου όταν χτίζεις τοίχος με το Μεξικό!
...Άσε που μπορεί να κουβαλήσει πέντε-πέντε τους σάκους με το τσιμέντο...

:ο)))

Εάν τώρα σκεφτείτε ότι το μικρούλι σας βρίσκεται στο κέντρο του "τυφώνα" (Washington, DC) που είναι ανάμεσα στις πολιτείες Virginia και Maryland, και οι Δημοκρατικοί κερδίσουν και τις θέσεις στη Γερουσία της Virginia (το Maryland ήδη το έχουν), θα έχει πολύ "πλάκα" να βρίσκεται "σφινωμένο" ανάμεσα στα "μπλε" πολιτικά μονοπάτια των Δημοκρατικών Γερουσιαστών και Βουλευτών, με έναν "κόκκινο" πλανητάρχη στη μέση να σφυρίζει κλέφτικα προσπαθώντας να συνέλθει από το χαστουκάκι! (θα του έχει ανέβει το αίμα στο κεφάλι και θα είναι ασορτί με το χρώμα των στεναχωρημένων Ρεπουμπλικάνων)

Αυτά από τον πολιτικό αναλυτή "μικρούλι" λοιπόν!

Στο επανειδήν!

Φιλιά από την τρελοκαμπέρο χώρα της "υστερίας!"
:ο)))

Χρόνε άτιμε...

2006-10-29T20:32:00.000-05:00

'Αλλαξε η ώρα και δεν το πήρα είδηση!

Τώρα γιατί αυτό είναι "είδηση" τί να σας πω... δεν ξέρω.

Μόλις ανακάλυψα ότι η ώρα στην Ελλάδα πήγε "πίσω" και ήμουν σίγουρο το άτιμο ότι εδώ τα πράγματα για κάποιον ακατανόητο λόγο είχαν παραμείνει "σταθερά"... Αμ, δε...

Άλλη ώρα έλεγε το ρολογάκι μου στον τοίχο, άλλη ώρα ο υπολογιστής, άλλη ώρα το κινητό μου (αυτό πάει και λιγάκι μπροστά από μόνο του για να μην μοιάζει με τα άλλα), άλλη ώρα το ξυπνητήρι (αυτό από τα πολλά "χαστούκια" έχει χαζέψει τελείως!), άλλη ώρα μου έλεγαν οι "σοφοί" ένοικοι της πολυκατοικίας ότι έχουν, άλλη καταλάβαινα εγώ και τούμπαλιν!

Δεν θα ηρεμούσα εάν δεν το έψαχνα και ενώ διόρθωσα την ώρα στα ρολόγια μου (τα του τοίχου, μην είμαστε και πλεονέκτες!) έκανα μια μικρή έρευνα να δω τι ώρα βλέπουν οι υπόλοιποι και γιατί εγώ είχα μείνει με την εντύπωση ότι άλλη μέρα αλλάζω ώρα εγώ και άλλοι εσείς (της πατρίδος τα παιδιά).

Τελικά το μυστήριο διελευκάνθηκε σουλατσάροντας στην ακόλουθη διεύθυνση:
EXPLAINING THE LOST TIME

Αφού πλέον έμαθα ότι φέτος αλλάξαμε μαζί χρόνο ενώ του χρόνου εγώ θα αλλάξω νωρίτερα (αυξάνοντας τη διαφορά από 7 σε 8 ώρες με την πατρίδα - μπου-χου-χου-μπου-χου-χου) έψαξα να βρω πότε εγώ κράτησα την ώρα μου ενώ εσείς εκεί την αλλάξατε και μου'χε μείνει εμένα η αίσθηση ότι αλλού πατώ και αλλού βρίσκομαι αλλά με "σοβαρή" δικαιολογία. Ο Τσελεμεντές απέκάλυψε τα ακόλουθα:

29 Οκτωβρίου 2006 AΛΛΑΞΑΜΕ ΜΑΖΙ, ενώ

την Άνοιξη (2006), εσείς στας Ευρώπας αλλάξατε στις 26 Μαρτίου και ο απ'εδώ πλανήτης στις 2 Aπριλίου!

Άρα έτσι εξηγείται η πεποίθησή μου ότι "μαζί δεν κάνουμε και χώρια δεν μπορούμε!"
:οΡ

Από του χρόνου όμως, όλα κι όλα!

Η Αμερική αποφάσισε (με νόμο σχετικό παρακαλώ!) να προηγείται της Ευρώπης την Άνοιξη και έτσι τα ρολόγια εδώ θα πάνε μια ωρίτσα μπροστά στις 11 Μαρτίου, 2007 ενώ τα δικά σας στις 25 Μαρτίου, 2007!

Το χειμώνα από την άλλη, τα ρολογάκια εδώ θα "πηδήξουν" μια ωρίτσα πίτσω (αυτό είναι ειδικά αφιερωμένο!!!) στις 4 Νοεμβρίου, 2007 ενώ τα δικά σας στις 28 Οκτωβρίου, 2007!

Άρα το χάνω το πλοίο για Πάρο, εάν μείνω σ'αυτό το λιμάνι μέχρι τότες... χαχαχαχαχαχαχαχαχα!!!

Μπράβο μου! Πολύ περήφανο που αισθάνομαι που έριξα μια ωρίτσα στο καλάθι των αχρήστων και έκανα κι ένα post "μια τρύπα στο νερό!" (άσχετο, αλλά εξαιρετικά σχετικό!)

Φιλιά σε όλους όσους είτε είναι πίσω, μπρος, πάνω, κάτω και πλαγίως του άτιμου του χρόνου και φυσικά δε βαρέθηκαν και διάβασαν τη μαλακία που με δέρνει μέχρι αυτό το σημείο!!!

:ο)

ΥΣ. Για πρώτη φορά αφήνω το χρόνο "έκδοσης" του ποστ στην ακριβή του ώρα!
Μάρτυς μου ο Τουτάτις!!!

Oνειροκρίτης στο πιάτο μας

2006-10-22T12:00:00.000-04:00

Γιατί βλέπουμε όνειρα και όταν τα θυμόμαστε αυτά τί μπορεί να σημαίνουν;

Δεν νομίζω πως έχω δώσει την εντύπωση σε κανέναν ότι είμαι από εκείνα τα ζηλόφθονα μικρούλια, που με την πρώτη ευκαιρία παραπονιούνται για την τύχη των άλλων ή για τις πιθανές σεξουαλικές ατασθαλίες του παρτενέρ τους στη ζωή. Πιστεύω ιδιαίτερα, και το τονίζω ειδικά για τον εαυτό μου, στο ρητό που λέει: ΟΥΔΕΙΣ αναντικατάστατος! Μπορεί μικρούλι να μην είναι, αλλά θα είναι κάτι άλλο, εξίσου, ή και πιθανόν περισσότερο, άξιο αγάπης και εκτίμησης.

Όμως χθες το βράδυ είχα μια πολύ περίεργη νύχτα, γεμάτη όνειρα ζήλειας. Μα εγώ δεν θέλω να ζηλεύω και δεν υπάρχει κάποιος λόγος να παραλογίζομαι. Τότε γιατί στα όνειρά μου χθες το βράδυ το "πιπέρι" ήταν η ζήλεια μου; ... Γιατί;

Δεν ήθελα και πολύ, άνοιξα το μικρούλι υπολογιστάκο μου και έμεινα κόκκαλο μπροστά στις σελίδες που διάβασα σε έναν από τους ονειροκρίτες που βρήκα:

ΖΗΛΕΙΑ Αν δείτε στον ύπνο σας πως βασανίζεστε από ζήλεια για το πρόσωπο που αγαπάτε, στην πραγματικότητα σημαίνει πως θα πρέπει να νοιώθετε ευτυχισμένοι γιατί το αγαπημένο σας πρόσωπο σας αγαπά πραγματικά. Αν δείτε πως ζηλεύετε κάποιον για κάποια επιτυχία που σημείωσε, αυτό σημαίνει πως στην ουσία θα σημεtώσετε εσείς επιτυχίες και θα σας ζηλέψουν. Αν δείτε πως σας ζηλεύουν άλλοι αυτό σημαίνει πως θα στενοχωρηθείτε για αισθηματικά ζητήματα αν η ζήλεια προέρχεται από αυτά. Αν σας ζηλεύουν για οικονομικά θέματα θα ζημιώσετε οικονομικά.

ΖΗΛΟΤΥΠΙΑ Αν δείτε στον ύπνο σας πως δημιουργείτε ή δημιουργήσατε σκηνές ζηλοτυπίας με το αγαπημένο σας πρόσωπο, αυτό σημαίνει πως θα νοιώσετε μαζί του/της μεγάλη ευτυχία και χαρά. Αν δείτε άλλους να μαλώνουν και να κάνουν μεταξύ τους σκηνές ζηλοτυπίας, αυτό σημαίνει πως θα ακούσετε νέα ευχάριστα.

Πιθανόν να νομίζετε τώρα ότι είμαι τελείως ανώριμο και άκρως μαλακισμένο που κάθομαι και ψάχνω την ερμηνεία των χθεσινών ονείρων μου, αλλά δεν μπόρεσα να αντισταθώ στον πειρασμό... Ούτε σοκολάτα να ήταν! Διαβάστε άλλου ονειροκρίτη την ερμηνεία στη ζήλεια:

ΖΗΛΕΙΑ Αν μια γυναίκα ονειρευτεί ότι ζηλεύει τον άνδρα της, σημαίνει ότι θα της συμβούν άσχημα περιστατικά. Αν μια νέα κοπέλα δει ότι ζηλεύει τον αγαπημένο της, σημαίνει ότι εκείνος θα εντυπωσιαστεί από τα θέλγητρα μιας άλλης και θα σας απατήσει. Το να δείτε ότι ζηλεύετε τους άλλους, σημαίνει ότι θα κάνετε θερμούς φίλους γιατί εσείς είστε ανιδιοτελής και θέλετε πάντα το καλό των άλλων. Αν δείτε ότι άλλοι σας ζηλεύουν, σημαίνει ότι θα υποφέρετε από καταπίεση φίλων που θέλουν να σας εξυπηρετήσουν.

ΑΠΙΣΤΟΣ Αν ονειρευτείτε ότι οι φίλοι σας είναι άπιστοι, σημαίνει ότι έχουν μεγάλη εκτίμηση στο πρόσωπο σας. Αν ένας ερωτευμένος (-η) ονειρευτεί ότι ο σύντροφος τους είναι αστός, σημαίνει έναν ευτυχισμένο γάμο.

Έλα και πες μου τώρα εγώ τι να πιστέψω. Τα καλά ή τα κακά; Ποια είναι τα καλά και ποια είναι τα κακά; Μάλλον να τους γράψω τους ονειροκρίτες εκεί που δεν πιάνει το μελάνι (αναρωτιέμαι που είναι αυτό!) και να πάω με το ένστικτό μου, αλλά κι αυτό άκρως μαλακισμένο είναι τις περισσότερες φορές...Σουρεάλ ζωή...

Εσείς πιστεύετε στα όνειρά σας; Τα δικά μου είναι πολύ σουρεαλιστικά, ούτε πίνακας του Νταλί να ήταν και δεν μπορώ ποτέ να πω ότι βγάζουν κάποιο νόημα, οπότε τις ελάχιστες φορές που ξυπνώντας τα θυμάμαι, μου κάνουν εντύπωση. Τα χθεσινά ήταν λίγο από όλα. Μυστήριο, ειλικρίνεια, ζήλεια, κατανόηση, θυμός, αναταραχή, νηνεμία, γαλήνη... Όλα τα είχαν!

Τεσπα...

Πώς λέμε "και αύριο μέρα είναι" έτσι θα πω κι εγώ, "και σήμερα νύχτα είναι" και ας δούμε τι θα πιάσει απόψε το υποσυνείδητό μου και πως θα το συνδέει με τον όποιο εγκέφαλο διαθέτω...

Φιλιά μικρά μου μπλογκαρισμένα, ζουζουνομπιρμπιλογαργαλιάρικα πλασματάκια!

;ο)

ΥΣ. Είπα να το μοιραστώ μαζί σας για να ακούσω και τις απόψεις των άλλων "ονειροπαρμένων" του χώρου!

Για να ελαφρύνω την ατμόσφαιρα σας παρουσιάζω:

2006-10-16T00:00:00.000-04:00

Τα απίστευτα!!!

Any comments???

2006-10-13T00:00:00.000-04:00

... Tο δικό μου... "Παρασκευή και 13!" ;ο) Την Τετάρτη "προσγειώθηκε" άλλο ένα αεροπλανάκι σε ένα κτίριο στο Μανχάταν και μου έκανε εντύπωση η ηρεμία με την οποία το αντιμετώπησε ο κοσμάκης εδώ. Μετά έμαθα ότι ο πιλότος ήταν αθλητής baseball και μάλιστα από τους πλέον γνωστούς, ότι ο κόσμος λυπήθηκε, για μερικά δευτερόλεπτα ίσως και να πανικοβλήθηκε, αλλά στο τέλος... νηνεμία...

Μετά ανοίγω το λογαριασμό μου και διαβάζω αυτό που ακολουθεί...

To έλαβα με mail, αλλά με άφησε με αρκετά ερωτηματικά και είπα όσοι από εσάς δεν το έχετε "θαυμάσει" να το διαβάσετε πρώτα και μετά να δείτε και το βίντεο πατώντας το λινκ στο κάτω μέρος.

Την νεκρική σιωπή του πρωινού της 11/09/2001 ακολούθησαν οι κραυγές και οι πόλεμοι του κυβερνήτη Τζόρτζ Μπους.

Πέντε χρόνια μετά, κάποιες απλές φωνές συνεχίζουν να θεωρούν πως υπάρχουν «θεωρίες συνωμοσίας» για το γεγονός εκείνο, που πλησιάζουν την αλήθεια. Ίσως μάλιστα, να είναι και η αλήθεια...

Αντιγράφω από το «Ε» της Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας λόγια από την συνέντευξη του Αμερικάνου καθηγητή Τζέιμς Φέτζερ στον Γιάννη Μπογιόπουλο.

Ο Φέτζερ είναι ακαδημαϊκός και ερευνητής και σε καμία περίπτωση δεν μπορεί κάποιος να μην πάρει σοβαρά τα όσα λέει. Άλλωστε, μια απλή ανάγνωση θα σας πείσει ότι ομιλούμε για «κοινή λογική» :

«Τα φυσικά ευρήματα είναι τα θεμέλια της δικής μας ανάλυσης (σ.σ. για τα γεγονότα της 11ης Σεπτεμβρίου 2001). Η κυβερνητική άποψη καταρρίπτει τους νόμους της Φυσικής και της Μηχανικής και δεν είναι δυνατόν να είναι αληθινή.

Για παράδειγμα, κάθε κτίριο είχε 47 ατσάλινες κολόνες στον πυρήνα, διασυνδεόμενες σε μια πολύπλοκη δομή. Μπορούσαν να στηρίξουν βάρος δεκαπλάσιο από όσο είχαν.

Το πιο σημαντικό είναι ότι η κυβέρνηση υποστηρίζει πως ήταν η σύγκρουση με τα αεροπλάνα και η φωτιά από τα καύσιμα τους που οδήγησε στην κατακόρυφη κατάρρευση. Όμως τα κτίρια ήταν κατασκευασμένα έτσι ώστε να αντέξουν σύγκρουση με αεροπλάνο.

Ο Φράνκ Ντεμαρτίνι, που ήταν συντονιστής στην κατασκευή των δίδυμων πύργων, λέει πως η σύγκρουση αεροπλάνου με τα κτίρια, ακόμα και εάν ήταν πολλαπλή, θα ήταν ανάλογη με το να καρφώνεις μολύβια σε κουνουπιέρα.

Δεύτερο : Η μεγαλύτερη θερμοκρασία που μπορούν να φτάσουν φλεγόμενα τα καύσιμα των αεροπλάνων, στις ιδανικότερες συνθήκες και με άφθονο διαθέσιμο οξυγόνο, είναι 1.800 βαθμοί Φαρενάιτ.

Αυτές οι φωτιές έκαιγαν πολύ χαμηλότερα.. σε εργαστηριακά πειράματα υπολογίστηκε ότι έκαιγαν περίπου σε 500 βαθμούς. Το ατσάλι στο σκελετό του κτιρίου λιώνει στους 2.800 βαθμούς, δηλαδή σε 1.000 βαθμούς παραπάνω από την υψηλότερη θερμοκρασία που θα μπορούσε να προκληθεί από τα καύσιμα.

Ακόμη, πάντα σύμφωνα με τα πειράματα, το ατσάλι, θα μπορούσε να αντέξει σε θερμοκρασία 2.000 βαθμών για έξι συνεχής ώρες, χωρίς να δείξει εμφανή κόπωση. Το ένα κτίριο, ο νότιος πύργος που έπεσε πρώτος - ενώ ήταν ο δεύτερος που χτυπήθηκε -, κατέρρευσε ή καλύτερα εξαφανίστηκε έπειτα από μια ώρα.

Ο βόρειος πύργος έπειτα από μιάμιση ώρα. Έτσι, οι φωτιές έκαιγαν σε πολύ χαμηλότερη θερμοκρασία για πολύ μικρότερο διάστημα για να αποδυναμώσουν το ατσάλι. Δεν θα μπορούσε να λιώσει, όπως ισχυρίζεται η κυβέρνηση, γιατί το ατσάλι δεν θα μπορούσε υπό αυτές τις συνθήκες.

Ακόμη, συζητήσεις με πολιτικούς μηχανικούς, με έχουν πείσει πως η σχεδίαση του κτιρίου ήταν τέτοια που δεν θα έκανε κατακόρυφη κατάρρευση. Υπάρχει ένα και μοναδικό πιθανό σενάριο για να γίνει μια κατακόρυφη κατάρρευση. Έπρεπε όλες οι κολόνες υποστήριξης να κοπούν την ίδια στιγμή. Αυτό είναι εντελώς γελοίο! Δεν υπάρχει τρόπος να γίνει αυτό μέσω θερμότητας. Μπορεί να γίνει μόνο μηχανικά ή με την χρήση εκρηκτικών.»

Ο καθηγητής Φρέιζερ στέκεται σε ένα ακόμα συγκλονιστικό στοιχείο, το χρόνο της κατάρρευσης των πύργων : «Η επίσημη επιτροπή που ερεύνησε το θέμα αναφέρει στην σελίδα 305 του πορίσματος ότι ο νότιος πύργος έπεσε σε δέκα δευτερόλεπτα. Το εκπληκτικό είναι ότι εάν αφήσω εάν αντικείμενο απ' αυτό το ύψος θα φτάσει στο έδαφος σε 12 δευτερόλεπτα! Αυτό σημαίνει ότι τα κτίρια έπεσαν με μεγαλύτερη ταχύτητα από αυτήν της ελεύθερης πτώσης! Δεν υπήρχε η παραμικρή αντίσταση από τους κάτω ορόφους. Είναι φαινόμενο που είναι αδύνατο να εξηγηθεί με τη Φυσική, χωρίς την μαζική χρήση εκρηκτικών.....

Άλλα συγκλονιστικά από την συνέντευξη του ακαδημαϊκού καθηγητή που ηγείται του σχήματος. «Ακαδημαϊκοί για την αλήθεια της 11ης Σεπτεμβρίου» και αριθμεί περίπου 300 μέλη, τα περισσότερα από τα οποία έχουν την δυνατότητα επιστημονικών ερευνών :

«Αν η έρευνα μας είναι σωστή, η αμερικάνικη κυβέρνηση έχει χρησιμοποιήσει βία και απειλή βίας για να εγκαταστήσει το φόβο στον αμερικάνικο λαό.

Οι Ντικ Τσέινι, Ντόναλντ Ράμσφελντ και Πολ Γούλφοβιτς θέλουν να δημιουργήσουν μια αμερικανική αυτοκρατορία. Μας το είπαν! Μας είπαν τι θέλουν να γίνει. Σχεδίασαν ένα λεπτομερές σχέδιο. Λέγεται «πρόγραμμα για το νέο αμερικάνικο αιώνα».

Η ιδέα ήταν να φτιάξουν μια σειρά από ισχυρές βάσεις σε όλον τον κόσμο και να επεμβαίνουν επιθετικά στη Μέση Ανατολή - όχι μόνο για να ελέγχουν τα φυσικά αποθέματα εκεί αλλά και για να αποκτήσουν πολιτική επιρροή σε αυτήν την κρίσιμη γεωπολιτικά περιοχή.

Αλλά πιθανότατα ο αμερικανικός λαός δεν θα ήταν διατεθειμένος να υποστεί οικονομικές θυσίες και τις απώλειες των ιδίων του των παιδιών για να υποστηρίξει αυτό το σχέδιο, εκτός εάν υπήρχε κάποιο φοβερά τραυματικό γεγονός, παρόμοιο με το Περλ Χάρμπορ....

Υπήρξε ένα θέμα ασφαλείας στους δίδυμους πύργους, δυο εβδομάδες πριν την 11/09. τα κτίρια έκλεισαν, οι υπάλληλοι πήγαν σπίτι τους, οι κάμερες ασφαλείας έσβησαν και οι μηχανικοί μπήκαν μέσα. Ήταν η ώρα που τοποθετήθηκαν τα εκρηκτικά.

Ο Στίβεςν Τζόουνς, καθηγητής Φυσικής στο πανεπιστήμιο ΒΥU, υπολόγισε ότι χρειάζονταν περίπου δέκα επισκέψεις από δέκα άτομα για να φυτευτεί η απαραίτητη ποσότητα των εκρηκτικών.

Η υπεύθυνη εταιρία για την ασφάλεια του WorldTradeCenter ήταν η Securecom. Ένας από τους διευθυντές ήταν ο Μάρβιν Μπους, αδελφός του προέδρου Μπους και ένας άλλος ξάδελφός του. Όπως λένε και στα δικαστήρια, υπήρχε το κίνητρο, τα μέσα και η ευκαιρία.

Υπήρχε και το WorldTradeCenter 7 που έπεσε στις 5,20 το απόγευμα. Αυτό ήταν ένα κτίριο 47 ορόφων, που δεν χτυπήθηκε από αεροπλάνο και δεν είχε φωτιές από καύσιμα.

Ο Λάρι Σίλβερσταϊν, που το νοίκιαζε, το είχε ασφαλίσει κατά τρομοκρατικής επίθεσης έξι εβδομάδες πριν για 3,5 δισεκατομμύρια δολάρια. Ήταν μια κλασική ελεγχόμενη κατεδάφιση με την χρήση των εκρηκτικών.

και δειτε και αυτο..
http://911physics.atspace.com/Pages/WTCFlash.htm

Όταν μιλάει η γνώση, τα σχόλια περιττεύουν...

2006-10-07T12:00:00.000-04:00

"Η σκανδιναβία είναι μια πράξη που κάθε πολιτισμένος άνθρωπος πρέπει να αποφεύγει."
(Από γυμνάσιο της Λάρνακας Κύπρου)

"Εσπεριδοειδή σαν τα πορτοκάλια είναι και τα μαντολίνια, αλλά πιο μικρά και με φλούδα που βγαίνει εύκολα."

"Ο ογδοηκοντούτης είναι ένα είδος καλαμαροχτάποδο που γεννάει ογδόντα κοντούτια τρείς φορές το χρόνο."

"Η Παπική Βούλα ήταν μια κατσίκα που την είχαν στο Βατικανό για το πρωινό γάλα του Πάπα!"

"Water is composed of two gins. Oxygin and hydrogin. Oxygin is pure English gin. Hydrogin is pure English gin and water."
(St. Andrews High School, California, USA)

"Ο εκδότης είναι ένα μικρό πουλάκι που ζεί στο Χάνι της Γράβιανης."

"Το παλαμίδι του Ναυπλίου είναι αφρόψαρο του Αργολικού, καταπώς λέμε σαρδέλλα Καλλονής Λέσβου."
(Από δημοτικό σχολείο της Κατερίνης, 1994 )

"Δημώδες λεγεται ένα σαν τραγούδι όταν είναι άσμα, δηλ. παλιό. Το καινούριο
δημώδες άσμα αποκαλείται τραγούδι της μόδας όπως το χεβημέτα και δεν
θεωρείται άσμα αλλά ούτε και τραγούδι, δότι θεωρείται ροκ."
(Απο γυμνάσιο της Αθήνας, 1992 )

"....Τα γκαρσόνια που σερβίρουν τσίρο με ρακή στα νησιά λέγονται τσιράκια.
Aμα τους το πεις θυμώνουν, όπως με το Μπεγλαμπή στη Ναουσα στην Πάρο."
(Από γυμνάσιο της Αθήνας, 1992)

" Η επετηρίδα είναι αυτό που βγάζουμε στα μαλλιά μας άμα δεν λουζόμαστε συχνά "

"Ο μισογύνης είναι τέρας μυθολογικόν, μισός γυναίκα και μισός άλλο πράμα,
απερίγραπτης ασχήμιας και τελείως εξαγριωμένος με την κατάστασή του. "
(Από γυμνάσιο της Θεσπρωτίας, 1991)

" Το φοβερότερο όπλο των αρχαίων Αράβων ήταν ο Ευνούχος."

"Ο Κωνσταντίνος Καντάφης ήτανε Έλληνας ποιητής που γεννήθηκε στη Λιβύη της Αλεξάνδρειας."

"Την τελευταία μαχαιριά στον Καίσαρα την έδωσε ένας Έλληνας. Λεγόταν, νομίζω, Βρεττός."

"Οι Έλληνες εφεύρεσαν τη γεωμετρία για να αποφύγουνε την άλγεβρα που ήτανε αράπικη."

"Ο Ρωμύλος και η Ιουλιέτα βύζαξαν τη λύκαινα κι έφτιαξαν τη Ρώμη, αλλά οι γονείς τους δεν τον ήθελαν το γάμο και στο τέλος τους δηλητηρίασαν μαζί με το Σαίξπηρ."

"Τα δικαστήρια της αρχαίας Ελλάδας ήτανε τρία, δηλ. ο Aρειος Πάγος σε τρία σημεία της γης."

"Στην αρχαία εποχή δεν υπήρχαν ξένες χώρες γι' αυτό δεν έχουν βρει οι αρχαιολόγοι αρχαία διαβατήρια."

"Όταν ο Οδυσσέας γύρισε πίσω στην Ιθάκη, βρήκε τους είκοσι ανεμιστήρες και την Πηνελόπη να τους δουλεύει στο φουλ."
(Από διαγώνισμα στην Ιστορία, γυμνάσιο της Κορινθίας, 1989)

"Εγώ, κύριε, δεν ξέρω ποιος έβαλε την υπογραφή στη Μάγνα Κάρτα. Εγώ τη σέβουμαι την περιουσία του σχολείου και εκτός αυτού, ήμουνα άρρωστος εδώ και τρεις μέρες και έχω φέρει και χαρτί απ' το γιατρό..."
(Δικαιολογία μαθητή γυμνασίου, Κόρινθος 1990)

"Όταν ο Χριστός ήτανε μικρός, ο πατέρας του ο μαραγκός Ιωσήθ, το φώναζε Χρηστάκη."

"Ο Λεωνίδας και οι Τριακόσιοι του ηττήθηκαν γιατί οι Θερμοπύλες ήτανε πολυπληθέστεροι σε αριθμό."

"Την Οδύσσεια της έγραψε ο Οδυσσέας. Την Ιλιάδα ο Ηλιάδης."
(Από διαγώνισμα Β' τάξης γυμνασίου της Λαμίας, 1969)

"Η γυναίκα του Τσάρου λεγότανε Τσάρα. Η κόρη του τσατσάρα. Ο γιος του Νορέγιεφ."

"Η μάνα του Ρασπούτιν ήτανε η ρασπουτάνα, τεραστίων διαστάσεων Ρωσίδα της
Σιβηρίας."
(Από γυμνάσιο της Καρδίτσας, 1991)

" Η Παραφίνη ήτανε η θεά που προστάτευε τα Χερουφίμια και τα Σεραφίμια".
(Από διαγώνισμα στα θρησκευτικά, γυμνάσιο της Κορίνθου, 1990)

" Πρωτεύουσα της Κεϋλάνης είναι η Λιπτον Τι."

"Ο Κορινθιακός Κόλπος ευρίσκεται τελείως κατά μήκος."
(Από γυμνάσιο της Πάτρας, 1988)

"Το τετράγωνο της υποτείνουσας ισούται, αλλά όχι πάντοτε."
(Από γυμνάσιο της Καλαμάτας, 1991)

"Η κυριότερη αιτία της εξάτμισης είναι η φωτιά κάτω από το κατσαρολάκι."

"Η βαρύτητα είναι πιο δυνατή το Φθινόπωρο. Τότε βλέπουμε τα μήλα να πέφτουν ομαδικά."

"Το παιδί που οι γονείς του είναι από την Ύδρα, λέγεται Υδρογόνο."

"Η σοβιέτα είναι που φοράνε οι Ρωσίδες. Στη Σερβία φοράνε σερβιέτες."

"Το νερό ανακατεύεται με όλα τα υγρά, εκτός από το αίμα. Υπάρχει και παροιμία γι' αυτό!"

Το Αργυρό Μας Ανήκει!!!

2006-09-03T12:00:00.000-04:00

Μισή Ώρα Και Κάτι...

2006-08-21T12:00:00.000-04:00

Στη διαδρομή για το στέκι, ο Ήρωας αποφάσισε να αλλάξει διάθεση. Πριν από κάθε κόκκινο φανάρι τα φρένα του γκρίνιαζαν σαν παιδί που του στερούν άκαρδα τα πολύτιμα λεπτά μεταξύ ύπνου και ξύπνιου, πριν έρθει η άχαρη εκείνη ώρα που πρέπει να σηκωθεί και να ετοιμαστεί για το σχολείο. Θυμάται με νοσταλγία τις ξέγνοιαστες εκείνες εποχές που η μητέρα του τον φιλούσε στο μέτωπο πριν φύγει για το δικηγορικό της γραφείο, ψιθυρίζοντας το όνομά του και χαϊδεύοντας στοργικά τις τούφες που ακολουθούσαν κάθε πρωϊνό διαφορετική πορεία. Χαμογέλασε ειρωνικά στη σκέψη ότι μέχρι και τα μαλλιά του εξέφραζαν αυτό που λαχταρούσε η ψυχή του από παιδί. Την ελευθερία της αυθόρμητης επιλογής.

Στην εφηβεία, όταν άνοιγε τα μάτια του, συναντούσε το βλέμμα της μητέρας του καθώς εκείνη χαμογελούσε λυτρωτικά πάνω από το προσκεφάλι του μιας και η απόπειρά της να συνδέσει τον οικείο ήχο της φωνής της με τα όνειρά του για να τον επαναφέρει στην πραγματικότητα είχε επιτέλους στεφθεί με επιτυχία. Μέχρι σήμερα λατρεύει τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή μεταξύ "φθοράς και αφθαρσίας". Τόσο που ακόμα ρυθμίζει το ξυπνητήρι μερικά λεπτά νωρίτερα από την ώρα στόχο πριν βεβαιωθεί, με το δεύτερο ρυθμικό χτύπημα, πως ήρθε η ώρα να πατήσει και πάλι στη Γη.

Το ταξί που προπορευόταν δεν έλεγε να αυξήσει ταχύτητα και ενώ αναρωτήθηκε για ένα δευτερόλεπτο πόσα χρήματα επιπλέον θα χρέωνε ο οδηγός του τον άτυχο επιβάτη, έκανε αριστερά αλλάζοντας λωρίδα και βάζοντας το λεβιέ για πρώτη φορά εκείνο το απόγευμα στην τρίτη ταχύτητα πριν μειώσει και πάλι την ορμή του αυτοκινήτου πίσω από ένα φορτηγάκι. Οι δρόμοι της Αθήνας κάθε απόγευμα έμοιαζαν με πολύβουο μελίσσι που δεν έλεγε να κοπάσει. Μα εκείνο το απόγευμα ειδικά νόμιζε πως κάθε φανάρι διαρκούσε αιώνες και αναλογιζόμενος την υπόσχεσή του στον Ανδρέα να βρίσκεται σε μισή ώρα στο στέκι, έφερε στο μυαλό του αυτόματα μερικές διαφορετικές επιλογές που θα μπορούσε να ακολουθήσει σε αυτή τη διαδρομή. Τζίφος! Ο νέος δρόμος που επέλεξε έμοιαζε σημαντικά πιο δύσβατος και καθώς κάθε στροφή δεξιά απαγορευόταν στο σημείο που βρισκόταν, δεν του έμενε άλλη επιλογή από το να ακολουθήσει στωϊκά το υπόλοιπο κοπάδι.

Επιλογή... Τι θαυμάσια λέξη. Πόσα ψέματα και πόση αλήθεια χώρεσε τα τελευταία 32 χρόνια της ζωής του σε αυτή τη λέξη. Επέλεξε να μην ακολουθήσει το δρόμο του αθλητή, ακόμα κι αν το σώμα και ταλέντο του στην μπάλα έκανε φίλους και προπονητές να ζητοκραυγάζουν χειροκροτώντας τις περισσότερες εμφανίσεις του. Όμως εκείνος, προτίμησε τα γράμματα. Μετά από έναν αιφνίδιο τραυματισμό στο γόνατο, αποφάσισε να εξερευνήσει μια άλλη πτυχή του εαυτού του και να αφοσιωθεί στη μελέτη. Ξεκίνησε με την ανάγνωση ιστορικών βιβλίων και παρόλο που το ενδιαφέρον του για τον αθλητισμό δεν είχε μειωθεί, σύντομα ανακάλυψε έναν άλλο μαγευτικό κόσμο στον οποίο αφιέρωσε και τον περισσότερο από τον ελεύθερο εφηβικό του χρόνο. Παίρνοντας παράδειγμα από τον πατέρα του, που κάθε απόγευμα κρατούσε κάποιο βιβλίο, συνήθως φυσικής ή αστρονομίας, ξεκίνησε να διαβάζει την ιστορία του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου και δεν σταμάτησε μέχρι να καταβροχθήσει όσα βιβλία, αρκετά κατά γενική ομολογία, οι γονείς του στοίβαζαν κάθε χρόνο στην βιβλιοθήκη "Θηρίο" που δέσποζε στον μακρύ κεντρικό τοίχο του σαλονιού.

"Θα προχωρήσεις καμιά φορά;" η άγνωστη αγριεμένη φωνή του εκνευρισμένου οδηγού που είχε κολλήσει πίσω του τον συνέφερε απότομα και ζητώντας συγνώμη με το χέρι έβαλε πρώτη και πατώντας απότομα το γκάζι ανάγκασε τον Ήρωα να ζωντανέψει ξαφνικά σαν "Θηρίο". Χαμογέλασε συλλογιζόμενος πόσο παράξενα συνδέεται η σκέψη με την πραγματικότητα ώρες-ώρες. Δεν είχε πολύ ώρα ακόμα για ονειροπολήσεις. Ο Ανδρέας πρέπει να είχε ήδη φτάσει στο στέκι. Έσβησε το τσιγάρο στο τασάκι του αυτοκινήτου και αποφασιστικά πάτησε το αυτόματο πλήκτρο της μνήμης επανάκλησης του "εργαλείου" ή αλλιώς του κινητού.

"Έλα Ανδρέα, έφτασες; Εγώ έχω πήξει στην κίνηση. Πιστεύω πως σε κανένα τέταρτο θα είμαι εκεί."
"Μην ανησυχείς. Και εγώ τώρα μπήκα. Το περίεργο είναι ότι βρήκα "τυχαίως" και το Λάζαρο εδώ. Έχουμε καθήσει μέσα και σε περιμένουμε."
"Καλώς. Μέχρι να φτάσω, παραγγείλτε μου ένα φραπέ και θα τα πούμε από κοντά."
"Έγινε ρε φίλε. Μην ανχώνεσαι. Εδώ θα'μαστε."
"Σε κλείνω. Ο τροχονόμος είναι απέναντί μου."
"Χα, χα! Τα λέμε".

Μισή ώρα δρόμος

2006-08-18T12:00:00.000-04:00

Το επόμενο πρωί δεν θυμόταν τίποτα. Η χθεσινή νύχτα έμοιαζε με όνειρο. Λίγο το ποτό, λίγο η καλή παρέα, ήταν ξημερώματα όταν άφησε το Λάζαρο στο σπίτι του και σαν υπνοβάτης οδήγησε την απόσταση Αργυρούπολη - Βοτανικό πριν βουλιάξει στο κρεβάτι και αποκοιμηθεί.

Μεσημέρι πια, σηκώθηκε με αργές κινήσεις μην "ξυπνήσει" και τον πονοκέφαλο που κάτι τέτοιες στιγμές δεν καταλαβαίνει από παρακάλια. Μπήκε στο ντους, έβρεξε αρκετή ώρα το κεφάλι και πιάνοντας το σαμπουάν έβαλε μια γερή δόση στην παλάμη του. Χαμογέλασε μόλις συνειδητοποίησε ότι για άλλη μια φορά δεν είχε να λούσει την άλλωτε πλούσια κόμη του. Με το δεδομένο ότι κάποτε έπρεπε να τελειώνει και με το στρατιωτικό του, τα μακριά καστανά μαλλιά του είχαν πλέον εξαφανιστεί. Πώς του 'ρθε αυτό τώρα; Από το στρατό είχε απολυθεί πάνω από 2 χρόνια πλέον και εδώ που τα λέμε, δεν πέρασε και άσχημα. Οι εποχές που το πήξιμο έμοιαζε με τα μαρτύρια του Ταντάλου είχαν περάσει προ πολλού και παρόλο που πέρασε από την παραμεθόριο, η υπομονή του δεν εξαντλήθηκε. Αντιθέτως το διασκέδασε αρκετά. Τώρα διασκεδάζει με τις αυθόρμητες εξόδους που ξεκινούν με ένα τηλεφώνημα και καταλήγουν να τον βρίσκουν πίσω από το τιμόνι να "μαζεύει" τους "σκόρπιους" φίλους κατευθυνόμενος για το στέκι.

Έτσι ξεκίνησε και η περασμένη νύχτα. Παρασκευή απόγευμα, οι συνάδελφοί του τον αποχαιρέτησαν φορώντας τα καλύτερά τους χαμόγελα πριν εγκαταλείψουν το γραφείο, όπου εκείνος εργαζόταν ως σχεδιαστής μηχανολογικών εγκαταστάσεων, φωνάζοντας "Καλό Σαββατοκύριακο!" Εκείνος έφυγε τελευταίος. Του άρεσε η απόλυτη ησυχία πριν κλείσει τον υπολογιστή και αρπάξει τα λιγοστά υπάρχοντά του, όπως το "εργαλείο," δηλαδή το κινητό, και βγει από το κτίριο κατευθυνόμενος προς τον Ήρωα. Εκείνο το απόγευμα ο 'Ηρωας βρισκόταν μερικά τετράγωνα παρά κάτω, παρκαρισμένος πίσω από ένα άλλο ΙΧ του οποίου ο πίσω προφυλαχτήρας απήχε ελάχιστα εκατοστά από τον δικό του. Κάτι τέτοιες στιγμές τις χαιρόταν ιδιαίτερα. Αντί να εκνευρίζεται όπως ο φίλος του ο Μιχάλης, που δεν άντεχε τις μανούβρες και την αγωνία να μην γρατζουνίσει το "καινούργιο" του διθέσιο που ακόμα ξεχρέωνε 3 χρόνια μετά την αγορά, ένιωθε ιδιαίτερα ικανοποιημένος τη στιγμή που κατάφερνε να ξεστριμώξει τον Ήρωα με επιτυχία. Ο στόχος ήταν να μην ξεπεράσει τις 4 κινήσεις. Πίσω, τέρμα το τιμόνι δεξιά ή αριστερά πριν πατήσει το γκάζι προς τα μπροστά, πίσω πάλι με το τιμόνι στο τέρμα προς την αντίθετη κατεύθυνση και μπροστά για την "ηρωϊκή" έξοδο -εξού και το ήρωας, έμπνευση της Ελευθερίας ένα βράδυ στην Πλάκα.

Πρώτος πήρε τηλέφωνο ο Ανδρέας. "Έλα ρε φίλε, που βρίσκεσαι;" η ερώτηση που επαναλαμβανόταν με ευλάβια κάθε απόγευμα. Μόνο την περίοδο που ο Ανδρέας βρισκόταν στην Αγγλία για να ολοκληρώσει τις σπουδές του δεν χτυπούσε το τηλέφωνο σταθερά εκείνη την ώρα. Από τότε που τελείωσε με επιτυχία και επέστρεψε, το τηλέφωνο ξαναβρέθηκε στις παλιές του δόξες. Δεν ήταν ότι δεν χτυπούσε συχνά, οι φίλοι και οι γνωστοί πάντα τον ήθελαν ως βασικό συστατικό της παρέα τους, αλλά οι συνήθειες του "κολλητού" έχουν όπως και να το κάνουμε άλλη βαρύτητα.

Με τον Ανδρέα γνωρίστηκαν όσο ήταν ακόμα και οι δύο μαθητές δημοτικού. Από την τοπική ερασιτεχνική ομάδα ποδοσφαίρου και αργότερα στα φροντιστήρια αγγλικών, οι δυο τους μοιράστηκαν ιστορίες, στεναχώριες, αγωνίες, έρωτες, χαρές, γέλια και κατορθώματα χτίζοντας μια σχέση εμπιστοσύνης και αμοιβαίου σεβασμού σπάνια για τα σημερινά δεδομένα. Ο Ανδρέας κέρδισε γρήγορα την εμπιστοσύνη του και εκείνος τον άκουγε πάντα με προσοχή. Ακόμα θυμάται εκείνο το καλοκαίρι στο νησί που άκουσε για πρώτη φορά τον Ανδρέα να τον αποκαλεί κολλητό σε μια παρέα κοινών γνωστών που πέτυχαν τυχαία στο μπαράκι που βρισκόντουσαν. Από τότε πολλοί φίλοι τον συγκίνησαν, έρωτες τον συνεπήραν, άνθρωποι τον άγγιξαν, αλλά ο Ανδρέας είχε κερδίσει επάξια τον μοναδικό τίτλο: φίλος καρδιακός.

Η απάντηση του στην ερώτηση του Ανδρέα δεν ήταν η ίδια όπως κάθε φορά.

"Φίλε, δεν είμαι καλά..."

"Τί συμβαίνει; Προβλήματα με τη δουλειά;"

"Όχι... Με την ζωή..."

"Θέλεις να μιλήσεις; Μπορώ να είμαι στο στέκι σε 10 λεπτά."

"ΟΚ. Σε μισή ώρα θα είμαι εκεί."

...συνεχίζεται....

Αόρατος φόβος

2006-08-15T12:00:00.000-04:00

Την πλάτη σε είδα να γυρνάς
τους ισχυρούς να αλώσεις
και με παιχνίδια να ζητάς
τον κόσμο να ενώσεις
~
Μα είναι τυφλός ο ήρωας που ζητάς
μια λύση να σου δώσει
και νιώθεις ολούθε να πονάς
τραβώντας τον να νιώσει
~
Δεν είναι πως δεν θέλησε
πως μόνος έκλεισε τα μάτια
Δεν ξέρει ποιος τον λύγισε
πώς έγινε κομμάτια
~
Τώρα εσύ τον οδηγείς
τον τρέφεις, τον φροντίζεις
είναι εκείνος το παιδί
κι εσύ η μάνα που τ'αγγίζεις
~
Στη ζωντανή σου μνήμη στρέφεσαι
το απόλυτο προπύργιο της γνώσης
δεν θέλεις δεν το αποδέχεσαι
τον φόβο τους να νιώσεις!
~~~

ΥΣ. Αφιερωμένο σε αυτούς που δεν έφυγαν,
σε εκείνους που παραμένουν.

Εδώ ο κόσμος καίγεται και το... σκυλί δροσίζεται!

2006-08-06T12:00:00.000-04:00

Απ'την Κική ή την Κοκό ποια να διαλέξω;

Με θερμοκρασίες "βρασμού" σε Αθήνα και Ουάσινγκτον, η επιλογή μοιάζει αυτονόητη. Η πιο κοντινή πηγή δροσερού νερού είναι ο προορισμός μου για σήμερα!

Έχουμε και λέμε:

1. Μπανιέρα!

Να βουτήξω στην...φανταστική μου μπανιέρα;

;0)

2. Πιτσίλισμα!

Να πάρω παράδειγμα από τον σκύλο της φωτογραφίας και να χαρώ τη δροσιά με άλλη χάρη;

3. Πισίνα!

Να βουτήξω στην πισίνα των διπλανών;

(Σε όσα μικρούλια έχουν πισίνα,
εύχομαι καλά μπάνια! γκρρρρρρρ!!!)

4. Απρόοπτο!

Να σπάσω κανένα σωλήνα;

Για όσα μικρούλια η πισίνα δεν αποτελεί επιλογή και το μόνο δροσερό νερό, που να είναι και "τσάμπα," δεν είναι η θάλασσα, τότε έχετε τη δυνατότητα να τσαλαβουτήξετε στα δροσερά νερά του σπασμένου σωλήνα της ΕΥΔΑΠ και να χαίρεστε παρέα με τους πυροσβεστικούς κρουνούς!

5. Η πραγματικότητα!

Για τα υπόλοιπα, σαν και εμένα, που δεν σας παίρνουν τα πόδια σας ακόμα, ο νεροχύτης δεν μοιάζει τελικά και τόσο άσχημη επιλογή!

Φιλιά σε όλους και Καλά μυαλά!
(το δικό μου θόλωσε από τη ζέστη!)

Όλοι με το ΣΕΞ δεν ασχολούνται έτσι κι αλλιώς;

2006-08-05T12:00:00.000-04:00

Περίπου 250-1000 άτομα το χρόνο πεθαίνουν από autoerotic asphyxiation
(προκαλώντας μόνοι τους ασφυξία ενώ αυνανίζονται. Κανείς δεν είναι ασφαλής πιά... !!!)

Το «γυμναστήριο» προέρχεται από το αρχαιοελληνικό «γυμνάζειν» που σημαίνει «να ασκείσαι γυμνός», όπως ήταν το σύστημα στην αρχαία Ελλάδα.

Η λέξη «αβοκάντο» προέρχεται από την ισπανική λέξη "aguacate", η οποία με τη σειρά της προέρχεται από την αζτέκικη λέξη "ahuacati" που σημαίνει - όρχις.

Τα πρώτα προφυλακτικά στην Αμερική κατασκευάστηκαν από καουτσούκ, γύρω στο 1870. Ηταν πανάκριβα, πολύ χοντρά, και πλύνε-βάλε (όχι μίας χρήσης).

Οι γυναίκες με ανώτερο και ανώτατο επίπεδο σπουδών απολαμβάνουν περισσότερο το στοματικό σεξ (δούναι και λαβείν) από τις γυναίκες που δεν έχουν τελειώσει ούτε λύκειο. Τι μαθαίνει κανείς στα αμφιθέατρα ...

Το 1% των γυναικών μπορεί να φτάσει σε οργασμό μόνο με τον ερεθισμό του στήθους (αρκεί δηλαδή κάποιος να ασχοληθεί με τα βυζιά τους επι πολλή ώρα).

Το 14% των ανδρών ισχυρίζεται ότι η «πρώτη φορά» δεν ήταν καθόλου απολαυστική.

Το 60% των γυναικών ισχυρίζεται ότι η «πρώτη φορά» ήταν χάλια.

Οι Ρωμαίοι τιμωρούσαν τους βιαστές λιώνοντας τους όρχεις τους με δύο πέτρες.

Στην πόλη Harrisburg της Pennsylvania, στις ΗΠΑ, είναι παράνομο να κάνεις σεξ με έναν οδηγό φορτηγού μέσα σε σταθμό διοδίων.

Στο Fairbanks της Αλάσκα, είναι παράνομο για δυό τάρανδους να κάνουν σεξ σε πεζοδρόμιο (δεν ξέρουμε τι γίνεται με περισσότερους από δύο τάρανδους).

Στο Newcastle του Wyoming υπάρχει νόμος που απαγορεύει στα ζευγάρια να κάνουν σεξ ενώ στέκονται στον καταψύκτη κρεάτων ενός κρεοπωλείου.

Το 20% των γυναικών που συζούν με τον άνθρωπό τους έχουν κι άλλον γκόμενο.

Το 40% των γυναικών λέει ότι είχε οργασμό ενώ έβλεπε σεξουαλικό όνειρο. Το ίδιο ποσοστό για τους άντρες είναι 80%.

Σύμφωνα με τις Ερευνες Κίνσευ, το 75% των ανδρών εκσπερματώνει μέσα σε τρία λεπτά από την στιγμή της διείσδυσης.

Ένα μέσο σεξ (σεξουαλική πράξη) έχει μέση διάρκεια 15 λεπτά.

Η αράχνη Μαύρη Χήρα τρώει το ταίρι της είτε στην διάρκεια του σεξ, είτε αμέσως μετά (επιδόρπιο).

Ενας γερός ταύρος μπορεί να γονιμοποιήσει 300 αγελάδες με μία μόνον δόση σπέρματος.

Το σπέρμα του ποντικιού είναι μακρύτερο από το σπέρμα του ελέφαντα.

Η Κλεοπάτρα έφτιαχνε το διάφραγμά της από κακά καμήλας.

Στην Αρχαία Βαβυλώνα η θεραπεία για την ανικανότητα ήταν η κατανάλωση της καρδιάς ενός αρσενικού πέρδικα.

Στους δεξιόχειρες, το αριστερό αρχίδι συνήθως κρέμεται πιο χαμηλά από το δεξί. Το αντίθετο ισχύει για τους αριστερόχειρες.

Ένα σπερματοζωάριο θέλει μια ώρα για να «κολυμπήσει» απόσταση πέντε εκατοστών.

Η εκσπερμάτωση αρχικά έχει ταχύτητα 28 μίλια την ώρα. Συγκριτικά, το παγκόσμιο ρεκόρ ταχύτητας για τι 100 γιάρδες είναι 27,1 μίλια την ώρα.

Το κορνάρισμα (στο αμάξι των νεόνυμφων) προέρχεται από μια παράδοση που λέει ότι έτσι εξασφαλίζεται το καλό σεξ.

Η πιο πετυχημένη τσόντα όλων των εποχών είναι το «βαθύ λαρύγγι». Κόστισε περίπου 25.000 δολλάρια για να γυριστεί, και έχει βγάλει τα έξοδά της στο πολλαπλάσιο - πάνω από 600 εκατομμύρια δολλάρια ...

Στον Μεσαίωνα, οι άπιστες γαλλίδες σύζυγοι υποχρεώνονταν να κυνηγήσουν ένα κοτόπουλο μέσα στους δρόμους της πόλης - ολόγυμνες.

Το πέος του Ναπολέοντα πουλήθηκε μετά θάνατον σ΄έναν αμερικάνο
ουρολόγο προς 40.000 δολλάρια.

Το 70% των γυναικών προτιμούν την σοκολάτα από το σεξ (ειδικά αν
υπάρχει εγγύηση ότι η σοκολάτα δεν παχαίνει).

Το αρσενικό έμβρυο μπορεί να έχει στύση στο τελευταίο τρίμηνο κύησης.

Ένα σουτιέν είναι σχεδιασμένο για να αντέξει για 180 ημέρες μόνον -
στις οποίες ημέρες το φοράει μια γυναίκα, εννοείται.

Ο Καζανόβας έλεγε ότι κάποτε έκανε σεξ 12 φορές με την ίδια γυναίκα
μέσα σε μία μέρα.

Περίπου μία στις 200 γυναίκες γεννιέται με μία τρίτη (έξτρα) θηλή.

Οι «κατ΄οίκον σύζυγοι» είναι πιο πιστές από τις εργαζόμενες συζύγους.

Η λέξη «σεξ» πρωτοεμφανίστηκε το 1382.

Το «καπόνι» είναι ο ευνουχισμένος κόκορας. Υποτίθεται ότι το κρέας του είναι πιο μαλακό, άρα είναι ακριβότερος - και καλύτερος ως κόκορας κρασάτος.

Το πρώτο δημόσιο στριπτήζ έγινε στο Παρίσι το 1894.

Σύμφωνα με το Κάμα Σούτρα, αν ένας άντρας πίνει γάλα καμήλας με μέλι μπορεί να έχει στύση 24 ώρες το 24ωρο.

Ένα μέσο σεξ (σεξουαλική πράξη) έχει μέση διάρκεια 15 λεπτά.

Για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους

2006-07-26T00:00:00.000-04:00

Κυρίες και κύριοι,

Η κατάσταση δεν ήταν ποτέ σε λανθάνουσα μορφή ούτε και απρόβλεπτα κατέληξαν οι 5 πλευρές να βιώνουν μια "ξαφνική" κατάσταση όπως καθημερινά μας "βομβαρδίζουν" κάποιοι "ειδήμονες". Και πριν προλάβετε μερικοί-μερικοί να μου κολλήσετε και εμένα την ταμπέλα, σας λέω πως ό,τι έχω πει, λέω και θα πω, το στηρίζω σε ό,τι διαβάζω, συζητώ και ακούω. Εάν ανταποκρίνεται σε ένα μέρος της αλήθειας (τί είναι αυτό;) τότε έχει καλώς. Διαφορετικά να διαβάσετε τίποτα άλλο γιατί αυτή η ιστοσελίδα θα σας "παραπληροφορήσει" ηθελημένα.

Λοιπόν, καταρχάς να ξεκαθαρίσουμε ότι "νικητές" και "ηττημένοι" δεν υπάρχουν σε καμία διαμάχη που συνοδεύεται με βία. Μπορεί να ακούγεται ηλίθιο ή ακόμα και γενικολογία, αλλά πιστεύω ότι στον πόλεμο ο άνθρωπος δεν είναι για να χαιρόμαστε ότι κάποιοι νίκησαν και κάποιοι έχασαν. Όλοι χαμένοι είναι! Από όλες τις απόψεις!

Αλλά όπως μας έλεγε και ο δάσκαλος στο σχολείο ο πόλεμος είναι αποτέλεσμα των αποτυχημέμων προσπαθειών (ή της παντελούς έλλειψης κάθε προσπάθειας) να κυριαρχήσουν κάποιοι λαοί (βλέπε: Κυβερνήσεις) οικονομικά έναντι κάποιων άλλων. Για να παρασύρουν όμως σε μάχες τα πλήθη, οι κυβερνήσεις χρειάζονται και ένα "ναρκωτικό" που θα παρασύρει τους πολλούς, ή όπως λένε κάποιοι, θα εδραιώσει στις ψυχές των ανθρώπων την πεποίθηση ότι μάχονται για κάτι πολύ σημαντικό. Ιδανικά όπως η ελευθερία, η πατρίδα, η οικογένεια, η θρησκεία, κτλ. Κατά τη διάρκεια της ανθρώπινης ιστορίας, μια ή περισσότερες διαμάχες αποδείχθηκε ότι είχαν σαν αφετηρία τα πολιτικά φρονήματα, τη θρησκεία ή την προσωπική τιμή (μερικοί το μεταφράζουν ως υπερηφάνια ή ακόμα και εγωϊσμό), αλλά ο πραγματικός λόγος ήταν οικονομικός. Η Τροία, ο Μεγ. Αλέξανδρος, οι Σταυροφορίες, οι Βαλκανικοί, οι 2 Παγκόσμιοι, πιο τοπικά όπως ο Εμφύλιος στην Ελλάδα ή η σφαγή της Σμύρνης, είναι όλα αποτέλεσμα των κυριαρχικών διεκδικήσεων διαφόρων ηγεμόνων με σκοπό την οικονομική ανάπτυξη του τόπου τους.

Στον 21ο αιώνα, που οι δικαιολογίες για πολεμικές εχθροπραξίες δεν μπορούν πια να στηριχτούν σε ιδεολογίες, μιας και αυτές μας άφησαν νωρίς, έχουμε επιστρέψει στην ουσία "λευκό" ή "μαύρο" με συντεταγμένες τις διαφορετικές μορφές θρησκευτικής κατήχησης ορισμένων λαών αυτής της γης. Στους πιο φανατισμένους το έδαφος παραμένει έφορο και αναρωτιόμαστε οι υπόλοιποι, πιο λάϊτ εκφραστές της όποιας πίστης, τι τους έχει πιάσει τους Μουσουλμάνους και σφάζονται μεταξύ τους, ή με τους Εβραίους ή με τους Χριστιανούς. Έλα μου ντε; Τι; Όσοι υποστήριζαν ότι όλα γίνονται για την κυριαρχία στην περιοχή, συνδέοντας την πολεμική κραυγή με τις αγανακτισμένες κραυγές των οδηγών αυτοκινήτου όταν πηγαίνουν να γεμίσουν τα ρεζερβουάρ με το πολύτιμο υγρό, έχουν κάποιο δίκιο αλλά όχι απόλυτο. Με την Αμερική να πληρώνει τελευταία ιδιαιτέρως ακριβά την βενζίνη της και με τους διαφόρους ειδήμονες να κράζουν την πολιτική των Ρεπουμπλικάνων στα ΜΜΕ (λες και οι Δημοκρατικοί θα έπρατταν διαφορετικά! Λίγο να ζήσεις εδώ, σε αυτό το σημείο σε πιάνει υστερικό γέλιο!) η πολιτική "μπαίνουμε και όποιον πάρει ο Χάρος" που έχει αναπτύξει η Αμερική με τη συναίνεση όλων των "σημαντικών" Ευρωπαϊκών κρατών μετά την πατατιά των Αμερικάνων με τους Δίδυμους και την Ισπανική τραγωδία με τα τρένα, δεν έχει τα αποτελέσματα που κάποιοι ειδικοί είχαν προβλέψει. Το πετρέλαιο ανεβαίνει (καλό είναι να γνωρίζει κάποιος ότι το μεγαλύτερο ποσοστό πετρελαίου οι Ηνωμένες Πολιτείες το αγοράζουν από τη Ν. Αμερική), η κατάσταση της "διπλωματίας" έχει φέρει λαούς στα πρόθυρα του παροξυσμού και τη Διεθνή Κοινότητα (εκφραστές της οποίας είναι ο Ο.Η.Ε. και λοιποί) να ψάχνεται ποιος φταίει στο παιχνίδι με τα φασόλια αλλά να μην προχωρά στην "επίλυση" του προβλήματος. Μην φαντασιώνεστε μια "εξωτερική" δύναμη να τους τα βρίσκει (Ισραήλ, Παλαιστηνίων, Λιβάνου, Συρίας, Ιράν, Ιράκ, κλπ.) ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ!!! Δεν τους συμφέρει... Μπορεί να τους ηρεμήσει τώρα για να μην πέσει καμιά μεγαλύτερη "καρπαζιά" από κανέναν τρελάρα με μεγάλες πυρηνικές φιλοδοξίες, αλλά σε 6 ή 36 χρόνια, εδώ θα είναι τα παιδιά μας (για όσους σκοπεύουν να φέρουν στον κόσμο κι άλλα "κορόϊδα") και θα προσπαθούν να αναλύσουν τα ίδια και χειρότερα.

Δεν θέλω να καταλήξω αλλά είναι τεράστιο το γαμ... το θέμα. Όλο αυτό προκέκυψε από ένα ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ άρθρο που διάβασα στο Time αυτής της εβδομάδας και το οποίο έχει τίτλο (σε ελεύθερη μετάφραση) "Γιατί πολεμάνε αυτοί εκεί κάτω μαμά;" Δεν ξέρω εάν το μπλέξιμο που προσπαθούν οι άνθρωποι να εξηγήσουν έχει ή θα έχει μελλοντικά κάποια λύση (αμφιβάλλω!) αλλά τουλάχιστον για όσους αναρωτιούνται το γιατί συμβαίνει και το τί ακριβώς συμβαίνει, αξίζει να αφιερώσουν την απαιτούμενη ώρα και να το διαβάσουν!

Ιδιαίτερα διαβάζοντας τον "καλό" Ιρανό ηγέτη που ζητάει και από τις 2 πλευρές (ΕΙΝΑΙ ΑΘΕΟΒΟΒΟΣ!!!) να σταματήσουν τις εχθροπραξίες, όταν ο ίδιος και η Χεζμπολάχ έχουν τον ίδιο χρηματοδότη και η συγκεκριμένη οργάνωση κρατάει όμηρο, όχι μόνο τους Ισραηλινούς (που με τη σειρά τους κρατούν "όμηρο" τους Αμερικανούς και εκείνοι με τη σειρά τους όλους εμάς), αλλά και το ίδιο το Λίβανο, που όμως δεν θέλει να πολεμήσει, αλλά τι να κάνει χωρίς στρατό της προκοπής... (παραμένει στην αδρανή κατάσταση να δέχεται την ιστορία να γράφεται στο έδαφος που του πήρε 15 χρόνια να ξαναοικοδομήσει και να βλέπει το κάποτε τουριστικό θέρετρο της Μέσης Ανατολής τώρα να γκρεμίζεται σε μερικές ημέρες - να σας τα γράψω και αυτά αναλυτικά εάν σας ενδιαφέρουν). Τώρα κάποιων η "ιδέα" είναι μήπως τα "κανόνησαν έτσι και στο Ιράν" ώστε να φύγουν από επάνω τους τα φώτα της "δημοσιότητας" και το βλέμμα των Αμερικανών και να πέσει πάνω σε Λίβανο και Παλαιστίνη και τον τώρα πια εκφραστή της Αμερικανικής τρομοκρατο-λαγνίας, Ισραήλ. Η Αμερική εντωμεταξύ -δηλωμένα- δεν μιλάει -ναι έχει κακιώσει- σε Χεζμπολάχ (εξτρεμιστική θρησκευτικο-πολιτική οργάνωση του Λιβάνου με θέσεις στο κοινοβούλιο της χώρας και πλήρως εξοπλισμένης), σε Χαμάς (εξτρεμιστική οργάνωση των Παλαιστηνίων με πολιτική ισχύ μετά το πέρας των πρόσφατων εκλογών που τους έφερε στην εξουσία) και Συρία που υποθάλπει "εγκληματίες" και "τρομοκράτες," ενώ με προϋποθέσεις μιλά με το Ιράν (που μέχρι πρόσφατα ήταν σύμμαχος των Αμερικανών και έχει φτάσει τώρα να απειλείται με πόλεμο, σε περίπτωση που δεν σταματήσει τα επικίνδυνα "παιχνίδια" με τα πυρηνικά προγράμματα).

Δεν ξέρω που και εάν θα καταλήξουν κάπου μετά τη Ρώμη οι "μεγάλοι και μικροί" και αυτού του πλανήτη, αλλά ειλικρινά θλίβομαι να ακούω μόνο αντι-εβραϊκά σχόλια, όσο και να διαβάζω την υπεροψία που φέρνει η απόγνωση και η οικονομική κυριαρχία σε μια δύναμη όπως της Ισραηλινής (που δεν μπορεί ούτε λόγω γοήτρου να κάνει πίσω τώρα!).

Αντε να μας δω παλικάρια μου... Άντε να μας δω...

Όσοι πιστοί ας προσέλθουν...

2006-07-21T12:00:00.000-04:00

Με προσευχές ο Βαρθολομαίος και ευχές της κ. Μπακογιάννη, του κ. Χαμπίμπ, του κ. Σαρκοζί, του κ. Καραμανλή και της κ. Κολονά, θα λυθεί το θέμα. Είναι θέμα χρόνου. Υπομονής και πυρομαχικών. Μόλις τους τελειώσουν (εκατέρωθεν) και δεν τους πουλήσουν άλλα οι Αμερικάνοι ή οι Ρώσοι (γιατί και αυτοί την ειρήνη θέλουν) θα σταματήσουν να μάχονται υπέρ πίστεως και πατρίδος και θα τα βρουν ειρηνικά.

Το ωραιότερο το άκουσα χθες από τον διευθυντή του τμήματος στο οποίο εργάζομαι. Άρχισαν ξαφνικά οι δείκτες να ανεβοκατεβαίνουν σαν τρελοί και εκείνος φώναξε "The market has gone creasy!!!" ή αλλιώς, "Η αγορά τρελάθηκε!!!" Ρωτάω και εγώ το γιατί συμβαίνει αυτό και με αποστομώνει λέγοντας ότι βγήκε ο Πρόεδρος του Federal Reserve και δήλωσε ότι η οικονομία θα συνεχίσει να αναπτύσσεται (με ταχύτατους ή αργούς ρυθμούς είναι αδιάφορο) και όλα βαίνουν καλώς. Ρωτάει λοιπόν πάλι το Μικρούλι: Αυτό τι ακριβώς σημαίνει; Πώς το συμπεραίνει ο κυριούλης αυτός και μερικοί δείκτες πάνε σαν παλαβοί πάνω κάτω;
...
και μου απαντά ο καλός μου ο Μάρκ:
"Αυτό Μικρούλι σημαίνει, ότι θα πάει η Κοντολίζα οσονούπω στη Μέση Ανατολή και θα τους τα βρει, θα φέρει την ειρήνη και την ευημερία στον ταλαιπωρημένο αυτό τόπο, θα υπάρξει ανάπτυξη της οικονομίας και φυσικά οι άνθρωποι θα συνεχίσουν να υπάρχουν χάρη στην μεγαλοψυχία των μεγαλοκαρχαριών αυτής της "προνομιούχας" πλευράς. Κατάλαβες Μικρούλι;"
...
"Κατάλαβα..."
...
Κατάλαβα ότι εάν έφτασε και ο Βοστωνέζος (να'ναι καλά ο άνθρωπος) να με δουλεύει για να μου δείξει πως όλα είναι συνεννοημένα για την κατανάλωση οπλικού εξοπλισμού και ο κοσμάκης πιστεύει στον Αλάχ ή στον Θεούλη του γιατί τον βάλανε οι "έξυπνοι" αυτού του πλανήτη σε αυτή τη θέση, αναρωτιέμαι πώς οι "δικοί" μας, Έλληνες και Ευρωπαίοι πολιτικοί και θρησκευτικοί ηγέτες, τολμούν να πετούν στα μούτρα μας τέτοιες ύβρεις για προσευχές και ευχές. Παίρνουν και αυτοί μίζα;
...
Τι ρωτώ ο ΜΑΛΑΚΑΣ!
..................................................................................
ΓΚΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡ
........................................
Λύσαξα το Μικρούλι...

Αμα σου τρέχουν, τι τα θες τα νταϊλίκια;

2006-07-19T14:52:00.000-04:00

Σήμερα το διάβασα!

Μέρα: Τετάρτη

Ώρα: 9:48 μ.μ.

Τόπος: Ελλάς

Ηλεκτρονική διεύθυνση: www.in.gr

Τίτλος:

Αμεση κατάπαυση του πυρός στη Μέση Ανατολή ζήτησε ο Κώστας Καραμανλής

Πάτησα το link, που τώρα μπορεί και να δουλεύει, και διαβάζω την ακόλουθη δήλωση:

H είδηση αυτή δεν είναι διαθέσιμη πλέον
ή είναι προσωρινά υπό διόρθωση...
...........................
...........................
...........................

- Καλός ο μπακλαβάς, πατριώτη;
- ΚΑΛΟΣ... και δεν σε λιγώνει κιόλας!

.
.
.
.

Μερικά λεπτά αργότερα!!!

ΜΟΝΟ ΜΙΑ ΕΙΚΟΝΑ ΤΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ ΚΑΙ ΑΠΟ ΚΑΤΩ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ...

Υπεραμύνθηκε των κινήσεων της κυβέρνησης
για τον επαναπατρισμό των Ελλήνων ο πρωθυπουργός.

ΑΘΑΝΑΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΔΑΙΜΩΝ ΤΟΥ ΤΥΠΟΓΡΑΦΕΙΟΥ...

Catching Up or Down

2006-07-01T12:00:00.000-04:00

Tι κάνετε παίδες;

Καιρό έχουμε να τα πούμε και είπα να ξεκινήσω με τα δικά μου για να μην νομίζετε (όσοι ακόμα κάνετε τον κόπο να κοιτάζετε εάν έχω ανεβάσει νέο post) ότι με απήγαγαν και είμαι κλεισμένο σε κανένα μπουντρουμάκι να περιμένω σύνδεση με τον τοπικό Internet host. :-)

Είμαι καλά, υγιέστατο και χαρούμενο. Αλλά άλλος είναι ο λόγος που είπα να σας πω μια και καλή τα δικά μου. Μια απορία έχω και είπα να τη μοιραστώ μαζί σας. Λοιπόν...
Ειλικρινά δεν έχω καταλάβει πώς τα καταφέρνετε όσοι από εσάς εργάζεστε να προλαβαίνετε να ανεβάζετε και τα νέα σας στο διαδίκτυο. Ή τελικά δεν είμαι πολυπράγμων, ή όντως τελικά κάνω πολύ περισσότερα από όσα παραδέχομαι. Αλλά ας τα πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Από την 1η Ιουνίου εργάζομαι στην Παγκόσμια Τράπεζα, έχοντας αναλάβει μια προσωρινή ανάθεση με ημερομηνία ολοκλήρωσης μέχρι την 1η Σεπτεμβρίου, 2006. Οπότε κάτι κάνω για να κερδίζω το ψωμάκι μου, αλλά φυσικά συνεχίζω να ψάχνω για μόνιμη δουλειά (αυτήν εβδομάδα είχα μερικές καλές εξελίξεις για κάποιες που έχω φτάσει να κυνηγάω περνώντας από συνέντευξη σε συνέντευξη 2 ,5 μήνες τώρα!) μπας και δεήσει κανένας τυφλός, κουφός και άμυαλος να "επενδύσει" στην περίπτωσή μου. Τί άλλο; Α!
Αλλάζω σπίτι μετακομίζοντας σε άλλο διαμέρισμα αλλά εντός του ίδιου κτιρίου (μειώνω και τα έξοδα μετακόμισης μιας και όλα στην πλάτη θα τα κουβαλήσω) και ελπίζω η νέα μου κατοικία να αποδειχθεί το ίδιο "γούρικη" με την τωρινή.
Εξαιτίας του "πατερούλη" έγινα μέλος μιας διαδικτυακής υπηρεσίας ονόματι Rent A Coder, μέσω της οποίας μου δίδεται η ευκαιρία να κερδίσω μερικές δουλειές (κυρίως συγγραφή άρθρων και Δελτίων Τύπου) για πελάτες από όλο τον κόσμο (εγώ για πελάτες από το Ηνωμένο Βασίλειο και τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής έχω εργαστεί μέχρι στιγμής) τις οποίες πρέπει να ολοκληρώνω μέσα σε ένα προκαθορισμένο χρονικό διάστημα και να τις καταθέτω διαδικτυακά σε εκείνους μέσω της υπηρεσίας. Η πληρωμή εξαρτάται από το ποσό που έχεις δώσει κατά τη διάρκεια της φάσης του πληστειριασμού, αλλά έρχεται στο σπίτι με επιταγή ή με απευθείας κατάθεση στον τραπεζικό σου λογαριασμό. Άψογη οργάνωση! Εξαιτίας όμως των πολυάριθμων άρθρων που έχω να τελειώσω αυτό τον καιρό (είμαι στο στάδιο διεκπεραίωσης των τελευταίων 100 άρθρων από ένα σύνολο 300 που έχω αναλάβει μέχρι της 14 Ιουλίου) δεν έχω "ελεύθερο" χρόνο ούτε για κατούρημα, που λέει ο λόγος. Από τον υπολογιστή της δουλειάς σε αυτόν του σπιτιού και τούμπαλιν! Η αλήθεια είναι ότι μου αρέσει η όλη ιστορία γιατί νιώθω ότι κάτι κάνω, αν και τώρα είμαι λιγουλάκι κουρασμένο... (άβυσσος η ψυχή του μικρουλίου!)
Αυτήν τη στιγμή βρίσκομαι στο σπίτι ενός φίλου στην άλλη άκρη της Αμερικής, για να περάσω όμορφα τις λιγοστές μέρες (όλες κι όλες 2! Αλλά τις κόλλησα στο ΣΚ και τις έκανα 4! Αθάνατο Ελληνικό πνεύμα!) που έχω δυνατότητα να μην είμαι στη "μόνιμη" δουλειά αλλά κοντά σε αγαπημένα πρόσωπα και να δω με την ευκαιρία και κανένα καινούργιο μέρος. Ξύπνησα πρώτο και αφού έφτιαξα φραπεδάκι και άνοιξα τον υπολογιστή (οι "κακές" συνήθειες δύσκολα κόβονται) του κολλητού που ακόμα κοιμάται είπα να αφιερώσω αυτόν τον ελεύθερο χρόνο στην ενημέρωση του διαδικτυακού μου ημερολογίου.

Λοιπόν εσείς τι κάνετε και προλαβαίνετε να ενημερώνεται και τα βλογ σας; Μήπως είστε μάγοι; Εάν πάντως έχετε κάποιο πλάνο / σχέδιο / πατέντα σας θερμο-παρακαλώ να το μοιραστείτε με το μικρούλι, γιατί σκέπτομαι ότι εάν τώρα που η δουλειά δεν είναι εξοντωτική δεν έχω χρόνο για βλόγγινγκ, τί θα γίνει όταν και εάν "πραγματικά" οι απαιτήσεις τις δουλειάς δεν μου αφήνουν καθόλου ελεύθερο χρόνο; εεεε;;;;;

Βοήθεια ζητάω καλά μου παιδιά και μαζί με αυτό και να μάθω πόσοι ακόμα με θυμάστε... Μπου-χου-χου!!! :ο)))

Φιλάκια ζουζουνιστά,

Το Μικρούλι σας

O Ορισμός του Μαλάκα!!!

2006-06-16T12:00:00.000-04:00

Βρώσιμος:
Φάε ένα μαλάκα (θα βαρυστομαχιάσω....)
Έχει βάρος:
Πολλά κιλά μαλάκας (βαρύ....)
Φορητός:
- Πάρε ένα μαλάκα...
Πανταχού παρών:
- Να ένας μαλάκας!
Ορατός:
- Κοίτα ένα μαλάκα...
Αυτοπαθής:
- Μαλάκα μου!!!
Interactive Multimedia:
- Μαλάκας είσαι και φαίνεσαι!
Απτός:
- Με πιάσανε μαλάκα...
Κατοχυρωμένος:
- Μαλάκας με πατέντα!

Μα καλά, για μαλάκες ψάχνεις;

Ήρωας της επανάστασης:
- Μαλάκας με περικεφαλαία!
Εγκεκριμένος hindu:
- Μαλάκας με βούλα (. <-η βούλα!)
Ορθογράφος:
- Μαλάκας με Μ κεφαλαίο!!! ;-Ρ
Στάσιμος:
- Έμεινα μαλάκας...
Αλγεβρικός:
- Μαλάκας στο τετράγωνο (;;;)
Tefal:
- Ξεκόλλα ρε μαλάκα! (έτσι... έτσι...)
Περιοχή:
- Πάλι πέρασα από τη Μαλακάσα (?)
Συνοδός:
- Έλα, με τον μαλάκα τώρα... (!!!)

TI ΛΕΣ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΤΟ SEX?

2006-06-16T00:00:00.000-04:00

Κριός...

Πεινάω, δε πας στην κουζίνα να φτιάξεις τίποτα;

----------------------------------------------------

Ταύρος..

Ωραία, Το πάμε άλλη μια φορά;

----------------------------------------------------

Δίδυμος...

Πήρε το μάτι σου το τηλεκοντρόλ?

-----------------------------------------------------

Καρκίνος...

Για πότε λες ο γάμος?

-----------------------------------------------------

Λέων..

Καλά, δεν ήμουν εκπληκτικός?

-----------------------------------------------------

Παρθένος...

Σήκω! Πρέπει να πλύνω τα σεντόνια!

-----------------------------------------------------

Ζυγός...

Εμένα μ'άρεσε εάν άρεσε και σε 'σένα...

-----------------------------------------------------

Σκορπιός...

Μάλλον ήρθε η ώρα να σε λύσω...

----------------------------------------------------

Τοξότης...

Μη με πάρεις. Θα σε πάρω εγώ...

----------------------------------------------------

Αιγόκερος...

Έχεις πρόχειρη καμιά επαγγελματική κάρτα;

----------------------------------------------------

Υδροχόος...

Τώρα θα το ξανακάνουμε, και ξανά και ξανά και ξανά...

----------------------------------------------------

Ιχθείς...

Πώς είπαμε το ονοματάκι σου;

------------------------------------------------------

Συγνώμη, καταλάβαμε λάθος!!!

2006-05-28T00:00:00.000-04:00

Βρε παιδιά, μάλλον ήρθε η ώρα να σας πω μερικά γεγονότα, της Παρασκευής που μας πέρασε, για να γελάσετε και εσείς με τα χάλια της πλουμιστής σημαίας που εδώ και κάποιο καιρό βλέπω να "αερίζεται" σε διάφορα κυβερνητικά κτίρια, γύρω τριγύρω στην πινέζα της προσωρινής διαμονής μου....

Λοιπόν, τα γεγονότα που ακολουθούν είναι πέρα για πέρα αληθινά (μάρτυς μου ο Toutanchamon) και σας τα διηγούμαι με τη σειρά που τα έζησα!

Σκηνή 1: Καλά ξυπνητούρια!

- Ντριν.... Ντριν.... Ντριν.... Ντριν....
- Μικρούλι, το τηλέφωνο...
- Ντριν.... Ντριν....
- Χμ.... Ναι.... Άστο θα το σηκώσω εγώ...

...Σηκώνομαι αγουροξυπνημένο και κατευθύνομαι προς την τηλεφωνική συσκευή.

- Hello...
- Ναι, έλα Μικρούλι, η Μ είμαι, είστε καλά;
- Καλημέρα, ε, δηλαδή καλησπέρα για εσάς δηλαδή... Ναι, καλά είμαστε, γιατί;
- Εδώ διέκοψαν το τηλεοπτικό πρόγραμμα και ανακοίνωσαν ότι ακούστηκαν πυροβολισμοί στο Αμερικανικό Κογκρέσο.
- (γκλουπ!) Ε, δεν έχουμε ανοίξει ακόμα την τηλεόραση, αλλά θα το κοιτάξω αμέσως...

Κατευθύνομαι προς τον υπολογιστή και πατάω το κομβίον της έναρξης. Όσο φορτώνει ο Μπλε (έτσι τον φωνάζω από μέσα μου) ζητάω περισσότερες λεπτομέρειες και προσπαθώ να καθησυχάσω την ανησυχία που ακούω στη φωνή της Μ.

- Μην ανησυχείτε. Ό,τι και να ήταν θα το μάθουμε άμεσα.
- Είναι ο Δ εκεί;
- Ναι, εδώ είναι... Ένα λεπτό να σας τον δώσω.

Ξυπνάω τον Δ για τα καλά και του δίνω το ακουστικό.

- Μπλα-μπλα-μπλα (δεν ακούω ακόμα... Μην νομίζετε ότι κρυφακούω το κουφάλογο! Ούτε καφέ δεν είχα πιει!)

Ο υπολογιστής εντωμεταξύ έχει φορτώσει τα προγραμματάκια του και τον ακούω να με καλωσορίζει εντυπωσιασμένος που σηκώθηκα πριν από τις 12:00!

Σερφάρω στο διαδίκτυο και πρώτη είδηση στο Fox News είναι το γεγονός των πυροβολισμών.
Το CNN αναφέρει ότι ακούστηκαν πυροβολισμοί στο γκαράζ του Κογκρέσου και οι υπάλληλοι είναι αναγκασμένοι να παραμείνουν μέσα στο κτίριο μέχρι να ολοκληρωθούν οι έρευνες τις αστυνομίας. Διαβάζω με ανησυχία τις αράδες των σαστισμένων δημοσιογράφων και σαστίζω και εγώ με την ταχύτητα που ταξιδεύουν οι ειδήσεις από τη μια άκρη του κόσμου στην άλλη... (βέβαια είναι η Αμερική και φυσικά είναι η Ελλάδα, αλλά ας μην το κάνουμε τώρα θέμα).

Ο Δ έχει κλείσει το τηλέφωνο και στηριζόμενος στη μια του πλευρά με ρωτάει τι γίνεται.

- Τίποτα ακόμα. Δεν έχουν ιδέα τι συμβαίνει. Ψάχνουν κάποιον που φαίνεται ότι πυροβόλησε μέσα στο γκαράζ του κτιρίου κάτι, αλλά δεν αναφέρουν τραυματίες ή κάποια άλλη πληροφορία.
- Μάλιστα. Εσύ τι θα κάνεις; Θα πας σήμερα στο πανεπιστήμιο;
- Ναι... Φυσικά... Ευτυχώς που με ξύπνησε η Μ.

Σκηνή 2: Το μποτιλιάρισμα!

Ντύνομαι και ξεπορτίζω. Καθώς αρχίζω να περπατάω φεύγοντας από την περιοχή του Foggy Bottom με κατεύθυνση προς το Georgetown, σκέπτομαι τί μπορεί να έχει συμβεί και συνειδητοποιώ ότι η Ρεβέκκα, δουλεύει εκεί μέσα! Λες να έχει πάθει κάτι; Βγάζω το κινητό και βρίσκω στη μνήμη τον αριθμό της. Καλώ το κινητό της, αλλά καμία απάντηση. Μετά από μερικά χτυπήματα, μια ηχογραφημένη φωνή (η δική της) με συμβουλεύει να αφήσω μήνυμα στον τηλεφωνητή της και θα με πάρει πίσω μόλις μπορέσει. Αφήνω το μήνυμά μου, ότι άκουσα τι συμβαίνει και ανησυχώ και να με πάρει πίσω μόλις βρει την ευκαιρία να μου πει εάν είναι καλά, χρειάζεται τίποτα, και φυσικά εάν έχει ακούσει κάτι συγκεκριμένο.

Στον δρόμο, γίνεται πανικός. Εγώ περπατάω με άνεση μια απόσταση 20-25 λεπτών με τα πόδια, ενώ τα αυτοκίνητα είναι μποτιλιαρισμένα σε σημείο που να ακούγονται κόρνες από τους εκνευρισμένους οδηγούς! Περιττό να σας πω, ότι σε αυτήν την πόλη έχω ξεχάσει τι σημαίνει κόρνα, ανυπομονησία και βρισιά! Σπανίζουν αυτά τα τόσο οικεία ηχητικά εφέ της πατρίδας μας και μην με πείτε εντελώς βλαμμένο, αλλά η αλήθεια είναι ότι όταν τα ξανάκουσα επισκεπτόμενο την Ελλάδα είχα καταχαρεί. Βέβαια όταν οι φωνές και οι κόρνες ήταν σε επανάληψη, μου κόπηκε η χαρά στη μέση, αλλά όπως και να το δει κανείς είναι ένα πολιτισμικό σοκ η παντελής έλλειψη εκνευρισμού στην οδήγηση σε μια πόλη που έχει δρόμους για τα διπλά αυτοκίνητα από αυτά που βλέπει κάποιος να κυκλοφορούν σε καθημερινή βάση, κυρίως το πρωί που πηγαίνει ο κόσμος στα γραφεία του και το απόγευμα που σχολάνε οι εργαζόμενοι.

Πού ήμουν; Α, ναι. Λοιπόν εκεί που γίνεται πανικός και εγώ περπατάω με κατεύθυνση το πανεπιστήμιο, βλέπω αστυνομία παντού. Μα ΠΑΝΤΟΥ! Σε κάθε τετράγωνο και ένα περιπολικό. Σε κάθε διασταύρωση και αστυνόμος. Λέω... "Να'τα μας! Κάτι έχει γίνει σίγουρα! Δεν μπορεί να χαίρονται όλοι αυτοί που είναι συνήθως αόρατοι εάν κάτι δεν έχει συμβεί..."

Φτάνοντας κοντά στο πανεπιστήμιο, περπατούσα ακόμα σε κεντρικό δρόμο, όταν είδα αυτά τα "μικρά" και άκρως απέριττα αυτοκινητάκια, να περνάνε αναβοσβήνοντας διάφορα κόκκινα και μπλε φωτάκια στην οροφή τους. Πίσω ακολουθεί μεγάλη λιμουζίνα να την πω, σπίτι σε ρόδες να το πω, τέλος πάντων το πιάσατε το νόημα, που την έχουν κυκλώσει 10 μηχανές διόλου ευκαταφρόνητου κιβισμού και μερικοί οπλισμένοι κοκκινολαίμηδες να κοιτάνε δεξιά και αριστερά. Στην μπροστινή πλευρά του αυτοκινήτου-πισίνα, υπάρχουν 2 σημαίες. Τη μια τόσες φορές που την έχω δει την αναγνωρίζω αμέσως (Αμερικής), οπότε κοιτάζω αμέσω την άλλη και διακρίνω το Χ που τέμνει το λευκό σταυρό σε κόκκινο και μπλε φόντο. Μάλιστα... Η Αυτού Εξοχότης, η Μεγάλη Βρετανία σε πλήρη θέα λοιπόν. Δεν πτοούμαι, κάτι μου σφηνώνεται στο μυαλό, αλλά συνεχίζω να προχωράω προς το κτίριο που στεγάζει τη μικρούλικη ύπαρξή μου, τον τελευταίο μήνα (σχεδόν) σε καθημερινή βάση, όχι πλέον για να παρακολουθώ μαθήματα (από τον περασμένο Δεκέμβρη για είμαι ακριβής), αλλά για ερευνητικούς λόγους.

Διασχίζω το γκαράζ (προτιμώ να μπαίνω από εκεί γιατί η πόρτα του είναι πάντα ανοιχτή τις ώρες που εγώ εισέρχομαι στο κτίριο) και καθώς διασχίζω την απόσταση που με χωρίζει από τις πόρτες του ανελκυστήρα που οδηγεί στο γραφείο που εργάζομαι, σκέπτομαι ότι σε ένα αντίστοιχο γκαράζ στην άλλη άκρη της πόλης, κάποιος κακομοίρης αποφάσισε να πατήσει την σκανδάλη που ο ήχος της έκανε το γύρο του κόσμου και οι συνέπειες της πράξης του είναι ακόμα άγνωστες.

Μπαίνω στο γραφείο και ένας μόνο συνάδελφος (ερευνητής και αυτός), ο Eric, είναι ήδη εκεί. Τον καλημερίζω και του λέω τι άκουσα σε απευθείας μετάδοση από την Ελλάδα, ενώ εκείνος, από νωρίς κλεισμένος στο μπουντρουμάκι μας, με κοιτά έκπληκτος αλλά δεν δείχνει φοβισμένος. Αναρωτιέμαι εάν αυτή θα ήταν η αντίδρασή μου σε περίπτωση που ενώ εργαζόμουν στην Ελλάδα κάποιος συνάδελφος μου έλεγε ότι ακούστηκαν πυροβολισμοί στο γκαράζ της Ελληνικής Βουλής!

Χμ...Έχει η Βουλή μας υπόγειο γκαράζ; Δεν το γνωρίζω...

Σκηνή 3: Η έκπληξη!

Ανοίγω τον υπολογιστή μου στο γραφείο και εννοείται ότι συνδέομαι και πάλι με τα τοπικά ειδησιογραφικά πρακτορεία μπας και μάθω τίποτα νεότερο. Δεν υπάρχουν αναρτημένες καινούργιες λεπτομέρειες, η φίλη μου δεν με έχει πάρει πίσω ακόμα, αποφασίζω πως είναι καιρός να της στείλω ένα μήνυμα μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομίου, σε περίπτωση που δεν της επιτρέπουν να μιλήσει στο κινητό ή έχουν μπλοκάρει οι γραμμές (θυμήθηκα τα καλά τα δικά μας το 1999 με το σεισμό στην Αθήνα) και δεν έχει λάβει ποτέ το ηχητικό μήνυμά μου.

Μπαίνω στο Hotmail γράφω το μήνυμα, πατάω το send και ανοίγω τα αρχεία με την δουλειά μου για να ξεκινήσω την ημέρα μου. Ενώ είμαι σε πνευματικό "οργασμό" ανοίγει η πόρτα του γραφείου και εισέρχεται ένας από τους πρώην καθηγητές μου και άλλη μια φίλη και συνάδελφος πλέον, που με χαιρετά χαμογελώντας. Η Mahdura (Μαντούρα) είναι από την Ινδία και από τις πιο έξυπνες και καλόψυχες περιπτώσεις που έχω γνωρίσει όσο ήμουν φοιτήτρια του Communications, Culture & Technology Program στο Georgetown University. Τη ρωτάω πως είναι και ακούω έκπληκτη να μου περιγράφει τη μέρα της μέχρι στιγμής.

- Είναι πολύ επικοινωνιακός! Εξαιρετικός ομιλητής! (μου λέει χαρούμενη)
- Ο ποιός; (ρωτάω με το βλέμμα της αγελάδας καθαρά αποτυπωμένο στα χαρακτηριστικά μου)
- Ο Τόνι Μπλερ!
- Ο ποιός;;; (τώρα έχω μείνει τελείως μαλάκας!)
- Ο πρωθυπουργός της Μεγ. Βρετανίας! (μου απαντάει το κοπελούδι και με κοιτάει στωικά)
- Μάλιστα... (αποκρίνομαι το βασανισμένο). Μίλησε εδώ;
- Ναι! Στο Ηίλεϋ Χολ (αυτό εάν αξιωθείτε να το δείτε, δεν νομίζω να το περιγράφατε ως "χολ" :0)
- Καλά και ήταν εδώ και ο Μπους;
- Όχι. Μόνο ο Μπλερ μίλησε σε ανοικτό κοινό (μην σας ξεφύγει αυτό πουθενά και μας πάρουν με τις πέτρες! Όταν λέμε εδώ "ανοιχτό κοινό" εννοούμε ότι τα τυπάκια που είχαν την "τιμή" να ακούσουν τον Πρωθυπουργό της Μεγ. Βρετανίας, είχαν προηγουμένως περάσει τον απαραίτητο έλεγχο πυρομαχικών, κρατούσαν το πολύ μια κασετίνα -οι μεγάλες τσάντες και σάκοι απαγορεύονται δια ροπάλου- και φυσικά διέθεταν την απαραίτητη φοιτητική ή κάποιου άλλου είδους ταυτότητα, προς αποφυγή παρεξήγησης...)
- Άξιζε;
- Ναι, μίλησε για πολλά και μεταξύ αυτών και για τα λάθη τους με το Ιράκ...
- Μάλιστα... (σε αυτό το σημείο συνειδητοποιώ ότι έχω αρχίσει να επαναλαμβάνομαι, οπότε αλλάζω θέμα, στάση, πλευρό και κοιτάζω προς άλλη κατεύθυνση με ύφος προβληματισμένο)

Ευτυχώς το πιάνει το "υπονοούμενο" η Μαντούρα και με αφήνει να συνεχίσω την "εργασία" μου κατευθυνόμενη προς τον υπολογιστή της για να ασχοληθεί και αυτή με τα δικά της.

Σκηνή 4: All clear!

- Ντριν... Ντριν... (εδώ το σηκώνω πιο γρήγορα, γιατί έχω πλέον ξυπνήσει -λέμε τώρα- για τα καλά)
- Hello...
- Γειά σου Μικρούλι, η Ρεβέκκα είμαι.
- Έλα!!! Τί γίνεται; Πώς είσαι; Όλα καλά; Μάθατε τίποτα; (καταιγισμός ερωτήσεων!)
- Ναι, μια χαρά. Κανείς δεν ξέρει τι συμβαίνει. Είμαστε ακόμα αποκλεισμένοι *κάτι μου λέει ότι θα ήθελε να πει φυλακισμένοι* και περιμένουμε από την αστυνομία να τελειώσει τις έρευνες. Δεν ακούσαμε εμείς τίποτα, αλλά είπαν ότι ο θόρυβος ήταν πολύ δυνατός. Μην ανησυχείς Μικρούλι, καλά είμαι.
- ΟΚ... (ξεφυσάω με ανακούφιση)... Πάρε με μόλις μάθεις κάτι... Εάν θέλεις οτιδήποτε... Κάνε υπομονή και ελπίζω να τελειώσει όλο αυτό σύντομα...
- Καλά εσύ που το έμαθες τόσο νωρίς; (προφανώς είχε ελέγξει και την ώρα που της είχα αφήσει και το ηχητικό μήνυμα)
- Με πήραν από Ελλάδα!
- Γκλουπ! (Σχεδόν το άκουσα!) Δε μιλάς σοβαρά! Εδώ εμείς καλά καλά δεν ξέρουμε τι συμβαίνει και έκανε ήδη το γύρο του κόσμου;
- Καλά το γύρο δεν ξέρω, αλλά η Ελλάδα το'μαθε... (δεν πρόσθεσα ότι μάλλον εμείς τα μαθαίνουμε ΌΛΑ πριν από πολλούς, τέτοιοι μπερμπάντηδες που είμαστε...)
- Μάλιστα... Καλά θα σε πάρω μόλις έχω νεότερα!
- Καλή συνέχεια!

Κλείνω το τηλέφωνο και συνεχίζω τη δουλειά μου (πιο ήρεμο τώρα είναι η αλήθεια...)

Μερικές ώρες αργότερα, λαμβάνω ένα ακόμα τηλεφώνημα από τη Ρεβέκκα, η οποία με ενημερώνει για τις εξελίξεις. Επειδή δεν ήξερε εάν θα με έβρισκε ακόμα στο γραφείο, μου είχε στείλει και μήνυμα το οποίο βρήκα αργότερα όταν άνοιξα το ηλεκτρονικό μου ταχυδρομίο και το οποίο σας παραθέτω ως έχει!

Subject : phew

All clear! It was an elevator mechanic using a pneumatic air hammer, not a gun. That's right, you heard me! Our nation's Capitol was on lock down because some guy was using a tool. Good times...

The good news is that no one was ever in danger. The bad news is that I am STARVING. As soon as they let us out of our prisons, it's lunch time! Talk to you later : )

Rebecca

Για όσους δεν το έπιασαν το υπονούμενο, ένα "πνευματικό σφυρί" έπεσε από τον μηχανικό που επιδιόρθωνε το ασανσέρ και ο θόρυβος της πτώσης έγινε "αντιληπτός" από τους εργαζομένους ως πυροβολισμός! Μάλιστα. Αυτά είναι νέα... Σε καλό μας να λες...

Βέβαια το 'χουν τα αμερικανάκια πλέον τον φόβο στο αίμα τους. Τους τον καλλιεργούν οι Μπους και Μπλερ αυτού του πλανήτη επειδή δεν έχουν βρει ακόμα δωμάτιο να ασελγήσουν στον δικό τους τον κώλο... Αχ, βόηθα με Θέε μου μην αρπάξω κανένα δρεπάνι και "επιδιορθώσω" όλα τα "χαλασμένα ασανσέρ" που τους ανεβοκατεβάζουν στην ραχοκοκαλιά μας... Μη χειρότερα!

Πάει και αυτό...

2006-05-26T00:00:00.000-04:00

Τώρα που το πήραμε το ρημάδι να δούμε τι θα αξιωθούμε να κάνουμε...

Πάντως, μέχρι να βρούμε πως τα που θα πάμε, διασκεδάσαμε την αναμονή!

Άντε και εις ανώτερα σε όλους σας!

Από ποιο δέντρο έπεσες;

2006-05-23T00:00:00.000-04:00

Βρες τα γενέθλιά σου, βρες το δέντρο σου και μετά δες παρακάτω...

Αυτό είναι πολύ καλό και κάπως ακριβές,
βάσει της Κέλτικης αστρολογίας.





Ιαν 01  ως Ιαν 11 Έλατο
Ιαν 12  ως Ιαν 24 Πτελέα
Ιαν 25  ως Φεβ 03 Κυπαρίσσι
Φεβ 04  ως Φεβ 08 Λεύκη
Φεβ 09  ως Φεβ 18 Κέδρος
Φεβ 19  ως Φεβ 28 Πεύκο
Μαρ 01  ως Μαρ 10 Κλαίουσα ιτιά
Μαρ 11  ως Μαρ 20 Λεμονιά lime
Μαρ 21            Βελανιδιά
Μαρ 22  ως Μαρ 31 Φουντουκιά
Απρ 01  ως Απρ 10 Μελία Rowan
Απρ 11  ως Απρ 20 Σφένδαμος
Απρ 21  ως Απρ 30 Φιστικιά
Μαι 01  ως Μαι 14 Λεύκη
Μαι 15  ως Μαι 24 Καστανιά
Μαι 25  ως Ιουν 03 Απολιθωμένο
Ιουν 04 ως Ιουν 13 Γαύρος
Ιουν 14 ως Ιουν 23 Συκιά
Ιουν 24            Σημύδα
Ιουν 25 ως Ιουλ 04 Μηλιά
Ιουλ 05 ως Ιουλ 14 Έλατο
Ιουλ 15 ως Ιουλ 25 Πτελέα
Ιουλ 26 ως Αυγ 04 Κυπαρίσσι
Αυγ 05  ως Αυγ 13 Λεύκη
Αυγ 14  ως Αυγ 23 Κέδρος
Αυγ 24  ως Σεπ 02 Πεύκο
Σεπ 03  ως Σεπ 12 Κλαίουσα ιτιά
Σεπ 13  ως Σεπ 22 Λεμονιά lime
Σεπ 23            Ελιά
Σεπ 24  ως Οκτ 03 Φουντουκιά
Οκτ 04  ως Οκτ 13 Μελία Rowan
Οκτ 14  ως Οκτ 23 Σφένδαμος
Οκτ 24  ως Νοε 11 Φιστικιά
Νοε 12  ως Νοε 21 Καστανιά
Νοε 22  ως Δεκ 01 Απολιθωμένο
Δεκ 02  ως Δεκ 11 Γαύρος
Δεκ 12  ως Δεκ 21 Συκιά
Δεκ 22            Οξιά
Δεκ 23  ως Δεκ 31 Μηλιά


ΒΕΛΑΝΙΔΙΑ (γενναίος)

απότομη φύση, γενναίος, δυνατός, άκαμπτος, ανεξάρτητος, ευαίσθητος,
δεν του αρέσουν οι αλλαγές, κρατάει τα πόδια του στο έδαφος, άνθρωπος της δράσης.


ΓΑΥΡΟΣ (καλή γεύση)

της ψυχρής ομορφιάς, νοιάζεται για την εμφάνισή του και την κατάστασή του,
καλή γεύση, δεν είναι εγωιστής, κάνει την ζωή όσο πιο άνετη μπορεί να γίνει,
καθοδηγεί μία λογική και πειθαρχημένη ζωή, ψάχνει για ευγένεια και αναγνώριση
σε έναν αισθηματικό σύντροφο, ονειρεύεται ασυνήθιστους εραστές,
είναι σπανίως χαρούμενος με τα αισθήματά του, δυσπιστεί τους περισσότερους ανθρώπους,
δεν είναι ποτέ σίγουρος για τις αποφάσεις του, πολύ ευσυνείδητος.


ΕΛΑΤΟ (μυστήριος)

εκπληκτική γεύση, αξιοπρέπεια, σοφιστικέ, αγαπάει οτιδήποτε ωραίο, μελαγχολικός,
πεισματάρης, τείνει στον εγωισμό αλλά νοιάζεται για τους κοντινούς του,
κάπως μετριόφρων, πολύ φιλόδοξος, ταλαντούχος, επιμελής, αδιαφιλονίκητος εραστής,
πολλούς φίλους, πολλούς εχθρούς, πολύ αξιόπιστος.


ΕΛΙΑ (σοφός)

αγαπάει τον ήλιο, ζεστά και ευγενικά αισθήματα, λογικός, ισορροπημένος,
αποφεύγει τις επιθέσεις και την βία, ανεχτικός, εύθυμος, ήρεμος,
πολύ καλή αίσθηση της δικαιοσύνης, ευαίσθητος, ευσυγκίνητος, ελεύθερος από ζήλια,
αγαπάει το διάβασμα και την παρέα των σοφιστικέ ανθρώπων.


ΚΑΣΤΑΝΙΑ (ειλικρίνεια)

ασυνήθιστης ομορφιάς, δεν θέλει να εντυπωσιάζει, πολύ καλά αναπτυγμένη
αίσθηση δικαιοσύνης, ζωντανός, ενδιαφέρων, ένας γεννημένος διπλωμάτης,
αλλά ερεθίζεται εύκολα και ευαίσθητος στην παρέα, συχνά λόγω έλλειψης αυτοπεποίθησης,
μερικές φορές ενεργεί με υπεροχή, νιώθει μη κατανοητός, αγαπάει μόνο μία φορά,
έχει δυσκολίες στην εύρεση συντρόφου.


ΚΕΔΡΟΣ (πεποίθηση)

σπάνιας ομορφιάς, ξέρει πώς να προσαρμόζεται, του αρέσει η πολυτέλεια,
της καλής υγείας, ούτε κατά διάνοια ντροπαλός, τείνει να περιφρονεί τους άλλους,
αυτοπεποίθηση, αποφασιστικότητα, ανυπόμονος, του αρέσει να εντυπωσιάζει τους άλλους,
πολλά ταλέντα, επιμελής, υγιεινή αισιοδοξία, περιμένει για την μία αληθινή αγάπη,
ικανός να παίρνει γρήγορες αποφάσεις.


ΚΥΠΑΡΙΣΣΙ (πιστότητα)

δυνατός, μυώδης, προσαρμοστικός, παίρνει ότι έχει η ζωή να δώσει, ικανοποιημένος,
αισιόδοξος, ποθεί λεφτά και αναγνώριση, μισεί την μοναξιά, παθιασμένος εραστής
που δεν μπορεί να ικανοποιηθεί, πιστός, ευέξαπτος, απείθαρχος, σχολαστικός,
και αδιάφορος.


ΛΕΜΟΝΙΑ LIME (doubt)

δέχεται ότι σερβίρει η ζωή με έναν σύνθετο τρόπο, μισεί τους τσακωμούς,
το στρες και τον μόχθο, δεν του αρέσει η τεμπελιά και η αργία, μαλακός και εύκαμπτος,
κάνει θυσίες για τους φίλους, πολλά ταλέντα αλλά όχι αρκετά επίμονος για να τα κάνει
να ανθίσουν, συχνά γκρινιάζει και παραπονιέται, πολύ ζηλιάρης αλλά πιστός.


ΛΕΥΚΗ (αβέβαιος)

μοιάζει πολύ διακοσμητικός, όχι πολύ αυτοπεποίθηση, γενναίος μόνο εάν είναι
απαραίτητο, χρειάζεται καλή διάθεση και ευχάριστο περίγυρο, πολύ επιλεκτικός,
συχνά μοναχικός, μεγάλη έχθρα, καλλιτεχνική φύση, καλός οργανωτής,
τείνει στην φιλοσοφία, αξιόπιστος σε κάθε κατάσταση,
παίρνει την συνεργασία πολύ σοβαρά.


ΜΕΛIΑ ROWAN (ευαισθησία)

γεμάτος από γοητεία, εύθυμος, προικισμένος, χωρίς εγωισμό, του αρέσει να τραβάει
την προσοχή, αγαπάει την ζωή, κίνηση, ανησυχία, και ακόμα περιπλοκή,
είναι συγχρόνως εξαρτημένος και ανεξάρτητος, καλή γεύση, καλλιτεχνικός,
φλογερός, αισθηματικός, καλή παρέα, αλλά δεν συγχωρεί.


ΜΕΛΙΑ-ΣΤΑΚΤΗΣ ASH (φιλόδοξος)

ασυνήθιστα ελκυστικός, κεφάτος, παρορμητικός, απαιτητικός, δεν νοιάζεται για κριτική,
φιλόδοξος, έξυπνος, ταλαντούχος, του αρέσει να παίζει με την φωτιά,
μπορεί να γίνει εγωιστής, πολύ αξιόπιστος και αντάξιος εμπιστοσύνης,
πιστός και φρόνιμος εραστής, μερικές φορές το μυαλό εξουσιάζει την καρδιά,
αλλά παίρνει την συνεργασία στα πολύ σοβαρά.


ΜΗΛΙΑ (αγάπη)

ελαφράς στήριξης, πολύ γοητεία, εμφάνιση και έλξη, ευχάριστη αύρα, ερωτοτρόπος,
περιπετειώδης, ευαίσθητος, πάντα ερωτευμένος, θέλει να αγαπάει και να αγαπιέται,
πιστός και τρυφερός σύντροφος, πολύ γενναιόδωρος, επιστημονικά ταλέντα,
ζει για το σήμερα, ένας ελεύθερος από έγνοιες φιλόσοφος με φαντασία...


ΟΞΙΑ (δημιουργός)

έχει καλή γεύση, νοιάζεται για την εμφάνισή του, υλιστής, καλή οργάνωση της ζωής
και της καριέρας, οικονομικός, καλός ηγέτης, δεν παίρνει μη απαραίτητα ρίσκα,
λογικός, θαυμάσια ισόβια συντροφιά, θέλει να είναι σε φόρμα (δίαιτες, σπορ, κλπ.)


ΠΕΥΚΟ (σχολαστικός)

αγαπάει την ευχάριστη παρέα, πολύ απότομος, ξέρει πώς να κάνει την ζωή άνετη,
πολύ δραστήριος, φυσικός, καλή παρέα, αλλά σπάνια φιλικός, ερωτεύεται εύκολα
αλλά το πάθος του σβήνει γρήγορα, εγκαταλείπει εύκολα, όλα τον απογοητεύουν
μέχρι να βρει το ιδανικό του, άξιος εμπιστοσύνης και πρακτικός.


ΠΤΕΛΕΑ (γενναιόφρων)

ευχάριστη όψη, γουστόζικα ρούχα, δυνατές απαιτήσεις, τείνει να μην ξεχνάει λάθη,
εύθυμος, του αρέσει να οδηγεί μα όχι να υπακούει, ειλικρινής και πιστός σύντροφος,
του αρέσει να παίρνει αποφάσεις για άλλους, γενναιόφρων, γενναιόδωρος,
καλή αίσθηση του χιούμορ, πρακτικός.


ΣΗΜΥΔΑ (έμπνευση)

ζωντανός, ελκυστικός, κομψός, φιλικός, απαιτητικός, μετριόφρων,
δεν του αρέσει τίποτα το υπερβολικό, απεχθάνεται το χυδαίο, αγαπάει την ζωή στην φύση
και στην ηρεμία, όχι πολύ παθιασμένος, γεμάτος από φαντασία, μικρή φιλοδοξία,
δημιουργεί μία ήρεμη και ευχάριστη ατμόσφαιρα.


ΣΥΚΙΑ (ευαισθησία)

δυνατός, λίγο ισχυρογνώμων, ανεξάρτητος, δεν επιτρέπει αντιφάσεις ή διαφωνίες,
αγαπάει την ζωή, την οικογένειά του, τα παιδιά και τα ζώα, λιγάκι κοινωνική πεταλούδα,
καλή αίσθηση του χιούμορ, του αρέσει η αδράνεια και η τεμπελιά των πρακτικών
ταλέντων και της εξυπνάδας.


ΣΦΕΝΔΑΜΟΣ (ανεξάρτητος)

ένα όχι συνηθισμένο άτομο, γεμάτος από φαντασία και γνησιότητα,
ντροπαλός και επιφυλακτικός, φιλόδοξος, περήφανος, αυτοπεποίθηση,
πεινασμένος για νέες εμπειρίες, μερικές φορές νευρικός, έχει πολλές πολυπλοκότητες,
καλή μνήμη, μαθαίνει εύκολα, μπερδεμένη ερωτική ζωή, ξέρει να εντυπωσιάζει.


ΦΟΥΝΤΟΥΚΙΑ (ασυνήθιστος)

γοητευτικός, χωρίς απαιτήσεις, με πολλή κατανόηση, ξέρει πως να κάνει εντύπωση,
ενεργός αγωνιστής για κοινωνικούς σκοπούς, δημοφιλής,
μελαγχολικός και παράξενος εραστής, ειλικρινής, επιεικής σύντροφος,
ακριβής αίσθηση δικαιοσύνης.


ΦΥΣΤΙΚΙΑ (πάθος)

άκαμπτος, περίεργος και γεμάτος αντιθέσεις, συχνά εγωιστής, επιθετικός, αριστοκράτης,
πλατύς ορίζοντας, απρόσμενες αντιδράσεις, αυθόρμητος, χωρίς όρια φιλοδοξία,
χωρίς ευκαμψία, δύσκολος και ασυνήθιστος σύντροφος, δεν αρέσει πάντα αλλά συχνά
θαυμάζεται, πολυμήχανη στρατηγική, πολύ ζηλιάρης και φλογερός, χωρίς συμβιβασμούς.


ΚΛΑΙΟΥΣΑ ΙΤΙΑ (μελαγχολία)

ωραίος αλλά γεμάτος μελαγχολία, ελκυστικός, πολύ ευσυγκίνητος,
αγαπάει οτιδήποτε ωραίο και γευστικό, αγαπάει τα ταξίδια, ονειροπόλος, ακούραστος,
ιδιότροπος, ειλικρινής, μπορεί να επηρεαστεί αλλά δεν είναι εύκολος για συμβίωση,
απαιτητικός, καλή διαίσθηση, υποφέρει στην αγάπη
αλλά βρίσκει μερικές φορές έναν σύντροφο άγκυρα.

ME, MYSELF & I !!!

2006-05-17T00:00:00.000-04:00

Παίδες την Παρασκευή και ώρα (Αμερικής) 3:30 μ.μ. πετάω το καπελάκι μου και ανεβαίνω πλέον και επισήμως στο πάνθεον των μεταπτυχιακών πτυχιούχων με περικεφαλέα!

Μα καλά, τόσο μικρό, πώς τα κατάφερα;
;ορ

Μόλις έστειλα μια πρόσκληση σε όσους είναι "σχετικά" κοντά για να έρθουν και να το κάψουμε (μέσω Εvite) και ενθουσιάστηκα τόσο πολύ με το αριστούργημα που έφτιαξα, που είπα να το κάνω ποστ, για να χαμογελάσει και το δικό σας το χειλάκι πρωί πρωί! (χιχιχιχιχιχιχιχιχι!!!!!!!)

Άντε και καλά μας γλέντια!!!

*Οι απόφοιτοι του GU και GWU του 2005-2006 σας χαιρετούν!*

'Αλλαξα πλευρό και έβαλα κυλοτάκι παρδαλό!

2006-05-15T12:00:00.000-04:00

Δεν ξέρω εάν η ευτυχία είναι δωμάτιο και αυτό έχει πόρτα και αυτή έχει πάνω κλειδαριά, αλλά το κλειδί της μου το έδωσε μια παρέα στο διαδίκτυο χωρίς να ζητήσεις κανείς τους ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΤΙΠΟΤΑ!

Παίδες σας ευχαριστώ!

Όλα θα πάνε καλά, γιατί πώς αλλιώς μπορούνε να πάνε;

Λοιπόν, σουφρώνω τα χειλάκια *σε ναζιάρικο χαμόγελο* και σηκώνω μανικάκια να παλέψω με ανανεωμένη διάθεση και αρκετή δύναμη για ένα καλύτερο σήμερα!

Να'στε όλοι καλά!

Φιλιά!

ΥΣ. Ελληνίδα σε ευχαριστώ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ για την special αφιέρωση! :o)))

Tι χαμπάρια;

2006-05-12T01:55:00.000-04:00

Παίδες, δεν ξέρω για εσάς, αλλά εγώ εδώ και μέρες έχω ένα βάρος ασήκωτο στο στήθος...

Δεν είναι από τη βότκα...

Αυτήν έχω μέρες να την δοκιμάσω...

Δεν ξέρω τι ακριβώς φταίει.

Ίσως...

Το ότι δεν βρίσκω δουλειά και τελειώνουν σιγά σιγά τα αποθέματα...

Το ότι ενώ δουλεύω σε θέση ερευνητή, δεν είναι κάτι μόνιμο ή κάτι που να μου δίνει ώθηση να συνεχίσω να ακούω το ~you are overqualified~ ή το ~Ι am sorry, but we decided to select the other candidate. Υou were among our finalists, but the other was smarter, cooler, more οf everything! Yea... whatever...~

Το ότι μάλλον θα πρέπει σύντομα να μετακομίσω για 2η φορά μέσα σε ένα 3μηνο...

Το ότι μου λείπει η Ελλάδα, αλλά δεν θέλω να γυρίσω χωρίς να έχω πάρει όλα όσα ήρθα να πάρω... (ένας Θεός ξέρει το γιατί!).

Το ότι οι δικοί μου "μεγαλώνουν" και εγώ είμαι μακριά... και λυπάμαι που "χάνω" τις στιγμές τους/μας...

Το ότι δεν είναι τίποτα για πάντα (ούτε εσύ θα μείνεις)...

Το ότι οι φίλοι μου σιγά σιγά θα με ξεχάσουν (όσοι δεν το έχουν κάνει ήδη... και το καταλαβαίνω! Ειλικρινά! Είναι πάρα πολύ δύσκολη η πολύμηνη απόσταση και η διατήρηση μιας υγειούς σχέσης - πάσης φύσεως!)...

Το ότι οι "καινούργιοι¨μου φίλοι και αυτοί σιγά σιγά φεύγουν (από την πόλη και συνάμα από κοντά μου - ποτέ από μέσα μου!)...

Το ότι δεν βλέπω φως (μα καλά, πότε μπήκα σε τούνελ;)...

Δεν ξέρω, άκρως αισιόδοξα τα βλέπω τα πράγματα τη μια μέρα, την άλλη κοντεύω να κλείσω εισιτήρια χωρίς επιστροφή (το κακό είναι ότι δεν θέλω να λέει Ελλάδα ο προορισμός)...

Δεν ξέρω...

"Υπομονή" μην μου πείτε...
Ούτε "όλοι τα περνάνε"...

Το ξέρω!

Δεν ήρθα εδώ για να σας μαυρίζω τη μέρα...
Δεν γκρινιάζω εδώ...
Την αγωνία μου καταθέτω....

Και μαζί με αυτή την ευχή μου.

Να συνειδητοποιούμε πόσα έχουμε, πριν τα χάσουμε!

Αυτό προσπαθώ κάθε μέρα, για να μην χάσω το πιο σημαντικό παιχνίδι.

Τυχερά είναι αυτά και δεν είναι στα μελλοντικά όνειρά μου η ζωή του υπαλλήλου (με την κλασσική ελληνική του έννοια). Όχι με τους δικούς τους όρους τουλάχιστον. Απλώς αντέχω ακόμα να κάνω μερικά χρόνια την υπομονή μου για να μπορώ μετά να κάνω αυτό που έχω σε αυτό που θεωρώ κεφάλι (με ή χωρίς περιεχόμενο, δεν το εξετάζω αυτή τη στιγμή...)...

Αυτό που με συνθλίβει είναι η συνειδητοποίηση ότι κινδυνεύω να πέσω στην παγίδα που μόνο αυτοί ξέρουν να στήνουν και όχι απλώς να μην το πάρω είδηση, αλλά να το ευχαριστηθώ και από πάνω...

Δεν ξέρω...

Μάλλον η ουσία είναι μία.

ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΤΙ ΛΕΩ...

Συγνώμη για το ολίγον τι περίεργο σημερινό μήνυμα...

Σκεπτόμουν να μην επιτρέψω τα comments σε αυτό το post, αλλά θα είναι σαν να φοβάμαι κάτι...

Αλλά εάν δεν αφήσετε, μην ανησυχείτε. Είστε από μένα πλήρως δικαιολογημένοι.... (ίσως ούτε εγώ να άφηνα...)

Θα έχετε δίκιο να πείτε: "Έχω τα δικά μου, θα ασχολούμε και με το "μαλα...." το μικρούλι; Γάμα το! Θα την βρει την άκρη άμα έχει αρ@@@@ και μυαλό!"

Δίκιο θα έχετε. Οπότε πατήστε back και διαβάστε κάτι άλλο.

Ναι, καλύτερα έτσι.

Θα συνέλθω.

Μάλλον είναι αργά και έχω ξυπνήσει και από τις 5:45 το πρωί σήμερα... Ναι, αυτό είναι...

Μιλάει η κούραση. Όχι το μικρούλι...

Αυτό απεργεί μαζί σας... (από τον εαυτό του για την ώρα...)

Φιλιά!

Είπα να κάνω ένα κουϊζ...

2006-05-10T00:00:00.000-04:00

...εσείς σήμερα απεργείτε;

Λέω πριν από λίγο:
"Καλά μια ολόκληρη μέρα πέρασε και δεν έχω δει τι γίνεται στην Ελλάδα!
Λες να έχουν βγει όλοι στους δρόμους;"

Δεν έλεγα να ανοίξει η πόρτα να μπουν καμιά 100-σταριά μυριάκια που μου λείπουν;

Πατάω που λέτε το κουμπί και "σκάει" ο τίτλος που τα λέει όλα:
"Παραλύει ο δημόσιος τομέας
Σε απεργία την Τετάρτη Δημόσιο, ΔΕΚO, τράπεζες, συγκοινωνίες, υγεία, εκπαίδευση"

Μια χαρούλα...(σκέφτομαι...)

Στο θέμα μας λοιπόν!
Εσείς απεργείτε σήμερα;

ΥΣ.
Ξέχασα να ευχηθώ στην Ευρώπη!
Είχε γενέθλια χθες (9 Μαίου) το χρυσούλι μου!
Να μας ζήσει!
(εάν είναι να βρίσκει μείωμα στο δημόσιο έλλειμα, ΝΑ ΜΑΣ ΖΗΣΕΙ!!!)

Φιλιά στους απεργοσπάστες!
- Τώρα γλύφω αυτούς που μάλλον θα με διαβάσουν σήμερα! -

Tι άλλο θα δουν τα όμορφα ματάκια μου;

2006-05-08T00:00:00.000-04:00

ΤΙ ΑΛΛΟ ΘΑ ΣΚΑΡΦΙΣΤΟΥΝ ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΕΣ;;;;!!!!

για το πόσο βαθιά φτάνει η "τρύπα" του λαγού δεν έχω στοιχεία,
αλλά είμαι "ανοιχτό" σε ενδεικτικές απόψεις!